Λωτός: ο καρπός των Ομηρικών χρόνων

Ο Λωτός είναι το φρούτο που έτρωγαν οι Ινδιάνοι τις κρύες μέρες του χειμώνα και, όπως φαίνεται, γνώριζαν καλά το γιατί. Η απότομη πτώση της θερμοκρασίας αποδυναμώνει τον οργανισμό, ο οποίος έχει ανάγκη από φυτικές ίνες, αλλά και καροτίνη. Ο λωτός, μας εφοδιάζει με τα απαραίτητα αυτά στοιχεία, αλλά και με πολύ περισσότερα, όπως βιταμίνες C, Β1, Β2 και Β6, κάλιο, μαγγάνιο, φώσφορο και χαλκό. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που το συνιστούν τόσο συχνά οι διατροφολόγοι.

Μπορεί να λησμονήθηκε για αρκετό καιρό, άρχισε όμως τα τελευταία χρόνια να γίνεται και πάλι κομμάτι της διατροφής μας.
Αν και η εξωτερική του εμφάνιση δεν προδιαθέτει την κατανάλωσή του, η γλυκιά και ιδιαίτερη γεύση του τον κατατάσσει στα φρούτα που αποκτούν ολοένα και πιο πιστούς οπαδούς. Είναι καρπός φυλλοβόλου θάμνου ή δέντρου που ωριμάζει αυτή την εποχή, από τον Νοέμβριο μέχρι τον Δεκέμβριο.
O λωτός είναι  φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στην οικογένεια Ebenaceae. Περιλαμβάνει γύρω στα 200 είδη των τροπικών κυρίως περιοχών και ελάχιστα των εύκρατων. Το πιο χρήσιμο είδος είναι το Diaspyros kaki όπου μαζί με το Diaspyros lotus χρησιμοποιείται ως υποκείμενο.

Απαιτεί μέσης σύστασης εδάφη, με πολύ καλό αερισμό και στράγγιση αλλά και καλή γονιμότητα. Για να έχετε μια πολύ καλή παραγωγή, θα πρέπει η θερμοκρασία του Καλοκαιριού να μην υπερβαίνει τους 36-37 °C αλλά και το Φθινόπωρο να έχει ζεστές μέρες και δροσερές νύχτες.

Ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη, προτιμά όμως τα ηλιόλουστα και ζεστά μέρη. Τα περισσότερα είδη είναι διακοσμητικά με εδώδιμο καρπό και πολύτιμο ξύλο (έβενος), το οποίο είναι μαύρο και πολύ ανθεκτικό. Οι περισσότερες ποικιλίες απαιτούν επικονιαστές διότι έχουν μόνο θηλυκά άνθη ή έχουν ατελή άνθη. Ποικιλίες επικονίασης είναι η Vanighlia και Mercatelli.  

Αφού τα φυτέψετε θα πρέπει να διαμορφώσετε το κλάδεμα τους. Μπορεί να είναι είτε τύπος πυραμίδας είτε κυπαρισσάκι, σε κύπελλο και σε παλμέτα.
Το κλάδεμα του λωτού έχει σαν βάση τη διατήρηση του φωτισμού του, την ομοιόμορφη καρποφορία του αλλά και την αφαίρεση προσβεβλημένων από κάποια ασθένεια κλάδων της.

Ο λωτός την μια χρονιά έχει αρκετή παραγωγή ενώ την επόμενη είναι μειωμένη κάτι που συνεπάγεται και στον τρόπο λίπανσης της κάθε χρόνο. Η λίπανση καλό είναι να γίνεται τέλος του Χειμώνα και αρχές Άνοιξης με ένα απλό λίπασμα και ακόμα μια εφαρμογή το Καλοκαίρι στα τέλη του Ιουνίου.

Οι καρποί του είδους αυτού είναι στυφοί  μέχρι και την ωρίμανση. Υπάρχουν δυο βασικές κατηγορίες, οι στυφοί καρποί και οι γλυκοί καρποί. Η στυφότητα οφείλεται στην μεγάλη συγκέντρωση τανίνων εντός του καρπού. Οι ταινίνες είναι υδατοδιλυτές και στις στυφές ποικιλίες υπάρχουν μέχρι και την συγκομιδή, ενώ αργότερα διαλύονται. Οι γλυκές ποικιλίες κατά την ωρίμανση έχουν μηδενική συγκέντρωση ταννίνων, ενώ οι στυφοί έχουν κάποιο ποσοστό. Οι στυφοί καρποί τρώγονται μόνο όταν είναι εντελώς ώριμοι και μαλακοί, τότε μόνο είναι χωρίς στυφότητα. Υπάρχουν όμως και κάποιες τεχνικές μέθοδοι για την μείωση της στυφότητας, όπως ο ψεκασμός με οινόπνευμα, η εμβάπτιση σε θερμό νερό για 24 ώρες, η τεχνική ξηρού πάγου κ.α.
Η καλύτερη μη στυφή ποικιλία είναι η  Fuyu.

Μπορεί να καλλιεργηθεί είτε ως καλλωπιστικό είτε για τον καρπό του. Η καλλιέργεια του συγκεκριμένου οπωροφόρου δένδρου μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση του αγροτικού εισοδήματος, καθώς δίνεται η δυνατότητα για παραγωγή και το προϊόν κατευθύνεται κυρίως στην εξωτερική αγορά, χωρίς να στερείται της δυνατότητας να «ανοίξει» και η εσωτερική αγορά με τη χρησιμοποίηση νέων ποικιλιών με άριστα χαρακτηριστικά. Μάλιστα ανήκει και στις προωθούμενες από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εναλλακτικές καλλιέργειες.

Προκειμένου όμως να γίνει σωστά η καλλιέργεια αυτή θα πρέπει να εξασφαλιστεί το αναγκαίο πιστοποιημένο φυτικό πολλαπλασιαστικό υλικό.

Σήμερα στην Ελλάδα καλλιεργούνται περίπου 700-1.000 στρέμματα ως συστηματικές καλλιέργειες με λωτό.  Μπορεί οι οργανωμένες καλλιέργειες λωτού στην Ελλάδα να είναι πολύ λίγες, ωστόσο η όχι τόσο μεγάλη εξάπλωση του φρούτου αυτού στην Ελλάδα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι οι πρώτες καλλιέργειες λωτού στη χώρα μας προέρχονταν από φρούτα που ανήκαν στις στυφές ποικιλίες, εκείνες δηλαδή που τρώγονται μόνο όταν ωριμάζουν πολύ καλά, ενώ μετά την πλήρη ωρίμανση συντηρούνταν για πολύ λίγο χρονικό διάστημα.

Ο ισπανικός λωτός, έχει καταφέρει να αποτελέσει ένα από τα πιο δυναμικά εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας της Ιβηρικής Χερσονήσου. Ήδη γνωστή για τη δράση της στις αγορές της Ανατολικής Ευρώπης, η ισπανική ένωση λωτού Kaki Ribera del Xuquer στη Βαλένθια εστιάζει στο να αυξήσει τις πωλήσεις λωτού σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Θρεπτικές Ιδιότητες
Είναι ιδιαιτέρα γνωστό κυρίως στις αγορές του εξωτερικού εξαιτίας της υψηλής διατροφικής του αξίας αφού περιέχει υψηλή συγκέντρωση σε βιταμίνες Β1 Β2 Β6 μαγγάνιο, κάλλιο, φώσφορο και χαλκό.

Είναι χρήσιμο και γνωστό για τις φυτικές του ίνες και ευεργετικό επίσης για την ήπια αντισηπτική και αντιβακτηριδιακή δράση.
Είναι το φρούτο που έτρωγαν οι Ινδιάνοι τις κρύες μέρες του χειμώνα και, όπως φαίνεται, γνώριζαν καλά το γιατί. Η απότομη πτώση της θερμοκρασίας αποδυναμώνει τον οργανισμό, ο οποίος έχει ανάγκη από φυτικές ίνες, αλλά και καροτίνη. Ο λωτός, μας εφοδιάζει με τα απαραίτητα αυτά στοιχεία, αλλά και με πολύ περισσότερα, όπως βιταμίνες C, Β1, Β2 και Β6, κάλιο, μαγγάνιο, φώσφορο και χαλκό. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που το συνιστούν τόσο συχνά οι διατροφολόγοι.

Τελευταίες έρευνες έχουν δείξει πως:
Περιέχει φυτικές ίνες σε υψηλή περιεκτικότητα, αλλά και μόλις 66 θερμίδες ανά 100 γραμμ. και γι' αυτό οι διαιτολόγοι το συνιστούν ως ιδανικό σνακ, που χορταίνει εφοδιάζοντας τον οργανισμό με πολύτιμα συστατικά.
Τα πολλά σάκχαρα που περιέχει χαρίζουν αμέσως ενέργεια, απαραίτητη σε άτομα με αυξημένη φυσική δραστηριότητα.
Το χρυσοκόκκινο χρώμα του οφείλεται στα φλαβονοειδή που είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, επίσης περιέχει πολυφαινόλες και κατεχίνες οι οποίες είναι γνωστές για την αντιφλεγμονώδη δράση τους. Περιέχει βετουλινικό οξύ, μια ουσία που έχει αποδειχτεί ότι είναι ιδιαίτερα δραστική ενάντια σε αρκετές μορφές καρκίνου.

Περιέχει β-καροτένιο και λυκοπένιο, ζεαξανθίνη και κρυπτοξανθίνη, ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση ενάντια στις ελεύθερες ρίζες που είναι υπεύθυνες για την πρόωρη γήρανση αλλά και για την εμφάνιση μεγάλου αριθμού ασθενειών. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και δίνει λάμψη στο δέρμα.

Περιέχει βιταμίνες της ομάδας Β (κυρίως θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, πυριδοξίνη και φολικό οξύ) οι οποίες έχουν ευεργετικές ιδιότητες για το νευρικό μας σύστημα. Είναι πλούσιος σε ιχνοστοιχεία όπως κάλιο ,μαγνήσιο, χαλκό, χολίνη. Περιέχει φυτικές ίνες και έτσι είναι ιδιαίτερα ευεργετικός σε άτομα που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα.

Πηγή:gardenmagazine.gr

Το σχοινόπρασο

Το σχοινόπρασο  ανήκει στην οικογένεια Lilliaceae και έχει δύο κυρία γένη, το Allium schoenoprasum που έχει μυρωδιά κρεμμυδιού και το Allium tuberosum που έχει μυρωδιά σκόρδου.

Είναι πολυετές φυτό ύψους 20 εκατοστών με τα άνθη του να είναι ρόδινα κυλινδρικά σκιάδια που ανθίζουν Ιούνιο-Ιούλιο. Χρειάζονται εδάφη μέσης σύστασης με καλή αποστράγγιση προτιμούν δροσερά κλίματα, ενώ δεν αναπτύσσονται το καλοκαίρι.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο κατά προτίμηση τον Σεπτέμβριο. Το σχοινόπρασο μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπου και το κρεμμύδι. Έχει το πλεονέκτημα απέναντι στο κρεμμύδι γιατί έχει πιο απαλή μυρωδιά, γεύση και είναι πιο ευκολοχώνευτο επειδή δεν έχει πολλά άλατα του θείου.

Ανακουφίζει τον ανθρώπινο οργανισμό από τα κρυολογήματα, είναι μεγάλος σύμμαχος μας απέναντι στην αναιμία, λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε σίδηρο, ενώ ρίχνει την πίεση και τέλος βοηθάει στην πέψη.

Στην κινέζικη κουζίνα είναι ένα από τα συνηθισμένα συστατικά και χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη του φυτού. Αρωματίζει τις βινεγκρέτ σε πράσινες σαλάτες, άσπρα τυριά, κοτόπουλα και ψάρια, σάλτσες και πίτες, το χρησιμοποιούμε σε ομελέτες μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλα αρωματικά φυτά. Συνδυάζεται με ωμά ή βραστά λαχανικά, με το οποίο τα διακοσμούμε τελευταία στιγμή.

Tip:
Στην κατάψυξη μπορεί να διατηρηθεί μέχρι 6 μήνες, όπου τα τεμαχίζουμε  και τα πακετάρουμε σε πλαστικά σακουλάκια.

Πηγή:.gardenmagazine.gr

Ανάγκη των καιρών οι μικρές ομάδες στα οπωροκηπευτικά με 5-10 μέλη

Αλεξανδρής Πέτρος|  agronews.gr

Σε δέκα ή ακόµα και πέντε µέλη είναι ανάγκη να µειωθεί το ελάχιστο όριο αναγνώρισης των οµάδων παραγωγών οπωροκηπευτικών. Αυτό ζητάνε τόσο οι υφιστάµενες οµάδες όσο και οι ενδιαφερόµενοι αγρότες, που θέλουν να ιδρύσουν µία τέτοιου τύπου οργάνωση, για να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες χρηµατοδότησης που δίνει η Ε.Ε. µέσα από τα επιχειρησιακά προγράµατα.

Όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που εισηγούνται τη µείωση του ελάχιστου ορίου µελών στα 5 ή 10 ανάλογα την περιοχή και το προϊόν.

Για µία ακόµη χρονιά, όµως, φαίνεται ότι θα ισχύουν τα αυστηρά κριτήρια αναγνώρισης των οµάδων παραγωγών οπωροκηπευτικών, που επιβάλουν στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τουλάχιστον 20 µέλη για την ίδρυση µίας οργάνωσης. Τουλάχιστον µε βάση όσα µαθαίνουµε από υπηρεσιακά στελέχη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.

Γιατί χρειάζονται µικρότερες οµάδες
Αν και τα ελάχιστα όρια µελών και τζίρου της προηγούµενης χρονιάς, που απαιτείται, ορίζονται µε διαφορετικές κλίµακες ανάλογα µε το παραγωγικό δυναµικό της κάθε περιοχής και του κάθε προϊόντος, το πρόβληµα είναι ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη ειδικές περιπτώσεις, όπως η αποχώρηση µελών για διάφορους λόγους και οι διαφωνίες µεταξύ των µελών που προκύπτουν στην πορεία. Επίσης, είναι πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο να ιδρυθούν φέτος νέες οµάδες στα οπωροκηπευτικά. Ο λόγος είναι ότι µέχρι πέρυσι δεν υπήρχε υποχρέωση για έκδοση τιµολογίων ή οι έµποροι έκοβαν µικρότερα ποσά στα τιµολόγια προς τους παραγωγούς. Αυτό είχε ως αποτέλεσµα να µην µπορούν να πιάσουν εύκολα το κατώτατο όριο του τζίρου, που είναι, για παράδειγµα, 250.000 ευρώ για τα φρούτα σε κάποιους νοµούς της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Όλο και περισσότεροι, λοιπόν, είναι αυτοί που εισηγούνται τη µείωση του ελάχιστου ορίου µελών στα 5 ή 10 µέλη ανάλογα µε την περιοχή και µε το προϊόν, πράγµα που συνάδει και µε όσα προβλέπουν οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραµµές για µικρές και ευέλικτες οργανώσεις παραγωγών. Στη συνέχεια, οι οργανώσεις αυτές θα µπορούν να συνιστούν Ενώσεις, έτσι ώστε να δρουν συντονισµένα σε περιπτώσεις συµφωνιών µε το λιανεµπόριο ή διαφηµιστικών προγραµµάτων των προϊόντων τους.

Πιο συγκεκριµένα, ο νέος κανονισµός 1305/2013 προβλέπει:

Άρθρο 154
Αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών
Προκειµένου να αναγνωριστεί από ένα κράτος µέλος, η οργάνωση παραγωγών που υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης αποτελεί νοµική οντότητα ή σαφώς οριζόµενο µέρος νοµικής οντότητας η οποία:
α) πληροί τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 152 παράγραφος 1 στοιχεία α) β) και γ)•
β) διαθέτει έναν ελάχιστο αριθµό µελών και/ή καλύπτει µία ελάχιστη ποσότητα ή αξία εµπορεύσιµης παραγωγής, όπως καθορίζεται από το ενδιαφερόµενο κράτος µέλος, στην περιοχή δραστηριότητάς της•
γ) παρέχει επαρκή εχέγγυα για την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων της από τη σκοπιά τόσο της διάρκειά τους όσο και της αποτελεσµατικότητας, της στήριξης των µελών τους µε ανθρώπινους, υλικούς και τεχνικούς πόρους, καθώς και, κατά περίπτωση, της συγκέντρωσης της προσφοράς•
δ) διαθέτει καταστατικό.

Προβλήµατα στην πράξη
Αλλιώς ξεκίνησαν και αλλιώς εξελίχτηκαν τα πράγµατα για τα 10 ιδρυτικά µέλη της Ο.Π. «Αγροκτήµατα Βόλου» που καλιεργεί πάνω από 70 είδη φρούτων και λαχανικών και διαθέτει θερµοκήπιο υδροπονίας στις Μικροθήβες. Το 2006 ο νόµος απαιτούσε 10 µέλη ελάχιστο αριθµό και µετά άλλαξε στα 20, µε αποτέλεσµα να ψάχνουν για επιπλέον παραγωγούς και κεφάλαιο, µας λέει ο ∆ήµος Σταΐδης, µέλος: «Πήραµε την αναγνώριση, αλλά κάποιοι εγκατέλειψαν, γιατί εν το πίστεψαν από την αρχή και τώρα είµαστε στον αέρα».

Τα πρώτα βήματα είναι τα πιο δύσκολα
∆ιχάζει τα κράτη-µέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο εφαρµοστικός κανονισµός που βρίσκεται υπό διαπραγµάτευση αυτή την περίοδο στις Βρυξέλλες. Στη συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής Αγροτικών Θεµάτων (12 Μαΐου), µε θέµα την αλλαγή του καθεστώτος ενίσχυσης των φρούτων και λαχανικών, υπήρξαν αρκετές διαφορές µεταξύ των κρατών-µελών για το πώς θα εφαρµοστεί ο κανονισµός 1305/2013.
Την ίδια ώρα, αρκετές πρωτοβουλίες για την ίδρυση Οργάνωσης Παραγωγών έχουν ξεκινήσει σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, µε σκοπό να προλάβουν την προθεσµία της 15ης Σεπτεµβρίου, ώστε να αναγνωριστούν και να υποβάλουν πρόταση για Επιχειρησιακό Πρόγραµµα.
∆ύο τέτοιες προσπάθειες έχουν ξεκινήσει στο νοµό Τρικάλων, µε πρωτοβουλία της ΚΕΝΑΚΑΠ. Σύµφωνα µε όσα είπε στην Agrenda ο διευθυντής της Αναπτυξιακής Εταιρείας, Παναγιώτης Πάτρας, «προσπαθούµε να συγκεντρώσουµε τα κριτήρια των 20 µελών και 250.000 ευρώ τζίρου, για να ιδρύσουµε µία οµάδα στην Καλαµπάκα (κυρίως µε µήλα από την περιοχή Φάρµα) και στην Νοµή (µε 80% πεπόνια). Το πρόβληµα είναι ότι οι αγρότες είτε δεν έκοβαν τιµολόγια πέρυσι, είτε έκοβαν µειωµένης αξίας τιµολόγιο στους εµπόρους.»

Φρούτα αποξηραμένα

 Μεγάλες προοπτικές παρουσιάζουν τα αποξηραμένα δαμάσκηνα στη χώρα μας επειδή θεωρούνται άριστο αποξηραμένο φρούτο λόγω των εξαιρετικών οργανοληπτικών του ιδιοτήτων αλλά και λόγω του ότι μπορούν να δώσουν ικανοποιητικό εισόδημα στους παραγωγούς.

Σταφίδες, δαμάσκηνα, βερίκοκα, σύκα και χουρμάδες τα πιο συνηθισμένα αποξηραμένα φρούτα που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά
Λαμπρό πεδίο επαγγελματικής δράσης προσφέρουν τα αποξηραμένα φρούτα, αφού λόγω της ελλειμματικής παραγωγής στην Ελλάδα, οι εγχώριες ανάγκες καλύπτονται με εισαγωγές από χώρες όπως η Τουρκία και οι ΗΠΑ.

Παρόλο που η χώρα μας έχει πλούσια παραγωγή φρούτων, η πλειονότητα των αποξηραμένων φρούτων έρχεται από αγορές του εξωτερικού. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τα εισαγόμενα δαμάσκηνα της Αμερικής και τα ξηρά σύκα της Τουρκίας. Τα πιο συνηθισμένα αποξηραμένα φρούτα που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά είναι οι σταφίδες, και ακολουθούν τα δαμάσκηνα, τα βερίκοκα, τα σύκα και οι χουρμάδες.
Τα ξηρά προϊόντα της γης είναι ανάρπαστα όχι μόνο στην ελληνική αγορά, αλλά και στο εξωτερικό, λόγω του ότι στις χώρες αυτές δεν υπάρχουν λαχανικά και φρούτα όλες τις εποχές. Τα σούπερ μάρκετ, καταστήματα υγιεινής διατροφής και γενικά τα καταστήματα τροφίμων αναζητούν αυτά τα προϊόντα, καθώς διαπιστώνουν μια στροφή του καταναλωτικού κοινού προς αυτά.

Μεγάλες προοπτικές παρουσιάζουν τα αποξηραμένα δαμάσκηνα στη χώρα μας επειδή θεωρούνται άριστο αποξηραμένο φρούτο λόγω των εξαιρετικών οργανοληπτικών του ιδιοτήτων αλλά και λόγω του ότι μπορούν να δώσουν ικανοποιητικό εισόδημα στους παραγωγούς.

Η καλλιέργεια της δαμασκηνιάς με σκοπό τα αποξηραμένα δαμάσκηνα είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα καλλιέργεια που θα μπορούσε να αναπτυχθεί στη χώρα μας σε περιοχές κατάλληλες επειδή σήμερα ένα μεγάλο μέρος της κατανάλωσης καλύπτεται με εισαγωγές. Η νέα αυτή καλλιέργεια, πέρα από την εσωτερική αγορά, θα μπορούσε να αποτελέσει μία ενδιαφέρουσα εξαγωγική δραστηριότητα.
Σήμερα η δαμασκηνιά για αποξήρανση καλλιεργείται κυρίως στη Σκόπελο η ποικιλία «Agen Σκοπέλου» που είναι κατάλληλη για παραγωγή αποξηραμένων δαμάσκηνων και σε μερικά άλλα σημεία της Βορείου Ελλάδος.

Η συγκομιδή των καρπών που προορίζονται για αποξήρανση γίνεται με δονητές ή τα χέρια. Η μέση παραγωγή ενός στaρέμματος είναι 2,5-3 τόνοι όταν είναι τα φυτά σε πλήρη παραγωγή
Η παραγωγή αποξηραμένων φρούτων αποτελεί ένα σημαντικό τομέα εμπορίας των φρούτων που εφόσον αναπτυχθεί μπορεί να δώσει διέξοδο στις περιπτώσεις υπερπαραγωγής και εύρεσης αγορών για τα νωπά φρούτα.

Η δαμασκηνιά καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως στη Φθιώτιδα, την Εύβοια, τη Σκόπελο, Μαγνησία, Χαλκιδική, Φλώρινα, Λέσβο κ.ά.
Στην Ελλάδα καλλιεργούνται περίπου 5.000 στρέμματα, εκ των οποίων το 90% καλλιεργείται για παραγωγή νωπών καρπών και το 10% περίπου για παραγωγή αποξηραμένων δαμάσκηνων.

Τεχνική
Η αποξήρανση των φρούτων αποτελεί μία μέθοδο συντηρήσεως των φρούτων που εφαρμόζεται από πολλούς αιώνες. Η αποξήρανση των φρούτων ήταν μία πρακτική που εφάρμοζαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, από τους οποίους διαδόθηκε στην Ευρώπη. Τα φρούτα αυτά ήταν τα σταφύλια (σταφίδες), τα σύκα, τα βερίκοκα, οι χουρμάδες κ.ά.
Η μεγάλη θρεπτική τους αξία είναι γνωστή εμπειρικά αλλά και μέσα από επιστημονικές εργασίες.
Περιέχουν αρκετές φυτικές ίνες, βιταμίνες Β, Α, κάλιο, σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά ανάλογα το είδος του φρούτου.
Επίσης περιέχουν πολλές αντιοξειδωτικές ουσίες που ωφελούν την υγεία όπως και τα νωπά φρούτα.
Από 10.000 ευρώ ξεκινά το κόστος

Στήστε τη δική σας μονάδα αφυδάτωσης φρούτων
Με κόστος από 10.000 ευρώ, αγρότες αλλά και ιδιώτες μπορούν να στήσουν μικρές μονάδες αφυδάτωσης φρούτων.
Οι θάλαμοι αφυδάτωσης είναι τα πιο απλά ξηραντήρια. Πρόκειται για ξηραντήρες απλής κατασκευής και μικρής απόδοσης που χρησιμοποιούνται για την αφυδάτωση κατά παρτίδες φρούτων και λαχανικών.

Τα συγκεκριμένα ξηραντήρια κατασκευάζονται από panel πεπιεσμένης πολυουρεθάνης εσωτερικά και εξωτερικά είναι ανοξείδωτα με μία ή δύο πόρτες, ο θάλαμος δέχεται ένα ή περισσότερα καρότσια τελάρων και είναι θερμαινόμενος με ανακύκλωση θερμού αέρα, η οποία γίνεται με ανεμιστήρες, ενώ υπάρχει και τάμπερ ελεύθερου εξαερισμού και βεντιλατέρ βεβιασμένου εξαερισμού. Ο θάλαμος αφυδάτωσης είναι εφοδιασμένος με πίνακα προγραμματισμού της λειτουργίας του και με ηλεκτρονικά ψηφιακά όργανα (υγρόμετρο, θερμόμετρο υγρού και ξηρού βολβού). Το προϊόν σε έναν θάλαμο αφυδάτωσης τοποθετείται σε τελάρα και τα τελάρα σε ράφια καροτσιών και εκτίθεται στην επίδραση του θερμού αέρα που κυκλοφορεί μεταξύ των τελάρων και παραμένει στον θάλαμο μέχρις ότου ολοκληρωθεί η αφυδάτωση.

Οι μέθοδοι αποξήρανσης
Οι κατάλληλες μέθοδοι αποξήρανσης του δαμάσκηνου είναι αυτές που χρησιμοποιούν κλειστά ξηραντήρια που επιτρέπουν την καλύτερη αξιοποίηση της χρησιμοποιούμενης ενέργειας, τον έλεγχο των παραμέτρων αποξήρανσης, ενώ διασφαλίζουν τους όρους υγιεινής και ποιότητας των ξηρών δαμάσκηνων.

Η ωριμότητα των δαμάσκηνων είναι μια καθοριστική παράμετρος για την παραγωγή των ξηρών δαμάσκηνων. Το χρώμα και η συνοχή της σάρκας του καρπού είναι τα γενικά εξωτερικά κριτήρια που χρησιμοποιούνται για να καθοριστεί η optimum ημερομηνία της συγκομιδής των καρπών.

Οι καρποί που προορίζονται για αφυδάτωση υπόκεινται σε μια προετοιμασία που περιλαμβάνει το καθάρισμα, τη διαλογή, την κατάταξη των καρπών ανάλογα με το μέγεθός τους κ.λπ. Η αποξήρανση των δαμάσκηνων, γίνεται με φυσικό τρόπο στον ήλιο ή τεχνητά σε θαλάμους ή σε κλιβάνους αποξήρανσης.

Στη Σκόπελο, η τεχνική που εφαρμόζεται είναι η εξής: τα δαμάσκηνα απλώνονται στον ήλιο για μερικές ημέρες ώστε να χάσουν ένα μέρος του νερού που περιέχουν. Στη συνέχεια τοποθετούνται σε συρτάρια σε κλιβάνους σε θερμοκρασία 40-45ο C για 4-6 ώρες, ενώ γίνεται μετατόπισή τους από επάνω προς τα κάτω.
Στη συνέχεια βγαίνουν από τους κλιβάνους, μαλάσσονται, αναστρέφονται και επανεισάγονται στους κλιβάνους για 4-5 ώρες στους 60-70ο C. Ξαναβγαίνουν πάλι από τους κλιβάνους δέχονται τις ίδιες επεμβάσεις και στην συνέχεια τοποθετούνται στους κλιβάνους για 1-2 ώρες στους 70-90ο C.
Στη συνέχεια εξέρχονται από τους κλιβάνους, μαλάσσονται και τοποθετούνται σε αποθηκευτικούς χώρους για 3 εβδομάδες ώστε να σταθεροποιηθεί η υγρασία τους στους 18-22ο C.

Αλλη μέθοδος σύγχρονη είναι αυτή κατά την οποία χρησιμοποιείται η «αντίστροφη ώσμωση» πριν από την τελική αποξήρανση, με σκοπό την απομάκρυνση μίας ποσότητας του νερού που περιέχεται στους καρπούς, εμπλουτίζοντας τους ταυτόχρονα με σάκχαρα. Αυτή η μέθοδος γίνεται με εμβάπτιση των καρπών σε σιρόπι από ζάχαρη και σε διάλυση χλωριούχου νατρίου. Η τεχνική αυτή συνίσταται στην τοποθέτηση των νωπών δαμάσκηνων σε ένα «υπερτονικό διάλυμα ζάχαρης» για μια διάρκεια 12-18 ωρών πριν από την αποξήρανση. Η διαδικασία αυτή της εμβάπτισης στο σιρόπι συνδυάζεται πολύ καλά με την τελική αποξήρανση των καρπών με τον θερμό αέρα.

Εισόδημα έως 1.500 € ανά στρέμμα από τα δαμάσκηνα
Φλέβα... χρυσού κρύβουν τα αποξηραμένα δαμάσκηνα, η παραγωγή των οποίων μπορεί να αποφέρει καθαρό εισόδημα 1.000 - 1.500 ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη ότι η μέση παραγωγή σε αποξηραμένους καρπούς είναι 800 - 900 κιλά το στρέμμα και η μέση τιμή 2-2,5 ευρώ το κιλό. Στη Γαλλία παραγωγοί που καλλιεργούν και αποξηραίνουν οι ίδιοι την παραγωγή τους πωλούν προς 3,5 ευρώ το κιλό τα αποξηραμένα δαμάσκηνα.

Η δαμασκηνιά αρχίζει να καρποφορεί από το 3ο-5ο χρόνο της ηλικίας της. Η παραγωγική της ζωή διαρκεί 30-40 χρόνια. Προσαρμόζεται σε πολλά είδη κλίματος και εδάφους. Η ευρωπαϊκή αντέχει μέχρι -20 βαθμούς Κελσίου, ενώ η ιαπωνική μέχρι -15 βαθμούς Κελσίου. Τα καλύτερα εδάφη για την καλλιέργεια της δαμασκηνιάς είναι τα αμμώδη, πηλώδη, αργιλώδη και αργιλοασβεστώδη, αλλά με καλά στραγγιζόμενο υπέδαφος. Η δαμασκηνιά προτιμά εδάφη με pΗ γύρω από το 7. Η υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία και οι πολλές βροχοπτώσεις κατά την περίοδο της ανθοφορίας αποτελούν δυσμενείς παράγοντες για τη καλλιέργειά της.

Καλλιεργητικές εργασίες
Η δαμασκηνιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό (ενοφθαλμισμό). Ο ενοφθαλμισμός μπορεί να γίνει την άνοιξη, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο. Τα υποκείμενα που χρησιμοποιούνται είναι της μυροβαλάνου και σπάνια βερικοκιάς και αμυγδαλιάς. Χρησιμοποιούνται επίσης τα κλωνικά υποκείμενα, Marianna 2624, Myrobolan 29C κ.ά. Το έδαφος προετοιμάζεται με όργωμα το φθινόπωρο αφού έχει χρησιμοποιηθεί μία ποσότητα κοπριάς 2-3 τόνων το στρέμμα. Γίνεται η βασική λίπανση με το κατάλληλο λίπασμα, φρεζάρεται και ισοπεδώνεται. Η φύτευση των δενδρυλλίων γίνεται από τον Νοέμβρη μέχρι τις αρχές της άνοιξης. Συνήθως οι αποστάσεις φύτευσης κυμαίνονται από 6 έως 7 μέτρα για τα ελεύθερα σχήματα και 3 έως 4 μέτρα για τα γραμμοειδή σχήματα. Τελευταία άρχισαν να διαδίδονται τα συστήματα πυκνής φύτευσης (100 έως 200 δένδρα ανά στρέμμα) με τη χρησιμοποίηση του υποκειμένου Pixy.

Η δαμασκηνιά απαιτεί μια κατά το δυνατόν σταθερή υγρασία στο έδαφος ολόκληρη την βλαστική περίοδο του φυτού. Ιδιαίτερα την περίοδο Ιουνίου-Αυγούστου. Δέχεται αρκετά αυστηρό κλάδεμα καρποφορίας με στόχο την ανάπτυξη νέας βλάστησης αλλά και για να υπάρξει ισορροπία βλάστησης και καρποφορίας.

Συγκομιδή
Η συγκομιδή των καρπών που προορίζονται για νωπή κατανάλωση γίνεται με το χέρι, ενώ για αποξήρανση συγκομίζονται με δονητές ή τα χέρια. Η μέση παραγωγή ενός στρέμματος είναι 2,5-3 τόνοι όταν είναι τα φυτά σε πλήρη παραγωγή. Η συγκομιδή γίνεται την περίοδο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου.
Στην Ελλάδα καλλιεργείται, κυρίως, η ποικιλία Agen (Σκοπελίτικη) και τα δαμάσκηνα που παράγονται προορίζονται για ξήρανση.

Αλλες ποικιλίες για ξήρανση είναι: Agent French, Friedman, French 698, 711, 707, 732,626, Stanley, Sugar, President κ.ά. Οι ποικιλίες αυτές είναι εκπύρηνες, με υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα. Οι ποικιλίες που είναι κατάλληλες για αποξήρανση είναι ευρωπαϊκές ποικιλίες.
Η συγκομιδή πρέπει να αρχίζει όταν οι καρποί αποκτήσουν τα σάκχαρα που απαιτούνται για την καλή αποξήρανση.
Κάθε δέντρο σε πλήρη παραγωγή μπορεί να δώσει 100 κιλά νωπών καρπών.
Η Γαλλία και η Καλιφόρνια παράγουν μεγάλες ποσότητες και συγκομίζονται μηχανικά. Στην Ελλάδα παραδοσιακά η αποξήρανση για παραγωγή ξηρών δαμάσκηνων γίνεται από την ποικιλία Σκοπέλου.

Πηγή:gardenmagazine.gr

Ο άγνωστος κίνδυνος που κρύβει ένα… γκρέιπφρουτ

Είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, Β και C αλλά και πολύτιμα μέταλλα όπως το ασβέστιο, το μαγγάνιο, ο σίδηρος, το μαγνήσιο, το κάλιο και ο φώσφορος. Ο χυμός του είναι απολαυστικός και μάλιστα έχει λιποδιαλυτική δράση.
Ποιο είναι όμως το “ένοχο μυστικό» του γκρέιπφρουτ που μπορεί να απειλήσει την υγεία μας;
Κάτι που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι οι χυμοί των φρούτων αντιδρούν με ορισμένα φάρμακα και στην περίπτωση του γκρέιπφρουτ ο κίνδυνος είναι αρκετά μεγάλος.

Τα συστατικά του επεμβαίνουν στη δράση φαρμάκων όπως οι στατίνες, τα αντισταμινικά, φάρμακα που χορηγούνται στη θεραπεία του καρκίνου, οι βήτα αναστολείς και ορισμένα αντιβιοτικά.
Το γκρέιπφρουτ περιέχει μεγάλες ποσότητες μια ουσίας που ονομάζεται νεραντζίνη, η οποία κάνει τα φάρμακα αυτά να απορροφώνται σε υπερβολικό βαθμό από το αίμα.

Η νεραντζίνη καταστρέφει ένα ένζυμο που υπάρχει στο στομάχι, με αποτέλεσμα να εξουδετερώνεται εν μέρει η δράση των φαρμάκων.
Σε μικρές ποσότητες το γκρέιπφρουτ είναι ασφαλές, όμως οι μεγάλες συγκεντρώσεις νεραντζίνης μπορεί να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις για την υγεία.

Εάν λοιπόν η αγωγή σας περιλαμβάνει κάποιο από τα παραπάνω φάρμακα, καλό θα είναι να αποφεύγετε την κατανάλωση του φρούτου σε μεγάλες ποσότητες.

Πηγή>http://biologikaorganikaproionta.com/

Δυό πέτρες θέλει η παρασκιά,κι ένα καλό τηγάνι και λάδι απο την ελιά κι όποιος δεν τρώει...χάνει!

10 τροφές που καθαρίζουν τις αρτηρίες σας

 

 

39

Οι φραγμένες αρτηρίες είναι ένας από τους κυριότερους κινδύνους για την εκδήλωση καρδιαγγειακής νόσου.
Οι υγιείς αρτηρίες είναι εύκαμπτες, ισχυρές, ελαστικές και καθαρές από οποιεσδήποτε αποθέσεις και το αίμα ρέει ανάμεσά τους εύκολα. Ωστόσο με την ηλικία σχηματίζονται στα εσωτερικά τοιχώματά τους, αποθέσεις λιπαρών ουσιών, χοληστερόλης, κυτταρικών αποβλήτων και ασβεστίου, που μειώνει την τη ροή του αίματος ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, την εμποδίζει εντελώς.

Δείτε ποιες είναι οι 10 «μαγικές» τροφές, που καθαρίζουν τις αρτηρίες μας:

Σκόρδο
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Preventive Medicine», το σκόρδο εμποδίζει την αποτιτάνωση στεφανιαίων αρτηριών λόγω της εναπόθεσης ασβεστίου. Επίσης, σύμφωνα με άλλη μελέτη, μειώνει το σχηματισμό αθηρωματικής πλάκας έως και κατά 40%.

Σταφύλια και μούρα
Τα φλαβονοειδή που περιέχουν έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπουν την οξείδωση της LDL χοληστερόλης, που προκαλεί το σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας.

Μήλα
Περιέχουν πηκτίνη, μια διαλυτή ίνα που μειώνει τη χοληστερόλη, πιθανότατα παρεμβαίνοντας με την εντερική απορρόφηση των χολικών οξέων, η οποία αναγκάζει το συκώτι να χρησιμοποιήσει τη χοληστερόλης στην κυκλοφορία για να δημιουργήσει περισσότερη χολή.

Σπανάκι
Είναι πλούσιο σε λουτεΐνη, ένα καροτενοειδές το οποίο προλαμβάνει τη συσσώρευση χοληστερόλης από τα τοιχώματα των αρτηριών.

Λιπαρά ψάρια
Λόγω των Ω-3 λιπαρών οξέων προλαμβάνουν τη δημιουργία θρόμβων και την οξείδωση της χοληστερόλης, ενώ μπλοκάρουν τη συσσώρευση λιπαρών αποθέσεων στις αρτηρίες.

Ελαιόλαδο
Σύμφωνα με μελέτη τα μόρια της κακής χοληστερόλης, όταν αναμιγνύονται με μονοακόρεστα λίπη που βρίσκονται στο ελαιόλαδο, οξειδώνονται δυσκολότερα, με αποτέλεσμα να μην προσκολλώνται στα τοιχώματα των αρτηριών, δημιουργώντας πλάκα.

Ντομάτες
Είναι πλούσιες στην αντιοξειδωτική ουσία «λυκοπένιο», που συμβάλει στην πρόληψη σκλήρυνσης των αρτηριών ή αθηροσκλήρωση.

Πράσινο τσάι
Το πράσινο τσάι περιέχει ισχυρά αντιοξειδωτικά, τα φλαβονοειδή, που μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των ευαίσθητων επιθηλιακών κύτταρων των αιμοφόρων αγγείων, βοηθώντας στη μείωση του κινδύνου των καρδιακών παθήσεων.

Ρόδια
Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε αντιοξειδωτικά εμποδίζουν τη σκλήρυνση των αρτηριών, μειώνοντας τη βλάβη τους, και αντιστρέφοντας την εξέλιξη αυτού του φαινομένου

Πηγή: http://enallaktikidrasi.com

ΥΨΗΛΗ ΖΗΤΗΣΗ ΣΤΑ ΑΡΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΦΥΤΑ

Τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά είναι μια κατηγορία φυτών από τα οποία παράγονται προϊόντα με υψηλή ζήτηση στην αγορά. Η επιχειρηματική καλλιέργεια αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών είναι απαραίτητη ώστε ο καλλιεργητής να επωφεληθεί από την αυξανόμενη ζήτηση τους από το καταναλωτικό κοινό .



 Ένα ανοργάνωτο ξεκίνημα στην καλλιέργεια αυτών των ειδών είναι απολύτως βέβαιο ,ότι θα οδηγήσει σε αποτυχία και πιθανόν οικονομική ζημιά στην επένδυση.

Η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει ο υποψήφιος καλλιεργητής-επιχειρηματίας είναι συγκεκριμένη, και ακολουθεί μια λογική αλληλουχία πρακτικών:

 Μαθαίνω τα βασικά. Αυτό σημαίνει ότι γνωρίζω το υλικό που θα κληθώ να διαχειριστώ. Συνήθως ο άπειρος καλλιεργητής πιστεύει ότι πρέπει να μάθει μόνο για τα φυτά. Πρόκειται για μια εσφαλμένη άποψη διότι στη διαδικασία καλλιέργειας εμπλέκονται επιπλέον παράγοντες, όπως είναι το έδαφος, ο αέρας, τα έντομα και άλλοι οργανισμοί, ο χρόνος και φυσικά εμείς οι άνθρωποι. Απαραίτητη αρχή είναι να κατανοήσω τη συμπεριφορά και την αλληλεξάρτηση όλων των εμπλεκόμενων παραμέτρων. Απώτερος στόχος είναι να μεγιστοποιήσω την απόδοση, με ταυτόχρονη διατήρηση του αγρο-οικοσυστήματος που αναφέρεται στο χωράφι μου.

  Απαντώ με αντικειμενικά κριτήρια στο κρίσιμο ερώτημα: τι να καλλιεργήσω; Η απάντηση θα προέλθει μέσω της έρευνας αγοράς και της εκτίμησης των εδαφοκλιματικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή μου. Σε αυτή τη φάση διενεργώ αναλύσεις εδάφους, δημιουργία κλιματολογικού προφίλ, έρευνα τάσεων σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμήσεις δυνατότητα εφαρμογής διαφόρων καλλιεργητικών λύσεων κ.ά.



 Δοκιμαστικά πειράματα αξιολόγησης  των φυτών που επελέγησαν  Η αλληλουχία των δοκιμών είναι βαθμιαία, αρχίζοντας από μικρής κλίμακας καλλιέργειες. Αφού απορριφθούν κάποιες καλλιέργειες/ποικιλίες που δεν θα δώσουν ικανοποιητικά αποτελέσματα προχωράμε σε καλλιέργειες με παραγωγικό προσανατολισμό και στη συνέχεια με εμπορικό προσανατολισμό. Σε αυτή τη φάση λαμβάνεται η τελική απόφαση για το είδος του φυτού που θα καλλιεργηθεί τελικά.

Εκπόνηση επιχειρηματικού σχεδίου. Με βάση την επιλογή μας στο προηγούμενο βήμα εκπονούμε μια τεχνικοοικονομική μελέτη ώστε να διατυπώσουμε σαφώς το επιχειρηματικό μας πλάνο. Είναι σημαντικό να εκφράσουμε σαφώς από τη μορφή που θα έχει η εταιρεία μας μέχρι το σχέδιο προώθησης των προϊόντων. Εδώ θα μάθουμε τι θα κοστίσει το εγχείρημά μας και θα εκτιμήσουμε τα πιθανά κέρδη σε βάθος χρόνου.

 Ικανοποίηση των αναγκών της αγοράς. Γνωρίζοντας από το επιχειρηματικό μας σχέδιο τις ενέργειες που απαιτούνται, καλλιεργούμε και διαχειριζόμαστε τη φυτεία μας ανάλογα. Εργασίες όπως η σπορά, η αντιμετώπιση εχθρών και ασθενειών, η συγκομιδή και η μεταποίηση επηρεάζουν την τελική απόδοση και ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων. Επίσης είναι πιθανόν να απαιτηθεί σχετική πιστοποίηση των διαδικασιών που ακολουθούνται στο χωράφι, η οποία υπαγορεύεται από τα τεκμήρια του επιχειρηματικού σχεδίου.

 Οργάνωση  της προώθησης των πωλήσεων. Πάλι από το επιχειρηματικό σχέδιο έχουμε καθορίσει την πολιτική μας σχετικά με την προώθηση των προϊόντων μας. Σε αυτή ακριβώς την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί η στρατηγική μας. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι προώθησης, από τον πλέον παραδοσιακό που είναι η παράδοση σε ενδιάμεσους μέχρι τη διαδικτυακή πώληση.

 Άρθρο του Ανδρέα Παπασταύρου, Διδάκτορα Γεωπονικών Επιστημών
Πηγή>http://www.radiovereniki.gr/

Φτιάξε το δικό σου οικολογικό εντομοκτόνο

Blogpost από Greenpeace 

Για να απαλλαγείς από τα έντομα φυτών στον κήπο ή στις γλάστρες σας χωρίς τη χρήση φυτοφαρμάκων, μπορείς να παρασκευάσεις το δικό σου οικιακό εντομοκτόνο.

Σαπούνι Διαλύεις 50 γραμμάρια σαπούνι και 1 κουταλιά οινόπνευμα σε 1 λίτρο ζεστό νερό και ψεκάζετε.

Καυτερές πιπεριές Βράζεις 2-3 καυτερές πιπεριές μαζί με μισό κρεμμύδι και μία σκελίδα σκόρδο. Τα αφήνεις για 2 μέρες και στραγγίζεις. Ψεκάζεις με το μίγμα, το οποίο μπορεί να φυλαχθεί στο ψυγείο για μελλοντική χρήση.

Τσουκνίδα Ένα καταπληκτικό παρασκεύασμα για προστασία από αφίδες και δυναμωτικό για τα φυτά. Βράζεις τσουκνίδες και ραντίζεις με το διάλυμα.

Πολύ καλά αποτελέσματα στην καταπολέμηση των εντόμων μπορούμε να έχουμε επίσης και με εκχυλίσματα άλλων φυτών όπως η φτέρη, το πολυκόμπι, το στεκούλι, το μελισσόχορτο, το χαμομήλι κλπ. Όλα αυτά τα φυτά χρησιμοποιούνται με επιτυχία στις πρακτικές της βιώσιμης γεωργίας.

Πώς καλλιεργείται η Τομάτα ( Ντομάτα ); Σπορά , φύτευση και φροντίδα

Η τομάτα, αλλιώς και ντομάτα, είναι ένας κόκκινος ζουμερός καρπός, ιδανικός για σαλάτες και κύριο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας.

Η τομάτα είναι ένα φυτό της οικογένειαςSolanaceae, ιθαγενές της Κεντρικής και Νοτίου Αμερικής, από το Μεξικό μέχρι το Περού. Ζει μόνο μερικά χρόνια και συνήθως καλλιεργείται ως μονοετές φυτό. Τυπικά φτάνει τα 1-3 μ. ύψος, αλλά δεν έχει αρκετά ανθεκτικό κορμό και στηρίζεται σε άλλα φυτά. Τα φύλλα έχουν μήκος 10-25 εκ. και είναι σύνθετα, αποτελούμενα από 5-9 μικρότερα φύλλα το καθένα μέχρι και 8 εκ. μακρύ με πριονοειδή γύρο. Τόσο ο κορμός του φυτού όσο και τα φύλλα έχουν τρίχωμα. Τα λουλούδια έχουν διάμετρο 1-2 εκ., είναι κίτρινα με πέντε μυτερούς λοβούς και μεγαλώνουν σε ομάδες αποτελούμενες από 3-12. Το φυτό κάποτε λέγεται και τοματιά / ντοματιά.

Υπάρχουν τομάτες θερμοκηπίου (αναρριχώμενες) και υπαίθριες τομάτες (ημιαναρριχώμενες και αυτοκλαδευόμενες) Οι αναρριχώμενες και οι ημιαναρριχώμενες χρειάζονται στήριξη η οποία γίνεται είτε με σπάγκο (θερμοκήπιο από οριζόντιο σύρμα) είτε σε καλάμια όταν πρόκειται για υπαίθρια καλλιέργεια. Οι αυτοκλαδευόμενες τομάτες δεν χρειάζονται στήριξη διότι τυφλώνουν μόνες τους την κορυφή τους και δεν αυξάνονται προς τα πάνω.

Ο καρπός που επίσης λέγεται τομάτα είναι σφαιρικός ή μακρόστενος, είναι εδώδιμος, και όταν είναι ώριμος έχει έντονο κόκκινο χρώμα, διότι περιέχει τη χρωστική λυκοπένιο. Πριν ωριμάσει, η τομάτα έχει πράσινο χρώμα. Στα άγρια φυτά ο καρπός έχει διάμετρο 1-2 εκ., αλλά στα περισσότερα ήμερα είναι αρκετά μεγαλύτερος, από 5-10 εκ. Η λέξη τομάτα προέρχεται από τη λέξη tomatl της γλώσσας Ναχουάτλ.

Το βάρος της τομάτας είναι από 250 -350 γραμμάρια (μεγαλοκαρπή), ενώ υπάρχουν και μικρόκαρπα υβρίδια (cherry) τα οποία μπορούν να συγκομιστούν με το τσαμπί (και όχι μεμονωμένα) και έχουν βάρος 50 - 100 γραμμάρια.

Βαθμός Δυσκολίας Εύκολο

Εποχή Σποράς Φεβρουάριος, Μάρτιος

Σπορά Ντομάτας

Μπορείτε να ξεκινήσετε τις ντοματιές σας σπέρνοντας τους σπόρους απευθείας στο χώμα ή να τους σπείρετε πρώτα σε φυτώριο και στη συνέχεια να μεταφυτεύσετε τα σπορόφυτα στην τελική τους θέση.

Σπόροι - Φυτώριο

4 με 6 εβδομάδες πριν το τελευταία κρύα, μπορείτε να ξεκινήσετε τις ντοματιές σας. Τοποθετήστε 6 με 7 σπόρους σε κάθε κυπελάκι του φυτώριου. Τοποθετήστε τους σπόρους σε βάθος 1 με 1,5 εκατοστά και ποτίζετε με μέτρο. Σας συνιστούμε να έχετε το φυτώριο σε ένα σχετικά ζεστό μέρος (25 με 35 βαθμούς Κελσίου). Αυτό θα βοηθήσει τους σπόρους να βλαστίσουν νωρίτερα. Φροντίστε επίσης το φυτώριο να το βλέπει ο ήλιος αρκετές ώρες την ημέρα.

Καθώς τα σπορόφυτα μεγαλώνουν θα πρέπει να διατηρήσετε μόνο τα 3 πιο δυνατά σε κάθε κυπελλάκι. Τα υπόλοιπα μπορείτε να ξεριζώσετε, με προσοχή για να μην πληγώσετε τα υπόλοιπα, ή να τα πατήσετε ώστε να χωθούν μέσα στο χώμα.

Μεταφύτευση

Όταν τα σπορόφυτα φτάσουν σε ύψος τα 15 εκατοστά, είναι ασφαλές να τα μεταφυτεύσετε στην τελική τους θέση στο χωράφι ή τον κήπο.

Αποστάσεις τομάτας

Οι τομάτες αναπτύσσονται πολύ τόσο οριζόντια όσο και κάθετα. Οι αποστάσεις των φυτών θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 0,6 με 1 μέτρο. Επίσης θα πρέπει να έχετε φροντίσει ώστε οι ντοματιές να έχουν στηρίγματα ώστε να μη πέσουν από το βάρος των καρπών. Το στήριγμα μπορεί να είναι από ένα απλό καλάμι πάνω στο οποίο δένετε τη ντοματιά, μέχρι ολόκληρες κατασκευές.

Ασθένειες τομάτας λόγω έλλειψης θρεπτικών συστατικών στο έδαφος

Συχνά το ακατάλληλο ή φτωχό σε θρεπτικά συστατικά έδαφος (Ασβέστιο, Άζωτο, Κάλιο, Μαγγάνιο, Μαγνήσιο, Σίδηρος, Βόριο) είναι η αιτία για πολλές ασθένειες της τομάτας. Για τις περιπτώσεις αυτές θα βρείτε πληροφορίες στο άρθρο: "Οι ντομάτες μου αρρωσταίνουν, μήπως φταίει το έδαφος;"

Τι χώμα χρειάζονται οι τοματιές;

Στις ντοματιές αρέσει το καλά λιπασμένο, καλά αποστραγγιζόμενο χώμα. Θα πρέπει να φροντίσετε το χώμα να έχει αρκετό λίπασμα (π.χ. κομπόστ, κοπριά).
Οι ντοματιές χρειάζονται ασβέστιο για να αναπτυχθούν σωστά. Αν το χώμα δεν περιέχει αρκετό ασβέστιο, τότε μπορείτε να ρίξετε γύρω από τις ντοματιές λευκή άμμο οικοδομής.

Το ιδανικό pH του εδάφους είναι: 6,0 με 6,8.

Συγκομιδή 

60 με 70 ημέρες μετά τη σπορά, ανάλογα με την ποικιλία.

Θρεπτική Αξία

Μία μέση τομάτα (148 gr) είναι μία τέλεια πηγή βιταμίνης Α και βιταμίνης C, καθώς και καλή πηγή Καλίου και βιταμίνης K, ενώ έχει μόνο 35 θερμίδες.

Οι τομάτες είναι κορυφαία πηγή λυκοπενίου. Το λυκοπένιο προστατεύει ενάντια στις παθήσεις της καρδιάς και μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο από διάφορες μορφές καρκίνου όπως: προστάτη, ωοθηκών, τραχήλου της μήτρας, στόματος, φάρρυγα-λάρυγγα, οισφάγου, στομάχου, παχέος εντέρου και ορθού, πνευμόνων και παγκρέατος. Σύμφωνα με το πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, η κατανάλωση ντοματών πλούσιων σε λυκοπένιο, αυξάνει κατά 33% την προστασία από τα ηλιακά εγκαύματα.

Σημείωση: Μαγειρεύοντας τις ντομάτες, μεγιστοποιείται η απελευθέρωση του λυκοπενίου από τις τομάτες. Αυτό συμβαίνει γιατί η θερμότητα απελευθερώνει το λυκοπένιο από τα κυτταρικά τοιχώματα.

Ασθένειες και Εχθροί 

Αγρότιδες ή Καραφατμέ ή Κοφτοσκούληκα
Αλευρώδης
Αλευρώδης των Θερμοκηπίων
Αλτερναρίωση Πατάτας
Αλτερναρίωση στελέχους τομάτας
Άλτης ή Ψύλλος
Αφίδες Λαχανικών
Βοτρύτης (Gray Mold)
Γρυλλοτάλπα ή Κρεμμυδοφάγος ή Κολοκυθοκόφτης ή Πρασάγγουρας
Δορυφόρος
Θρίπας
Κάμπιες Λεπιδοπτέρων Spodoptera littoralis
Κλαδοσπορίωση τομάτας
Κοινός Τετράνυχος (κίτρινος)
Κομβονηματώδεις
Νηματώδεις
Ξηρή σήψη, Ξηρή κορυφή, Τάπωμα, Blossom end rot
Περονόσπορος Τομάτας
Πράσινη αφίδα της ροδακινιάς

Πηγή:www.kalliergo.gr