Το καλάμι

 είναι ένα φυτό χρήσιμο φαινομενικά αθώο, που μπορεί ξαφνικά να γίνει επικίνδυνο. Έχει την ικανότητα να λυγίζει στους ανέμους και να μην κινδυνεύει από την μανία τους. Μπορεί η καλαμιά να συγκρατήσει με τις ανθεκτικότατες ρίζες της, εδάφη επικλινή και σαθρά. Μπορούμε να την κάψουμε αλλά αυτή θα αναγεννηθεί σαν τον μυθικό Φοίνικα. Θεωρείται σύμβολο υποχωρητικότητας.

Μόνο του δεν επιβιώνει αλλά πάντοτε με συλλογικότητα. Χρησιμοποιείται σε κατασκευές ελαφρές και ανθεκτικές (καλαμωτές, φράχτες, καλαθοπλεκτική, ελαφρά έπιπλα) πάντοτε ομαδοποιημένο. Επίσης χρησιμοποιείται πολύ σαν υποστήριγμα για άλλα φυτά  στα αρχικά τους στάδια και σαν στήριγμα στα αναρριχώμενα. Επικίνδυνο θεωρείται για τον απρόσεχτο χειριστή επειδή όταν κόβεται γίνεται πολύ κοφτερό σε μια ορισμένη  κατεύθυνση. Μπορεί κάποιος να τραυματιστεί χωρίς να το περιμένει και χωρίς να το φαντάζεται (βαθύ τραύμα).

Η Καλαμιά βρίσκεται σε έλη σε όχθες λιμνών, ποταμών, ρυακιών, χειμάρρων και σε ήρεμα νερά. Όλα γενικά τα φυτά που χαρακτηρίζονται σαν καλάμια έχουν ριζώματα ή παραφυάδες, τα φύλλα τους είναι μακριά ταινιοειδή και στο πάνω μέρος τους έχουν μια μακριά ταξιανθία.

Η καλαμιά είναι ένα πολυετές C3 φυτό που ανήκει στην οικογένεια Poaceae. Με πιθανή καταγωγή την Ασία, θεωρείται επίσης φυτό ενδημικό των Μεσογειακών χωρών. Tο φυτό έχει επεκταθεί σε πολλές υποτροπικές και θερμές-εύκρατες περιοχές και ευρίσκεται αναπτυσσόμενο στις ΗΠΑ, στην Κίνα, στην Αυστραλία, και στη Ν. Αφρική. Τα νεαρά φύλλα του φυτού είναι κατάλληλα για ζωοτροφή, ενώ στην Ευρώπη χρησιμοποιείται και σαν καλλωπιστικό φυτό. Άλλες χρήσεις του φυτού περιλαμβάνουν την στήριξη και αντιανεμική προστασία διαφόρων καλλιεργειών, την κατασκευή πρόχειρων υποστέγων, ράβδων μετρήματος, μπαστουνιών, μουσικών οργάνων, καλαθιών και ψαθών, καθώς και την παραγωγή χαρτιού και πλαστικών. Λόγω της υψηλής του απόδοσης σε βιομάζα, το καλάμι θεωρείται κατάλληλο ως στερεό βιοκαύσιμο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας.^[1]

Βοτανικά χαρακτηριστικά

Στέλεχος καλαμιάς

Ταξιανθία καλαμιάς

Ώριμο φυτό καλαμιάς

Η καλαμιά είναι φυτό που χαρακτηρίζεται από πλούσιο ριζικό σύστημα που εισχωρεί σε βάθος αρκετών μέτρων και την ύπαρξη ριζωμάτων που χρησιμεύουν ως αποταμιευτικά όργανα. Τα στελέχη του φυτού, που φθάνουν έως 7-8m ύψος και 1-4cm διάμετρο, εκπτύσσονται σταδιακά σε όλη την περίοδο ανάπτυξης από τα ριζώματα. Τα φύλλα εκφύονται κατ’ εναλλαγή από τους κόμβους και χαρακτηρίζονται από μεγάλο, λογχοειδές έλασμα που φέρει κάθετες δυσδιάκριτες νευρώσεις. Η ταξιανθία του φυτού είναι φόβη, που φέρει έμμισχα στάχυα με δυσδιάκριτους συνδυασμούς από μακριά και κοντά σταχύδια, και εμφανίζεται την περίοδο Αυγούστου-Νοεμβρίου στην κορυφή του τελευταίου μεσογονάτιου. Τα σταχύδια περιέχουν 2-6 τέλεια άνθη τα οποία όμως δεν παράγουν βιώσιμους σπόρους. Για το λόγο αυτό, το φυτό αναπαράγεται μόνο αγενώς.^[1]

Κλιματικές συνθήκες

Η καλαμιά είναι προσαρμοσμένη σε ένα ευρύ φάσμα κλιματικών συνθηκών, αλλά πρώτιστα είναι φυτό θερμών περιοχών, όπου όμως μπορεί να επιβιώσει ενός παγετού. Εξαιτίας της ανθεκτικότητας στην υψηλή αλατότητα και εδαφική υγρασία, η καλαμιά αναπτύσσεται τόσο σε παραποτάμιες και παραλίμνιες όσο και σε θινώδεις περιοχές. Παράλληλα, λόγω των ανθεκτικών ριζωμάτων του και του πλούσιου ριζικού συστήματος που εκμεταλλεύεται την εδαφική υγρασία σε μεγάλο βάθος, είναι φυτό που χαρακτηρίζεται επίσης από μεγάλη ανθεκτικότητα σε ξηρικές συνθήκες.^[1]

Εδαφικές συνθήκες

Από οικονομικής πλευράς, κατάλληλα για την ανάπτυξή της καλαμιάς είναι τα φτωχά αμμώδη εδάφη με ηλιοφάνεια, ενώ ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξή του απαντώνται σε περιοχές με ετήσια βροχόπτωση 300-400mm, μέση ετήσια θερμοκρασία 10-28^oC και pH 5-8.^[1]

Ποικιλίες

Λόγω του αγενούς συστήματος αναπαραγωγής, η ιδιαίτερα στενή γενετική βάση του φυτού δεν ευνοεί την ύπαρξη πολλών επιλογών ως προς τον παράγοντα ποικιλία. Παρόλα αυτά, αναφέρονται οι ποικιλίες α) Arundo donax var. variegate (var versicolor, var. picta) (2n = 40) με πυκνότερη ανάπτυξη και μεγαλύτερο αριθμό αδελφιών και φύλλων ανα ρίζωμα και β) Arundo donax var. macrophylla με φύλλα μεγάλου μεγέθους και γλαυκοπράσινου χρωματισμού (2n = 40). Περισσότερες πληροφορίες γιά τα είδη της καλαμιάς στον παρακάτω σύνδεσμο.^[1]

Ποικιλίες καλαμιάς^[2]

Ασθένειες

Η καλαμιά θεωρείται μια από τις πιο ανθεκτικές καλλιέργειες σε προσβολή από ασθένειες. Σε γενικές γραμμές, δεν προσβάλλεται από ιούς, μύκητες και βακτήρια. Βάσει της διεθνούς βιβλιογραφίας, η μόνη ασθένεια που δρα πάνω στην καλαμιά είναι το Pythium spp.^[1]

Εχθροί

Η σεσάμια είναι η σημαντικότερη εντομολογική προσβολή της καλαμιάς. Όπως και στην περίπτωση των ασθενειών, τα ίδια σε γενικές γραμμές ισχύουν και για τους εχθρούς στην καλλιέργεια της καλαμιάς. Το φυτό αυτό λόγω της μεγάλης αντοχής και ανθεκτικότητας που έχει και με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, δεν προσβάλλεται από εχθρούς.^[1]

Πηγή: diaelefsis.pblogs.gr, http://www.gaiapedia.gr/και astrologika.gr

Aπό τι μπορεί να μας προστατεύουν τα ρεβίθια;

Προέρχονται παραδοσιακά από τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, τα ρεβίθια, επίσης γνωστά ως φασόλια garbanzo, έχουν εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Έχουν εξέχουσα θέση στην ελληνική, ιταλική, ινδική, ισπανική και πορτογαλική κουζίνα.

​Ένα φλιτζάνι μαγειρεμένα ρεβίθια περιέχει 269 θερμίδες, 45 γραμμάρια υδατάνθρακες, 15 γραμμάρια πρωτεΐνης, 13 γραμμάρια φυτικές ίνες, 4 γραμμάρια λίπους και 0 γραμμάρια χοληστερόλης.

Μια και μόνο μερίδα ρεβίθια παρέχει το 50% των ημερήσιων αναγκών των ενήλικων ανθρώπων σε κάλιο, 2% σε βιταμίνη Α, 21% σε ασβέστιο, 13% σε βιταμίνη C, 69% σε σίδηρο, σε νάτριο 2%, σε βιταμίνη Β-6 55% και σε μαγνήσιο 57%.

​Επιπλέον, τα ρεβίθια περιέχουν βιταμίνη Κ, φολικό οξύ, φώσφορο, ψευδάργυρο, χαλκό, μαγγάνιο, σελήνιο και χολίνη.

Και δείτε από πόσες σοβαρές ασθένειες σας προστατεύουν:

Διαβήτης

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι διαβητικοί τύπου-1 που ακολουθούν δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε ίνες έχουν χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και εκείνου με διαβήτη τύπου-2 έχει αποδειχτεί ότι βελτιώνουν το σάκχαρο στο αίμα, τα λιπίδια και τα επίπεδα ινσουλίνης.

Οι ειδικοί συνιστούν 21-25 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα για τις γυναίκες και 30-38 γραμμάρια την ημέρα για τους άνδρες.

Πίεση αίματος

Η περιορισμένη κατανάλωση τροφών με πολύ νάτριο είναι απαραίτητη για την μείωση της αρτηριακής πίεσης, ωστόσο η αύξηση της πρόσληψης καλίου μπορεί να είναι εξίσου σημαντική, λόγω της αγγειοδιαστολής, την οποία προκαλεί.

Υγεία της καρδιάς

Η υψηλή περιεκτικότητα των ρεβιθιών σε ίνες, κάλιο, βιταμίνη C και βιταμίνη Β-6, σε συνδυασμό με την έλλειψη της χοληστερόλης, τα καθιστούν ιδανικά για την υγεία της καρδιάς.

​Τα ρεβίθια περιέχουν σημαντικές ποσότητες ινών, που βοηθούν στη μείωση του συνολικού ποσού της χοληστερόλης στο αίμα, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

Σε μια μελέτη, εκείνοι που κατανάλωναν 4069 mg καλίου την ημέρα, είχαν 49% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από ισχαιμική καρδιοπάθεια σε σύγκριση με όσους κατανάλωναν λιγότερο κάλιο (περίπου 1000 mg ανά ημέρα).

Καρκίνος

Το σελήνιο είναι ένα μέταλλο που δεν το βρίσκει κανείς εύκολα σε φρούτα και λαχανικά, αλλά μπορεί να βρεθεί σε ρεβίθια. Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην λειτουργία των ηπατικών ενζύμων, και βοηθά στην αποτοξίνωση από ορισμένες καρκινογόνες ενώσεις στο σώμα. Επιπλέον, το σελήνιο αποτρέπει την φλεγμονή και μειώνει την ανάπτυξη των καρκινικών όγκων.

Τα ρεβίθια περιέχουν επίσης φολικό οξύ, το οποίο παίζει ρόλο στη σύνθεση του DNA και την επισκευή των κυττάρων, εμποδίζοντας έτσι το σχηματισμό των καρκινικών κυττάρων από μεταλλάξεις στο DNA.

Οι σαπωνίνες, οι οποίες είναι φυτοχημικά που υπάρχουν στα ρεβίθια, εμποδίζουν, επίσης, τα καρκινικά κύτταρα από το να πολλαπλασιαστούν και να κάνουν μετάσταση σε άλλα μέρη του σώματος.

Χοληστερόλη

Έρευνες δείχνουν ότι η κατανάλωση ρεβιθιών στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής μειώνει το ποσό της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (LDL) χοληστερόλης στο αίμα.

Τα ρεβίθια είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη πρωτεϊνική τροφή, με πολλά οφέλη στην υγεία μας και εύκολη καλλιέργεια. Ανήκουν στην οικογένεια των φασολιών μαζί με τα garbanzo. Η χρονική περίοδος την οποία χρειάζεται για να ευδοκιμήσει το ρεβίθι είναι 100 ημέρες. Είναι αρκετά εύκολο να φροντιστεί το φυτό αρκεί να προστατευθεί το ρηχό ριζικό σύστημα και να αποφευχθεί το παραπανίσιο πότισμά του.
Φύτευση των σπόρων
Φυτεύουμε τους σπόρους σε εσωτερικό χώρο αρχικά, σε τύρφη ή βιοδιασπώμενο δοχείο 4 εβδομάδες πριν τη μεταφύτευσή τους. Λόγω της μεγάλης διάρκειας που χρειάζεται το φυτό να αναπτυχθεί, θα πρέπει να τα φυτεύσετε όσο νωρίτερα γίνεται. Χρησιμοποιούμε βιοδιασπώμενα δοχεία διότι τα σποριόφυτα ρεβιθιάς δεν μεταφυτεύονται σωστά στο χώμα.
Φυτεύουμε 1 σπόρο ανά δοχείο, περίπου 1 εκατοστό μέσα στο χώμα. Τοποθετούμε την γλάστρας μας σε σημείο όπου να έχει άπλετο ηλιακό φως και ποτίζουμε καθημερινά το φυτό μας έτσι ώστε να υπάρχει μια σχετική υγρασία πάντα στην επιφάνεια της γλστρας.
Μεταφύτευση των φυτών
Επιλέγουμε την σωστή τοποθεσία. Τα ρεβίθια ευδοκιμούν σε συνθήκες ‘πλήρους ηλίου’ οπότε πρέπει να επιλέξομε μια περιοχή με άμεσο ηλιακό φως τουλάχιστον 6 ώρες την ημέρα. Ιδανικά το έδαφος θα πρέπει να είναι ήδη αποστραγγιγμένο και γεμάτο οργανικό υλικό. Αποφεύγουμε περιοχές με υψηλή περιεκτικότητα σε άζωτο, καθώς το άζωτο μειώνει την απόδοση της ρεβιθιάς.
Για να προετοιμάσουμε το έδαφος που θα φιλοξενήσει τα φυτά μας, μπορούμε να το λιπάνουμε με ένα λίπασμα συνδυασμού καλίου και φωσφόρου για να ενθαρρύνουμε μια καλύτερη απόδοση. Αν το έδαφος είναι πολύ βαρύ, μπορούμε να το αναμείξουμε με γεωργική άμμο, λεπτό χαλίκι ή βελτιωτικό εδάφους για να το κάνουμε λιγότερο πυκνό και να βελτιώσουμε την αποστράγγιση.
Μεταφυτεύουμε τα φυτά μας μετά την πάροδο παγετού και όταν φτάσουν περίπου τα 10 με 12 εκατοστά. Τα φυτά θα αναπτυχθούν καλύτερα σε θερμοκρασίες 21-27 βαθμών κελσίου την ημέρα και πάνω από 18 τη νύχτα.
Κρατάμε τα φυτά κοντά το ένα με το άλλο σε απόσταση 13-15 εκατοστά. Καθώς αναπτύσσονται αυτή η απόσταση θα τα βοηθήσει να υποστηρίξουν το ένα το άλλο. Εάν τα φυτέψουμε σε σειρές διατηρούμε απόσταση μεταξύ των σειρών 46-61 εκατοστά.
Θάβουμε ολόκληρα τα δοχεία δενδρυλλίων αφού η αφαίρεση των φυτών από τα δοχεία, μπορεί να καταστρέψει τις λεπτές ρίζες τους και να προκαλέσει το θάνατο των φυτών.
Γενική Φροντίδα
Αν και η κανονική βροχόπτωση είναι επαρκής, ωστόσο σε περίπτωση ξηρασίας, ποτίζουμε 2 φορές την εβδομάδα τα φυτά μας κατά την άνθιση και τον σχηματισμό των βολβών. Ποτίζουμε το στο επίπεδο του εδάφους και προσέχουμε να μην το παρακάνουμε διότι αυτό μπορεί να προκαλέσει το σπάσιμο των φυτών. Μόλις οι λοβοί ωριμάσουν και το φυτό αρχίζει να ‘πεθαίνει’ μειώνουμε το πότισμα στη 1 φορά ανά 1-2 εβδομάδες. Έτσι βοηθάμε στην διαδικασία ξήρανσης η οποία είναι απαραίτητη πριν τη συγκομιδή.
Λιπαίνουμε με προσοχή χρησιμοποιώντας κομποστοποιημένο λίπασμα ή παρόμοιο οργανικό υλικό στα μέσα της σεζόν (45-55 μέρες) και προσέχουμε να μην περιέχει άζωτο το λίπασμά μας το οποίο θα μεγαλώσει τα φύλλα του φυτού και όχι τους βολβούς.
Προσέχουμε κατά την αφαίρεση των ζιζανίων να μην δουλεύουμε κοντά στο φυτό αφού το ριζικό του σύστημα είναι αρκετά ρηχό και υπάρχει περίπτωση να το τραυματίσουμε. Επίσης δεν τα περιποιούμαστε όταν είναι βρεγμένα γιατί μπορεί να προκαλέσουμε την εξάπλωση μυκήτων.
Μην ψεκάζετε με εντομοκτόνα πριν να δείτε τα παράσιτα που μπορεί να αποικήσουν στα φυτά σας. Μπορείτε να διώξετε κάποια από τα παράσιτα με την πίεση του νερού από ένα λάστιχο (ψείρες των φυτών). Κόψτε τα φύλλα των φυτών που έχουν επάνω τους αυγά ψείρας. Σε περίπτωση σοβαρού προβλήματος, ψεκάστε με παρασιτοκτόνο που περιέχει πυρεθρίνες.
Παρακολουθούμε για σημάδια ασθενειών των φυτών μας όπως η καπνιά και η ανθρακνόζη. Απομακρύνετε ξερά χόρτα από τη βάση των φυτών καθώς και τα νοσούντα φυτά για να αποφύγετε την εξάπλωση της νόσου.
Συγκομιδή
Μπορούμε να συλλέξουμε τα ρεβίθια όταν είναι ακόμη πράσινα και ανώριμα και να τα καταναλώσουμε όπως τα πράσινα φασολάκια. Οι βολβοί θα είναι περίπου 2,5-5 εκατοστά και ο καθένας περιέχει έως τρία ρεβίθια.
Ο πιο δημοφιλής τρόπος συγκομιδής είναι όταν αυτά είναι πλέον ξερά. Όταν τα φύλα των φυτών μαραθούν και γίνουν καφέ, ξηλώνουμε τα φυτά και τα τοποθετούμε σε επίπεδη ζεστή επιφάνεια για να στεγνώσουν φυσικά σε μια καλά αεριζόμενη περιοχή. Συλλέγουμε τους σπόρους καθώς οι βολβοί αρχίζουν να χωρίζονται. Οι ώριμοι σπόροι πρέπει να είναι πολύ σκληροί όταν τους δαγκώσουμε. Εάν ο καιρός είναι υγρός κατά το στέγνωμα βάλτε τα φυτά σας σε κλειστό χώρο κατά το στέγνωμα, διαφορετικά μπορεί να αναπτυχθεί μούχλα στους βολβούς και να καταστρέψει τους σπόρους.
Αποθηκεύουμε σωστά τα φρέσκα ρεβίθια μας για μια εβδομάδα στο ψυγείο ή περισσότερο στην κατάψυξη. Τα αποξηραμένα ρεβίθια διατηρούνται σε δροσερό και ξηρό σημείο έως και 2 χρόνια.
Τα παραπάνω είναι μια κατευθυντήρια γραμμή που μπορείτε να ακολουθήσετε για την σπορά των ρεβιθιών. Ο γεωπόνος σας είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στον οποίο πρέπει να απευθυνθείτε για συμβουλές σχετικά με τη σωστή σπορά ανάλογα με τα εδάφη της περιοχής στην οποία θέλετε να φυτεύσετε τα ρεβίθια σας.

Πηγή:https://glaveris.gr/

Πότε παράγονται στην ύπαιθρο τα φρούτα και τα λαχανικά

Ιανουάριος:

Φρούτα: Πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια, γκρέιπ φρουτ, μήλα

Λαχανικά: άνηθος, μαϊντανός, μπρόκολο, παντζάρι, πράσα, ραδίκια, ράπα, λαχανάκια Βρυξελλών, λάχανο, σέλινο, σέσκουλο, σπανάκι, φινόκιο, αβοκάντο, κουνουπίδι, μαρούλια, καρότο

Φεβρουάριος:

Φρούτα: Τον Φεβρουάριο τα φρούτα είναι τα ίδια που υπάρχουν και τον Ιανουάριο μόνο που τα μήλα αρχίζουν να μειώνονται και απαιτείται συντήρηση στο ψυγείο

Λαχανικά: τα ίδια λαχανικά με τον Ιανουάριο και επιπλέον αγκινάρα και αντίδια

Μάρτιος:

Φρούτα: τα ίδια με τον Φεβρουάριο χωρίς το γκρέιπ φρουτ

Λαχανικά: τα ίδια λαχανικά με το Μάρτιο και επιπλέον σπαράγγια λευκά και πράσινα, αρακάς και ραπανάκι

Απρίλιος:

Φρούτα: τα ίδια με το Μάρτιο

Λαχανικά: Κολοκυθάκια, κουκιά, ράπα (τελευταία), αγκινάρες, αβοκάντο, άνηθος, αρακάς, καρότο, κουνουπίδι, κρεμμύδια φρέσκα, λάχανο, λαχανάκια Βρυξελλών, μαϊντανός, μαρούλι, μπρόκολο, παντζάρι, πράσο, ραδίκια, σπαράγγια, σέσκουλο, σπανάκι

Μάιος:

Φρούτα: Καλοκαιρινά πορτοκάλια (Βαλένσια), φράουλες, κεράσια, βερίκοκα, μούσμουλα, πρώιμα πεπόνια

Λαχανικά: Αβοκάντο, βλίτα, φασολάκια, πρώιμα αγγούρια, πρώιμες μελιτζάνες, άνηθος, αντίδι, αρακάς, καρότο, κολοκυθάκια, λάχανο, μαϊντανός, μάραθο, μαρούλι, παντζάρι, πιπεριά, ραδίκια, ραπανάκια, σέλινο, σέσκουλο, σπανάκι, σπαράγγια και μπρόκολο (τελευταία)

Ιούνιος:

Φρούτα: Βερίκοκα, φράουλες, κεράσια, ροδάκινα (ορισμένες ποικιλίες), καρπούζια, βύσσινα, πεπόνια, αχλάδια, μούσμουλα, πορτοκάλια.

Λαχανικά: Ντομάτες, αγγούρι, αβοκάντο, βλίτα, κρεμμύδι, μαϊντανός, ραπανάκια, σκόρδο, σπανάκι, πιπεριά, πατάτες, αρακάς, κολοκυθάκια, μελιτζάνα, φασολάκια

Ιούλιος:

Φρούτα: Βερίκοκα, φράουλες, αχλάδια, σύκα, βύσσινα, κεράσια, ροδάκινα , καρπούζια, πεπόνια

Λαχανικά: Αγγούρι, άνηθος, αντίδι, αρακάς, βλίτα, κολοκυθάκια, φρέσκο κρεμμύδι, λάχανο, μαϊντανός, μάραθος, μαρούλι, πιπεριά, ραδίκια, μπάμιες, σέλινο, σέσκουλο, σκόρδο, φασολάκια, ντομάτες, παντζάρια, ραπανάκια, καρότα, κολοκύθες, μελιτζάνες, πατάτες

Αύγουστος:

Φρούτα: Αχλάδια, γκρέιπ φρουτ, καρπούζια, μήλα, ροδάκινα, πεπόνια, σταφύλια και σύκα, δαμάσκηνα

Λαχανικά: Αγγούρια, άνηθος, αντίδια, βλίτα, καρότα, κολοκύθα, κολοκυθάκια, κρεμμύδι, λάχανο, μαϊντανός, μάραθος, μαρούλι, μελιτζάνες, μπάμιες, παντζάρια, πατάτες, πιπεριές, ραδίκια, ραπανάκια, σέλινο, σέσκουλο, σκόρδο και φρέσκα φασολάκια, ντομάτες. 

Σεπτέμβριος:

Φρούτα: Σταφύλια, σύκα, αχλάδια, μήλα, δαμάσκηνα, καρπούζι, πεπόνι 

Λαχανικά: Κολοκυθάκια, ντομάτες, μπάμιες, κρεμμύδια ξερά, πατάτες

Οκτώβριος:

Φρούτα: Ακτινίδια, κυδώνια, μήλα, σταφύλια, λωτοί, ρόδια 

Λαχανικά: Τελευταία βλίτα, κολοκυθάκια, μάραθος, μελιτζάνες, πιπεριές, ραπανάκια, φασολάκια και ντομάτες αγγούρι, αντίδι, άνηθος, καρότο, κολοκύθα, κουνουπίδι, λάχανο, μαϊντανός, παντζάρι, μαρούλι, πράσο, ραδίκια, σέλινο, σέσκουλο, σπανάκι, μπρόκολο, ράπα, φινόκιο

Νοέμβριος: 

Φρούτα: Αχλάδια, μήλα, ρόδια, λεμόνια, μανταρίνια, γκρέιπ φρουτ, πορτοκάλια

Λαχανικά: Αντίδι, καρότο, κουνουπίδι, λάχανο, λαχανάκια Bρυξελλών, μαρούλι, μπρόκολο, παντζάρι, πατάτα, πράσο, ραδίκια, σέλινο, σέσκουλο, σπανάκι, φινόκιο

Δεκέμβριος:

Φρούτα: Μανταρίνια, πορτοκάλια, λεμόνια, γκρέιπ φρουτ, μήλα, αχλάδια

Λαχανικά: τα ίδια με το Νοέμβριο και επιπλέον ράπα, αβοκάντο, άνηθος και μαϊντανός



Πηγή: zougla.gr - της Χριστίνας Μπαλαμώτη

Απολύμανση εδάφους

Στη σημαντικά μεγάλη γκάμα των στοιχείων που χρήζουν απολύμανσης, σημαντική θέση στη χώρα μας, λόγω της ύπαρξή της σαν γεωργική χώρα, κατέχει η απολύμανση του εδάφους. Το έδαφος που χρησιμοποιείται για τη γεωργία μολύνεται συχνά από παθογόνους μικροοργανισµούς και σπόρους ζιζανίων που μειώνουν σηµαντικά ή και καταστρέφουν τη γεωργική παραγωγή. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι απολύμανσης του εδάφους που χρησιμοποιούνται. Η μέχρι σήμερα ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδος απολύμανσης ήταν η χρήση του χημικών όπως του ισχυρού χημικού παρασκευάσματος βρωμιούχου μεθυλίου. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χημικά προϊόντα.  Η τοξικότητα τους όμως και οι συνέπειες στο περιβάλλον είναι σημαντικές. Με την ανάπτυξη της οικολογικής συνείδησης όμως τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια σημαντική στροφή σε πρακτικές και μεθόδους φιλικές στο περιβάλλον που δεν υστερούν σε αποτελεσματικότητα από τη μέχρι τώρα χρησιμοποιούμενη.

Οικολογικές μέθοδοι για απολύμανση του εδάφους

Πριν ξεκινήσει η διαδικασία απολύμανσης του εδάφους με οποιαδήποτε μέθοδο, πρέπει να υπάρξει κάποια προεργασία η οποία είναι, η απομάκρυνση κάθε υπολείμματος από την προηγούμενη καλλιέργεια, το έδαφος να ψιλοχωματιστεί, να ποτιστεί καλά και τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν, όπως το νάιλον, να είναι καθαρά. Οι βασικές οικολογικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την απολύμανση του εδάφους είναι η ηλιοαπολίμανση, η απολύμανση με ατμό και η απολύμανση με άσβεστο ασβέστη.

Απολύμανση με ατμό. Ονομάζεται διαφορετικά, θερμική απολύμανση του εδάφους και βασίζεται στη μεθοδολογία που κατέδειξε ο Louis Pasteur. Όπως ο ήλιος ενεργεί στο επιφανειακό στρώμα του εδάφους και καταστρέφει τους παθογόνους µικροοργανισµούς, το ίδιο γίνεται με τον ατμό που εισχωρεί σε βάθος μέσα στο έδαφος και το απολυμαίνει. Ο ατμός σε θερμοκρασία 75°C εισέρχεται μέσα στο έδαφος και διατηρείται για αρκετό χρόνο σε αυτή την κατάσταση με αποτέλεσμα οι παθογόνοι μικροοργανισμοί, μη αντέχοντας στη θερμοκρασία αυτή να σκοτώνονται.

Ήλιο-απολύμανση. Είναι η μέθοδος κατά την οποία η ηλιακή ακτινοβολία παγιδεύεται μέσα στο έδαφος, επιφέροντας τις ευεργετικές και απολυμαντικές της ιδιότητες σ’ αυτό. Κατά τη διαδικασία της ήλιο-απολύμανσης το έδαφος σκεπάζεται με νάιλον και σφραγίζεται ερμητικά με χώμα περιμετρικά παραμένοντας σε αυτή την κατάσταση για μεγάλο διάστημα. Η δράση της ηλιακής ακτινοβολίας με τη βοήθεια της υγρασίας σκοτώνει όλους τους παθογόνους μικροοργανισμούς απολυμαίνοντας το έδαφος.

Απολύμανση με άσβεστο ασβέστη. Είναι η μέθοδος απολύμανσης του εδάφους με τη χρήση του ασβέστη που ξέρουμε σε μορφή σκόνης. Μια αρκετά αποτελεσματική μέθοδος που εφαρμόζεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις για απολύμανση εδάφους. Αφού το έδαφος οργωθεί και ψιλοχωματιστεί, βρέχεται καλά ώστε το νερό να εισχωρήσει μερικούς πόντους στο έδαφος. Αφήνεται έτσι για μια μέρα και την επόμενη επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία και στη συνέχεια απλώνεται ο ασβέστης. Η ενδεδειγμένη ποσότητα είναι 100 kg ασβέστη περίπου για κάθε στρέμμα εδάφους. Ακολουθεί ξανά κατάβρεγμα του εδάφους και η απολύμανση του εδάφους με ασβέστη έχει ολοκληρωθεί.

Πηγή:http://www.apolymanseis.gr

ΣΥΛΛΟΓΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΩΝ

Συλλογή

Ο καλύτερος, παραγωγικότερος και ταχύτερος τρόπος είναι με τα χέρια. Είτε φορώντας γάντια (με σκληρή εξωτερική επιφάνεια) είτε με ένα κομμάτι φραγκοφύλλας αφού της αφαιρέσουμε τα αγκάθια. Στο βίντεο που ακολουθεί κόβουν και λίγη φραγκοφύλλα μαζί γιατί τα πάνε για εμπόριο και εξαγωγή.

Για όσα δεν φτάνουμε με τα χέρια χρησιμοποιούμε τις "φούχτες για φραγκόσυκα" που φτειάχνουν και πουλάνε τα λευκοσιδηρουργεία ("Κοσταρέλλι", "Αποστολάκι") Προσεχώς φωτογραφίες της "φούχτας".

Ο κύριος στο βίντεο που ακολουθεί, χρησιμοποιεί ένα διαφορετικό εργαλείο. Μας δείχνει και ένα τρόπο να καθαρίζουμε τα αγκάθια.

Καθάρισμα

• Κρατάμε σταθερό το φραγκόσυκο είτε σε μια οριζόντια επιφάνεια με ένα πιρούνι (κλασική μέθοδος αλλά μικρής απόδοσης) είτε με το χέρι (λεπτομέρειες παρακάτω)
• Κόβουμε τις δύο άκρες
• Κάνουμε μια τομή από την μια άκρη στην άλλη και σε βάθος όσο και η φλούδα
• Ξετυλίγουμε την φλούδα και παίρνουμε το φραγκόσυκο

Για το καθάρισμα κρατώντας το φραγκόσυκο στο χέρι:

• Βάζουμε τα φραγκόσυκα στο νερό για να μαλακώσουν τα αγκάθια
• Φοράμε γάντια μιας χρήσης
• Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία όπως πριν

Στο βίντεο που ακολουθεί, ένας πωλητής φραγκόσυκων σε υπαίθρια αγορά της Μάλτας, κάνει με τέτοια επιδεξιότητα και τέτοια ταχύτητα τις τομές που δεν φαίνεται η τομή ανάμεσα στις άκρες παρά μόνο αν δείτε το βίντεο βήμα-βήμα. Ο τύπος μπορεί να καθαρίζει και πάνω από 500 φραγκόσυκα την ώρα. Εγώ στις πρώτες προσπάθειες με αυτή τη μέθοδο καθάρισα 60 φραγκόσυκα σε ένα τέταρτο. Αρκετή ποσότητα για 1,5 λίτρο εξαιρετικό χυμό!

Πηγή:http://www.reissis.gr

Αυτά είναι τα 5 μυστικά για να διαλέγετε πάντα το καλό καρπούζι

Ο καιρός θυμίζει καλοκαίρι. Και, ως γνωστόν, καλοκαίρι = καρπούζι. Δεν υπάρχει κανένα άλλο φρούτο που να έχει κερδίσει επάξια την αναγνώριση ως το “σήμα κατατεθέν” μιας εποχής.

Αλλά δεν καταφέρνουμε πάντα να διαλέξουμε το φρέσκο, γλυκό και ζουμερό καρπούζι, μέσα από τον σωρό στα σημεία πώλησης.

Πολλές φορές μας “τυχαίνει” κάποιο που περισσότερο θυμίζει... κολοκύθα στη γεύση. Δείτε μερικά απλά μυστικά για να διαλέγετε πάντα το πιο καλό καρπούζι, αρκεί να είστε λίγο παρατηρητικοί.

Παρατηρήστε το κίτρινο τμήμα

Είναι το κομμάτι του καρπουζιού, με το οποίο το φρούτο ακουμπούσε στο χωράφι, μέχρι να έρθει η στιγμή που κόπηκε. Στα “γινομένα” καρπούζια αυτό το σημείο έχει χρώμα “κρεμώδες κίτρινο” ή ακόμα και “πορτοκαλοκίτρινες” κηλίδες. Αντίθετα, τα πιο “άγουρα” καρπούζια έχουν πιο άσπρο χρωματισμό σε αυτό το σημείο.

Ψάξτε για καφέ σημάδια σαν αυτά

Αυτά τα σημάδια επάνω στα καρπούζια, αποκαλύπτουν ότι οι μέλισσες ακούμπησαν επάνω στα σημεία επικονίασης του άνθους πολλές φορές. Όσο περισσότερο το κάνουν αυτό οι μέλισσες, τόσο πιο γλυκό είναι το καρπούζι.

Ξεχωρίστε τα “αρσενικά” από τα “θηλυκά” καρπούζια

Λίγοι το γνωρίζουν αυτό, αλλά οι παραγωγοί διαφοροποιούν τα καρπούζια ανάλογα με το “φύλο” τους. Για παράδειγμα, τα “αγόρια” είναι μεγαλύτερα, έχουν πιο επιμηκυμένο σχήμα και είναι πιο ζουμερά. Τα “κορίτσια” έχουν πιο στρογγυλεμένο σχήμα και είναι πιο γλυκά στην γεύση.

Το μέγεθος μετράει (και) στα καρπούζια

Προτιμήστε ένα που να μην είναι ούτε μεγάλο, ούτε μικρό. Επιλέξτε από εκείνα που είναι μεσαίου μεγέθους. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να το νιώθετε πιο βαρύ από ό,τι φαίνεται για το μέγεθός του.

Παρατηρήστε το κοτσάνι

Αν το κοτσάνι έχει ξεραθεί, αυτό σημαίνει ότι το καρπούζι είναι γινομένο. Αν το κοτσάνι είναι πρασινωπό, αυτό σημαίνει ότι μάλλον το καρπούζι κόπηκε πρόωρα από το χωράφι.

Πηγή:https://www.newsit.gr

Έτσι θα «εκτοξεύσουν» την αξία της πατάτας Οροπεδίου στην παγκόσμια αγορά!

Ενα...βακτήριο, αλλά και η «πληγή» των ελληνοποιήσεων τους έβαλαν στην "πρίζα"

Θέλουν την πατάτα Οροπεδίου με ονομασία ΠΟΠ για να γλυτώσει από τις ελληνοποιήσεις και να λάβει τη θέση που της αξίζει στην παγκόσμια αγορά, με βάση τα μοναδικά χαρακτηριστικά που διαθέτει ως προϊόν.

Ενα…βακτήριο, αλλά και η «πληγή» των ελληνοποιήσεων είναι οι αιτίες που οδήγησαν τις τοπικές Αρχές να αναζητήσουν τρόπους για την προστασία της!

Στα πλαίσια αυτά προωθείται μια μελέτη από το Δήμο Οροπεδίου Λασιθίου και την Περιφέρεια Κρήτης, προκειμένου η ντόπια πατάτα να έχει ταυτότητα και κατ’ επέκταση τη θέση που της αξίζει, αποσπώντας το αντίστοιχο μερίδιο στην αγορά.

Ο Δήμαρχος Γιάννης Στεφανάκης, μιλώντας στο ekriti.gr σημειώνει πως γίνονται – με την αρωγή της Περιφέρειας- όλες οι ενέργειες εκείνες για την ολοκληρωση της μελέτης, με στόχο να ανιχνεύσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πατάτας.

«Εμείς έχουμε την ορεινότητα και μια σειρά από χαρακτηριστικά. Ομως ολα αυτά πρέπει να αποτυπωθούν σε μια μελέτη για να προχωρήοσυμε παρακάτω.

Η μελέτη αυτή χρηματοδοτείται από την Περιφέρεια Κρήτης με στόχο – όπως ειπώθηκε παραπάνω να ξεπεραστούν δύο βασικές «πληγές»




Το βακτήριο
Συμφωνα με τον κ. Μανώλη Δερμιτζάκη, γεωπόνο, όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου 20 χρόνια. Ενα βακτήριο είχε κάνει τότε την εμφάνιση του πλήττοντας ως και 100% την παραγωγή. Μετά από προσπάθειες που έγιναν, από το 2008, έχουμε εξάλειψη του φαινομένου και πλέον όλα είναι έτοιμα για να ξεκινήσει και πάλι η εξαγωγή της!

«Είναι ένα ιδιαίτερο προϊόν, πολύ ποιοτικό, το οποίο αξίζει να είναι στην κορυφή, λόγω των χαρακτηριστικών του», σημειώνει ο κ. Δερμιτζάκης.

Οι ελληνοποιήσεις

Από την άλλη ο κ. Στεφανάκης, όντας ένας θεσμικός παράγοντας και ένας άνθρωπος που έρχεται σε επαφή με τις παραγωγικές ομάδες του Οροπεδίου αναφέρει πως οι ελληνοποιήσεις, αποτελούν μεγάλη πληγή για τους πατατοπαραγωγούς.

«Οι ελληνοποιήσεις έχουν δύο ζητήματα σημαντικά τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το πρώτο και πιο σπουδαίο είναι πως δεν ελέγχονται τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στις πατάτες που εισάγονται. Επειδή η Αιγυπτος και η Τουρκία ειναι χώρες εκτός της Ε.Ε. δεν έχουν τους περιορισμούς που επιβάλλονται στην Ευρώπη. Χρησιμοποιούνται σκευάσματα που για εμας στην Ευρώπη, θεωρούνται παράνομα και βλαβερά για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Το δεύτερο είναι το κόστος εισαγωγής που είναι μόλις 9 λεπτά το κιλό. Οπότε αμέσως αντιλαμβανόμαστε ότι «γονατίζουν» την τιμή του ντόπιου προϊόντος. Μιλάμε για αθέμιτο ανταγωνισμό. Εμείς έχουμε κάνει κοστολόγηση της πατάτας του Οροπεδίου και χωρίς τα προσωπικά έξοδα του παραγωγού, ειναι στα 36 λεπτά το κιλό.

Υπαρχει χαώδης διαφορά στο κόστος παραγωγής. Οι έμποροι όμως φέρνουν πατάτα εισαγωγής, αμφιβόλου ποιότητας, η οποία καταλήγει στο ράφι, φτάνοντας – ως ελληνική- ακόμη και τα 70 λεπτά.

Οι ντόπιοι παραγωγοί λοιπόν καταλήγουν να ρίχνουν την τιμή, δίνοντας την πατάτα σε εξευτελιστικές τιμές, με σκοπό να βγάλουν ό,τι μπορούν και να μην φτάσει να πεταχτεί στη χωματερή.

Ο μόνος τρόπος να μπορέσουμε να βγουμε από αυτή τη μιζέρια είναι να υπαρξει ένωση των παραγωγών σε παγκρήτιο επίπεδο. Να υπαρξει συνεννόηση και χάραξη κοινής πολιτικής.

«Η μελέτη που κάνουμε για τον χαρακτηρισμό της πατάτας Οροπεδίου σε ΠΟΠ ειναι και προς την κατεύθυνση της εξασφάλισης τιμής αξιοπρεπους για το προϊόν. Εφόσον πιστοποιηθεί το προϊόν θεωρώ ότι δεν θα μπορεί να πουλάει κανείς ευκολα πατάτες Αιγύπτου για Οροπεδίου, γιατί θα υπαρχει η πιστοποίηση. Θεωρητικά τουλάχιστον δημιουργείται ένα ανάχωμα».

Πηγή:ekriti.gr