Πολλαπλασιασμός με καταβολάδες

Σ' αυτό τον τρόπο ο σχηματισμός των ριζών στο νέο φυτό γίνεται ενώ είναι ακόμη ενωμένο με το μητρικό φυτό. Ο βλαστός που θα σχηματίσει την καταβολάδα κάμπτεται ώστε ένα τμήμα του να τοποθετηθεί μέσα στο έδαφος και συγκρατεί­ται σ' αυτή τη θέση με διάφορους τρόπους, ενώ η κορυφή του αφίνεται ελεύθερη έξω από το έδαφος. Η κάλυψη του βλαστού είναι αρκετή για να προκαλέσει το σχηματισμό ριζών, αλλά μπορεί να γίνει και μια μικρή εγκοπή ή αφαίρεση του φλοιού σε σχήμα δακτυλίου πλάτους 1 - 2 cm.
Είναι δαπανηρός τρόπος πολλαπλασιασμού και χρησιμοποιείται για όσα καλλωπιστικά ριζοβολούν δύσκολα με μοσχεύματα και από τους ερασιτέχνες.
Όταν δεν υπάρχει κατάλληλος βλαστός κοντά στο έδαφος τότε το μέσο ριζοβολίας (χώμα , τύρφη , βρύα η ότι άλλο μέσο ριζοβολίας χρησιμοποιήσετε) δηλαδή το εδαφικό υλικό, συγκρατείται στην θέση που πρέπει να προκλη­θεί η δημιουργία ριζών με ένα τεμάχιο πλαστικού που σχηματίζει κύλινδρο και δέ­νεται στις δύο βάσεις .

 Είναι οι καλούμενες εναέριες καταβολάδες. Χρησιμοποιεί­ται εκτός από τον πολλαπλασιασμό, στα φυτά εσωτερικών χώρων που έχουν απο­κτήσει υπερβολικό ύψος για να δημιουργηθεί ένα νέο χαμηλότερο φυτό.

Η αποκοπή από το μητρικό φυτό γίνεται αφού υπάρξει ικανή ριζοβολία του προς πολλαπλασιασμό βλαστού . Αμέσως μετά την αποκοπή και κατά την φύτευση , καλό είναι να κλαδεύεται αυστηρά το νέο φυτό , έτσι ώστε να περιοριστεί η μεγάλη διαπνοή λόγω υπερβολικής φυλλικής επιφάνειας . Συνήθως η καταβολάδα είναι έτοιμη για αποκοπή από το μητρικό φυτό , την επόμενη καλλιεργητική περίοδο . Οι εναέριες καταβολάδες εφαρμόζονται στο τέλος της άνοιξης και κόβονται αρχές φθινοπώρου η την επόμενη άνοιξη .

Πολλαπλασιασμός φυτών με μόσχευμα

Η χρήση μοσχεύματος αποτελεί μια εύκολη και γρήγορη μέθοδος πολλαπλασιασμού ενός φυτού. Τα υλικά που θα χρειαστούμε για να τον πραγματοποιήσουμε είναι μια γλάστρα, χώμα, τύρφη, ορμόνη ριζοβολίας και ένα μπουκάλι.

Ως μόσχευμα αναφέρουμε ένα κλαδάκι του φυτού που θέλουμε να πολλαπλασιάσουμε, το οποίο κόβουμε περίπου στα 10-15 εκατοστά, αφαιρούμε τα κάτω φύλλα και προσέχουμε πάντα να υπάρχουν μάτια από τα οποία θα αναπτυχθούν οι ρίζες. «Βαφτίζουμε» το κάτω μέρος του μοσχεύματος σε νερό και στη συνέχεια στην ορμόνη ριζοβολίας και το τοποθετούμε στη γλάστρα με το χώμα και την τύρφη.

Πιέζουμε το χώμα ώστε να έρθει σε επαφή με το μόσχευμα και ποτίζουμε καλά. Στην ίδια γλάστρα μπορούμε να βάλουμε περισσότερα από ένα μοσχεύματα.

Σημαντικό είναι να μη αφήσουμε το χώμα να στεγνώσει και επίσης ανάλογα με το μόσχευμα, δηλαδή αν είναι χλωρό, ξυλώδες, ή ημιξυλώδες, να χρησιμοποιήσουμε και την ανάλογη ορμόνη. Καλό θα είναι να σκεπάζουμε το μόσχευμα με ένα μπουκάλι, για να μην εξατμίζεται η υγρασία. Μόλις δούμε νέα φύλλα σημαίνει ότι το μόσχευμα έβγαλε ρίζες και ο πολλαπλασιασμός πέτυχε. Τότε μεταφυτεύουμε το φυτό, ή το τοποθετούμε στην οριστική του θέση.

Τέλος αν το μόσχευμα μας έχει μεγάλα φύλλα, τότε μπορούμε να αφαιρέσουμε μερικά για να έχουμε μικρότερη διαπνοή.

Πηγή: econews, DIYTV

Αλλαγές στα κονδύλια για αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελιών

Στη 2η τροποποίηση απόφασης κατανομής κοινοτικών κονδυλίων για αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων προχώρησε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Γιώργος Καρασμάνης, υπογράφοντας σχετική απόφαση.

Η προθεσμία για τις εγγυητικές λήγει στις 31 Αυγούστου, ενώ οι φάκελοι από τις περιφερειακές διευθύνσεις γεωργίας πρέπει να αποσταλούν στον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις 15 Σεπτέμβρη.

Ολόκληρη η απόφαση

Επιμέλεια: Αλέξανδρος Μπίκας/PASEGES.GR

Η εγκατάσταση νέου αμπελώνα

Η δημιουργία νέου αμπελώνα για κρασί είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και πρέπει να γίνει με κατάλληλο σχεδιασμό, αφού θα μας δεσμεύσει για τουλάχιστον μία 20ετία. Η σκέψη πάει στην ποσότητα, το είδος και την ποιότητα του κρασιού που θα είναι το τελικό παραγόμενο προϊόν.

Αρχίζουμε με την επιλογή των ποικιλιών και την ποσόστωσή τους, των οποίων η παραγωγή θα προσδιορίσει το είδος του κρασιού, λευκό κόκκινο, άρωμα, οινοπνευματικό βαθμό, οξύτητα, κλπ.

Το έδαφος όπου θα εγκατασταθεί ο νέος αμπελώνας θα πρέπει να μην είχε προηγούμενο αμπέλι ή καλλιέργεια που φιλοξενεί παθογόνα επιβλαβή στο αμπέλι. Η ανάλυση του εδάφους και του αρδευτικού νερού είναι απαραίτητη. Τα στραγγιζόμενα εδάφη μέσης σύστασης με αρκετή οργανική ουσία είναι τα πλέον κατάλληλα, ενώ η έκθεση του εδάφους επηρεάζει σημαντικά τη σύσταση του μούστου.

Η προμήθεια του φυτευτικού υλικού γίνεται από φυτώριο που έχουμε εμπιστοσύνη για την ταυτότητα των ποικιλιών και την υγιεινή κατάσταση των μοσχευμάτων. Το φυτευτικό σχέδιο, οι αποστάσεις, κ.λπ. εξαρτώνται από τη ζωηρότητα και την προσδοκώμενη ανάπτυξη των φυτών. Βασική μέριμνα είναι η άνετη εκτέλεση όλων των εργασιών: Κατεργασία εδάφους, αντιπαρασιτικές επεμβάσεις, τρύγος.

Ξακουστές "καθαρές" ποικιλίες και υποκείμενα
Στα ερευνητικά αμπελουργικά ιδρύματα της χώρας, ιδιαίτερα του Ηρακλείου Κρήτης και της Θεσσαλονίκης, έχει ταυτοποιηθεί και ελεγχθεί ιολογικά σημαντικός αριθμός φυτών 20 ελληνικών, 14 ξενικών και 11 ποικιλιών υποκειμένων αμπέλου. Τα παραπάνω φυτά προέρχονται από εργασίες ερευνητών και ιδιαίτερα από το μητρικό υλικό του προγράμματος Interreg II, το οποίο έχει επιλεγεί από τους πλέον αντιπροσωπευτικούς και παραγωγικούς, για κάθε ποικιλία, αμπελώνες, είναι ταυτοποιημένο και ελεγμένο ότι είναι απαλλαγμένο από τους πλέον σοβαρούς και κοινούς ιούς και λοιπά εμβολιομεταδόσιμα παθογόνα.
Οι ελληνικές ποικιλίες είναι: Μοσχάτα άσπρο, Σάμου, Αλεξανδρίας και Σπίνας, Βλάχικο, Ντεμπίνα, Φωκιανό, Βηλάνα, Βιδιανό, Κοτσιφάλι, Πλυτό, Λιάτικο, Μαντιλάρι, Σουλτανίνα, Ραζακί, Δαφνί, Ρωμέικο, Λημνιό, Άγρια Σουλτανίνα.
Οι ξενικές ποικιλίες είναι: Chardonnay, Cabernet Franc, Crimson seedless, Thompson seedless, Superior seedless, Blush seedless, Ruby seedless, Flame seedless, Centennial seedless, Christmas rose, Loose Perlet, Red Globe, Black Pearl, Dawn seedless.
Οι ποικιλίες υποκειμένων είναι: Saint Georges, Salt Creec, LN 33, ARG No1, Dog Ridge, Rupestris du Lot, 41 B, 140 Ruggeri, 1613 C, 1103 Paulsen, 110 Richter.
Οι ιοί που ελέγχθησαν είναι GFLV, GLRaV 1,2,3,6,7, GVA, GBV, GFkV και ArMV.

Η καλλιέργεια του αμπελιού
Το αμπέλι είναι φυτό εύκρατης ζώνης, που δεν αντέχει στα ψυχρά κλίματα, ενώ το καταλληλότερο υψόμετρο είναι 300 μ., αν και στην Ελλάδα ζει και ως τα 1.000 μ. στις πλαγιές των βουνών. Προτιμότερα εδάφη είναι τα επικλινή, γιατί στραγγίζουν εύκολα και με το αμπέλι να ευδοκιμεί σε όλα τα χώματα. Αρκεί, βέβαια, να μην έχουν πολλή υγρασία και πολλά άλατα.Το αμπέλι πολλαπλασιάζεται κυρίως με έρριζα μοσχεύματα. Το φύτεμα γίνεται την άνοιξη. Τα φυτά τοποθετούνται σε απόσταση από 1,5-2 μ. το ένα από το άλλο. Είναι φυτό θαμνώδες αναρριχώμενο, με ξυλώδεις διακλαδώσεις. Έχει φύλλα παλαμοειδή και έλικες πάνω στους νεαρούς βλαστούς, για να πιάνεται σε στηρίγματα.

Το αμπέλι έχει πολλούς εχθρούς και προσβάλλεται από πολλές ασθένειες. Εχθροί του είναι το χαλάζι, οι μεγάλες παγωνιές, τα έντομα, τα σκουλήκια, η φυλλοξήρα, ο τετράνυχος. Και οι ασθένειες του περονόσπορου και της μπάστρας. Το αμπέλι για να αποδίδει ποιοτικά, τακτικά και σταθερά θέλει σοβαρές καλλιεργητικές φροντίδες και τις απαραίτητες περιποιήσεις. Παραδοσιακά η πρώτη εργασία που γίνεται είναι το “ξελάκωμα” ή “ξεπαλούκωμα”, με ειδικό εργαλείο, με το οποίο σκάβεται γύρω-γύρω το κούτσουρο για να μπορεί να αναπνέει καλύτερα η ρίζα του. Κατόπιν το Μάρτιο, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες της περιοχής, γίνεται το κλάδεμα με ειδικό εργαλείο που λέγεται κλαδευτήρι. Αφαιρούνται μερικώς κάποια όργανα του φυτού όπως τα κλαδιά και ένα μέρος των οφθαλμών. Το κλάδεμα εξασφαλίζει την καρποφορία και την αύξηση της παραγωγής, δίνει δύναμη και σχήμα στο φυτό και προσδιορίζει την ανάπτυξή του.

Μετά το κλάδεμα ακολουθεί το σκάψιμο, με τη δικέλα με δύο δόντια, με σκοπό να ανακατέψει το έδαφος μέχρι ενός πάχους, να εκθέσει στον αέρα τα κατώτερα καλλιεργήσιμα στρώματα, να καταστρέψει τα ζιζάνια, να βοηθήσει το έδαφος να αποθηκεύσει μεγαλύτερες ποσότητες νερού και να διευκολύνει την ανάμειξη της κοπριάς που κάπου-κάπου έπρεπε να πέφτει στη ρίζα για να δυναμώνει το φυτό. Σήμερα το σκάψιμο οι περισσότεροι το κάνουν με βενζινοκίνητα “μηχανάκια”, για να κερδίζουν χρόνο και κόπο. Πολλές φορές όμως η μηχανοποίηση στην καλλιέργεια των αμπελιών της χώρας μας, που είναι φυτεμένα σε πετρώδη εδάφη, δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου κι ενώ οι βέργες των κλιμάτων έχουν φθάσει μέχρι το ένα μέτρο περίπου γίνεται το ράντισμα.

Μετά το ράντισμα του αμπελιού ακολουθεί το δέσιμο. Επειδή οι κληματόβεργες έχουν μεγάλο μήκος κι απλώνονται κάτω στο έδαφος, τις πιάνουμε δύο τρεις μαζί και τις δένουμε στο πάνω μέρος του φυτού μεταξύ τους, έτσι ώστε να μπορεί το φυτό να προστατεύεται από τυχόν άσχημες καιρικές συνθήκες, να μην σέρνονται τα τσαμπιά των σταφυλιών στο χώμα και να μπορούμε ευκολότερα να το περιποιούμαστε. Το δέσιμο γίνεται συνήθως με τη δύση του ηλίου όταν ακόμη τα κλήματα από τη ζέστη της μέρας είναι ευλύγιστα, για να μην σπάζουν.

Στο μεταξύ με τις ανοιξιάτικες βροχές επεμβαίνει ο καλλιεργητής με το δεφτέρισμα, σκάψιμο δηλαδή που γίνεται με τσάπα επιφανειακά και απαλλάσσει το φυτό από τα αγριόχορτα και τα ζιζάνια. Μετά το δεφτέρισμα ο καρπός αρχίζει πλέον να δένει και να ωριμάζει και μπαίνουμε στην τελική ευθεία, τον τρύγο. Η εποχή του τρύγου ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή και την ποικιλία. Τα σταφύλια τελικά μαζεύονται με τα χέρια και η συλλογή τους πρέπει να γίνεται με πολύ προσοχή και η μεταφορά των σταφυλιών γίνεται είτε σε καλάθια τα παραδοσιακά “κοφίνια λυγαριάς” είτε σε πλαστικά τελάρα, τις ονομαζόμενες “κλούβες”.

Μηχανικός εξοπλισμός
Σήμερα, νια την καλύτερη και ευκολότερη εφαρμογή των καλλιεργητικών φροντίδων με μηχανικά μέσα, η φύτευση του αμπελιού γίνεται σε γραμμική διάταξη, ανάλογα δε των αποστάσεων μεταξύ των φυτών και των γραμμών, σχηματίζονται ορθογώνια παραλληλόγραμμα ή τετράγωνα. Απαραίτητα μηχανήματα για την αμπελοκαλλιέργεια, είναι οι ελκυστήρες μεγάλης ισχύος για την προετοιμασία του χωραφιού (βαθύ όργωμα, ισοπέδωση, αφαίρεση ή θρυμ­ματισμός λίθων), οι αμπελουργικοί ελκυστήρες μεσαίας και μικρής ισχύος για της καλλιεργητικές φροντίδες, καθώς και τα σχετικά παρελκόμενα τους, όπως είναι ειδικές φρέζες, ψεκαστικά, κλαδευτικά, βλαστό-κοπτικά, λιπασματοδιανομείς, κοπροδιανομείς, θειωτήρες, κ. ά. Απαραίτητα θεωρούνται και διάφορα γεωργικά εργαλεία, όπως είναι τσάπες, ψαλίδες, ψεκαστήρες, κ.ά.

Διαχείριση ‘ενήλικου’ αμπελώνα
Στους ‘ενήλικους’ αμπελώνες η προσοχή μας εστιάζεται στη θρέψη και κατεργασία του εδάφους, στις σωστές εργασίες επί του φυτού, ιδιαίτερα στο κλάδεμα και στην αποφυγή των παγίδων που μας στήνουν οι εχθροί και τα λοιπά παθογόνα.
Η συνεχής επίβλεψη και παρακολούθηση είναι απαραίτητη ώστε να υπάρχει εποπτεία επί της πορείας του αμπελώνα και άμεση επέμβαση για κάθε πρόβλημα που παρουσιάζεται.
Η θρέψη των φυτών παρακολουθείται συμπληρωματικά με φυλλοδιαγνωστική που γίνεται από τα δημόσια ΠΕΓΕΑΛ και άλλα ιδιωτικά εργαστήρια γεωργικών αναλύσεων.
Η κατεργασία του εδάφους πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ήπια για να μην καταστρέφεται ή ταλαιπωρείται ο ιστός του εδάφους. Τα ζιζάνια είναι ανεπιθύμητα στον αμπελώνα. Δρουν ανταγωνιστικά και ευνοούν την ανάπτυξη ορισμένων ασθενειών στο αμπέλι.
Η σύγχρονη τάση για την αντιμετώπιση των ζιζανίων στους αμπελώνες είναι η ολοκληρωμένη αντιμετώπισή τους. Η στρατηγική βασίζεται, εκτός των άλλων, στην εφαρμογή ζιζανιοκτόνων σε διάφορα χρονικά διαστήματα, ώστε να αποφεύγεται η καταστροφική επίδραση στη δομή του εδάφους που προκαλείται από τη συνεχή μηχανική καλλιέργειά του. Η μέθοδος αυτή είναι πολύ σημαντική για αμπελώνες εγκατεστημένους σε πλαγιές. Το πρόγραμμα αντιμετώπισης των ζιζανίων πρέπει να περιορίζει τις δυσμενείς επιπτώσεις από τα ζιζάνια ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει τις τυχόν ευνοϊκές επιδράσεις που μπορεί να έχουν τα ζιζάνια σε συγκεκριμένο αμπελώνα. Έτσι δεν υπάρχει ένα προκαθορισμένο πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθηθεί αλλά παίρνονται διάφορα μέτρα προς την παραπάνω κατεύθυνση, που ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία του αμπελώνα, τα είδη των ζιζανίων που υπάρχουν και το σύστημα καλλιέργειας.

Το χαλί της οξαλίδας
Τα πολυετή ζιζάνια είναι τα πιο επιζήμια και θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια απαλλαγής του αμπελώνα από αυτά πριν από την εγκατάσταση του αμπελώνα. Στη συνέχεια τα ζιζάνια αυτά πρέπει να είναι σε στενή παρακολούθηση και να καταπολεμούνται έγκαιρα όταν εμφανίζονται σε μικρές κηλίδες μέσα στον αμπελώνα. Αν αφεθούν, σταδιακά θα επικρατήσουν σε ολόκληρο τον αμπελώνα και θα δημιουργήσουν ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα. Τα ζιζάνια αυτά αντιμετωπίζονται με χρήση ζιζανιοκτόνων σε συνδυασμό με φρεζάρισμα.
Τελευταία επικρατεί η άποψη ότι το έδαφος πρέπει να αφήνεται με το «χαλί της οξαλίδας» που δεν αφήνει τα ζιζάνια να αναπτυχθούν και στο τέλος η οξαλίδα εξαφανίζεται από μόνη της και αφήνει το έδαφος σε πολύ καλή κατάσταση. Το παραπάνω ‘χαλί’ είναι χρήσιμο και για την προστασία του αμπελώνα από τις παγωνιές του χειμώνα.

Ευδεμίδα της αμπέλου, το σκουλήκι των σταφυλιών
Οι εχθροί που προσβάλλουν το αμπέλι είναι πολλές δεκάδες. Το πλέον ζημιογόνο έντομο, ιδιαίτερα την εποχή της καρποφορίας του αμπελιού, είναι το σκουλήκι της ευδεμίδας. Τα περιφερειακά κέντρα φυτοπροστασίας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης παρακολουθούν την εξέλιξη του εντόμου και ενημερώνουν στους αμπελουργούς.
Το σκουλήκι της ευδεμίδας (Polychrosis botrana) έχει χρώμα κιτρινοπράσινο έως τεφρό και τελικό μήκος 10 έως 12 χιλιοστά. Στη χώρα μας η ευδεμίδα έχει 3 και σε ορισμένες 4 γενεές. Το έντομο διαχειμάζει ως νύμφη μέσα σε λευκό βομβύκιο κάτω από τους ξερούς φλοιούς των πρέμνων ή σε άλλα φυσικά καταφύγια. Τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου, οπότε συνήθως οι ταξιανθίες της αμπέλου βρίσκονται σε έκπτυξη ή έχουν εκπτυχθεί, από τα βομβύκια βγαίνουν οι πεταλούδες και πετάνε δραστήρια το λυκόφως στους αμπελώνες.
Μετά τη σύζευξη, τα γονιμοποιημένα θηλυκά ωοτοκούν πάνω στα κλειστά άνθη της αμπέλου και κυρίως στους ποδίσκους και τα βράκτια. Αν όμως οι ταξιανθίες δεν έχουν εκπτυχθεί, η ωοτοκία γίνεται πάνω σε νεαρά φύλλα ή στο φλοιό νεαρών βλαστών. Η γενιά αυτή είναι ανθοφάγος. Η προνύμφη (σκουλήκι) ανοίγει οπή και μπαίνει στο κλειστό άνθος του οποίου κατατρώγει τους στήμονες και τον ύπερο. Στη συνέχεια προσβάλλει με τον ίδιο τρόπο και άλλα γειτονικά άνθη, ώσπου να συμπληρώσει την ανάπτυξή της.
Το σκουλήκι συνδέει τα άνθη που προσβάλλει με τα γειτονικά άνθη με μετάξινους ιστούς. Στη συνέχεια νυμφώνεται μέσα σε βομβύκιο στην προσβεβλημένη ανθοταξία ή κάτω από ξερούς φλοιούς του πρέμνου ή σε άλλο καταφύγιο ή ακόμη και μέσα στο έδαφος.

H Έγκατάσταση του αμπελώνα (2η πηγή)
Ο σχεδιασμός της εγκατάστασης ενός νέου αμπελώνα  αφορά από την επιλογή της θέσης του χωραφιού που θα φυτευτεί, τις ποικιλίες και τα υποκείμενα, μέχρι τη διάθεση του προϊόντος. Συνεπώς παίζει καθοριστικό ρόλο η μελέτη όλων των παραγόντων που συντελούν στη διαμόρφωση του κόστους της επένδυσης, αλλά και του κόστους του παραγόμενου προϊόντος. Τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθηθούν  είναι τα οι εξής:

Προετοιμασία χωραφιού
Η βαθειά άροση κατά την διάρκεια του καλοκαιριού είναι το πρώτο βήμα, ώστε να απαλλαχθούμε από  διάφορα  ζιζάνια. Η χημική ανάλυση του εδάφους που προηγείται μας δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες για τα χημικά στοιχεία  που θα πρέπει να προσθέσουμε στο έδαφος, αλλά και του υποκειμένου που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε. Η βασική λίπανση του εδάφους θα πρέπει να γίνει πριν την φύτευση των κλημάτων.

Τοποθεσία
Ο αμπελώνας μας θα πρέπει να είναι φυτεμένος σε τέτοια θέση ώστε να δέχεται όλες τις ευεργετικές και ευνοϊκές επιδράσεις του ήλιου και του αέρα. Παρ΄  όλα αυτά η κλίση του εδάφους είναι προσδιοριστικός παράγοντας για τον προσανατολισμό των γραμμών. Τα επικλινή εδάφη που βρίσκονται σε πλαγιές λόφων, θεωρούνται τα καταλληλότερα για την εγκατάσταση αμπελώνων, διότι αφενός πλήττονται λιγότερο από τους ανοιξιάτικους παγετούς και αφετέρου παράγουν καλύτερης ποιότητας σταφύλια.

Έδαφος
Με την  εδαφολογική ανάλυση γνωρίζουμε την δομή, τη χημική σύσταση και την σύνθεση του εδάφους, το «pH» που καθορίζει την αλκαλικότητα ή μη του χωραφιού μας. Όλα αυτά καθορίζουν  τόσο την ανάπτυξη των φυτών της αμπέλου, όσο και στα παραγόμενα σταφύλια που θα χρησιμοποιηθούν  για οινοποίηση. 

Αποστάσεις φύτευσης
Οι αποστάσεις φύτευσης εξαρτώνται από την σύσταση,  το βάθος του εδάφους, το κλίμα της περιοχής και την ποικιλία. Σε τοποθεσίες με συχνή ξηρασία (νησιά) και μικρό βάθος, οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες και αντίθετα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι αποστάσεις φύτευσης και η πυκνότητα φυτών ανά στρέμμα.

Επιλογή ποικιλίας
Η επιλογή της ποικιλίας έχει σχέση με το  ποιες ποικιλίες ενδείκνυνται για την περιοχή, το αμπελουργικό ιστορικό της περιοχής, το τι αμπέλι επιθυμούμε να εγκαταστήσουμε και για ποιο ακριβώς λόγο πχ αμπέλι για λευκό κρασί ή για ερυθρό ή και τα δυο. Τα φυτά θα πρέπει να είναι από επιλεγμένο φυτώριο ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα στο γενετικό υλικό αλλά και σε ιώσεις ή άλλες ασθένειες.

Φύτευση
Η φύτευση των νέων αμπελώνων  συνιστάται να γίνεται μέχρι τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο. Σημαδεύουμε τις γραμμές φύτευσης χρησιμοποιώντας ένα σκοινί "σημαδεμένο" με την απόσταση από φυτό σε φυτό και ενώ έχουμε ήδη υπολογίσει την απόσταση από γραμμή σε γραμμή. Κατά το σημάδεμα καλό είναι να γίνει τοποθέτηση μικρού υποστυλώματος, καλάμι ή ξύλινο πασαλάκι  για να γνωρίζουμε την ακριβή θέση φύτευσης. Αργότερα πάνω σ΄ αυτό, θα προσδεθεί το αναπτυσσόμενο φυτό, για να αποκτήσει κορμό ευθυτενή μέχρι να δεθεί στα σύρματα αν πρόκειται για γραμμικό αμπέλι ή να αποκτήσει ανθεκτικούς και υψηλόκορμους βραχίονες αν πρόκειται για το παραδοσιακό σχήμα του κυπέλλου. 

Κλάδεμα
Τα χλωρά κλαδέματα κατά την διάρκεια της χρονιάς αλλά και το χειμερινό κλάδεμα θα διαμορφώσουν το τελικό σχήμα στα φυτά και θα δημιουργήσουν γερά φυτά έτοιμα να δεχθούν το μελλοντικό τους φορτίο, τα σταφύλια. Ο έλεγχος των ζιζανίων, των ασθενειών και εχθρών της αμπέλου καθώς και των ποτισμάτων που πιθανά θα χρειαστούν, είναι καθοριστικά για την σωστή ανάπτυξη των φυτών μας και την δημιουργία καλού ριζικού συστήματος.
                                                                                                                                                                                                                                              Πηγή:agrotikistegi.gr
Κλήματα ανά στρέμμα

Απόσταση	1μ.	1,25μ	1,50μ.	1,75μ.	2μ.	2,25μ.	2,50μ.	2,75μ.	3μ.
1μ.	1000	800	665	571	500	444	400	363	333
1,10μ.	909	727	606	519	454	404	363	330	303
1,25μ.	800	640	533	457	400	355	320	290	266
1,50μ.	666	533	444	380	333	296	266	242	222
1,75μ.	571	457	380	326	288	253	228	207	190
2μ.	500	400	333	285	250	222	200	181	166
2,25μ.	444	355	296	253	222	197	177	161	148
2,50μ.	400	320	266	228	200	177	160	145	133
2,75μ.	363	290	242	207	181	161	145	132	121
3μ.	333	266	222	190	166	148	133	121	111

Τέσσερα δικαιολογητικά και 50 ευρώ για την ηλεκτροδότηση πηγαδιού - γεώτρησης

Γιαννακοπούλου Φανή  agronews.gr

Με παράβολο 50 ευρώ, την απαραίτητη αίτηση και 4 δικαιολογητικά μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος αγρότης να αιτηθεί για ηλεκτροδότηση πηγαδιού – γεώτρησης.

Σύμφωνα με τους αρμόδιους της Διεύθυνσης Γεωργίας, σχετικά με την ηλεκτροδότηση πηγαδιού, οι παραγωγοί που θέλουν να ενταχθούν στο πρόγραμμα του αγροτικούς εξηλεκτρισμού καλούνται να υποβάλουν και τη σχετική βεβαίωση ότι είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότης.   

Πιο αναλυτικά για την ηλεκτροδότηση πηγαδιού – γεώτρησης (ΑΚΠ8), τα απαραίτητα δικαιολογητικά είναι τα εξής:

1. Αίτηση έντυπη (ΑΚΠ-08) της Υπηρεσίας.

2. Βεβαίωση του γεωλόγου που επέβλεψε την ανόρυξη της γεώτρησης με τα στοιχεία αυτής.

3. Φωτοαντίγραφο της άδειας εκτέλεσης έργου αξιοποίησης υδατικών πόρων και της άδειας χρήσης νερού όταν πρόκειται για νέο έργο και άδεια χρήσης νερού όταν πρόκειται για παλαιά υδροληψία.

4. Φωτοαντίγραφο του τοπογραφικού διαγράμματος του κτήματος με σημειωμένη τη θέση της γεώτρησης.

5. Για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες οι οποίοι θέλουν να ενταχθούν στο πρόγραμμα του αγροτικού εξηλεκτρισμού: Βεβαίωση από το Κέντρο Ελέγχου και Πιστοποίησης Πολλαπλασιαστικού Υλικού και Ελέγχου Λιπασμάτων (ΚΕΠΠΥΕΛ) Αθηνών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ότι είναι επαγγελματίας αγρότης.

6. Παράβολο 50 ευρώ.

«Στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων πρέπει να στραφεί η ελαιοκαλλιέργεια»

Agronews| 

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η «Γιορτή Ελιάς και Λαδιού 2014» που οργανώθηκε στις 23 και 24 Αυγούστου 2014 από το Δήμο Πλατανιά και το Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων σε συνεργασία με το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιοκομίας και την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων και την υποστήριξη της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης.

Στις εκδηλώσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, συμμετείχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι στην αλυσίδα παραγωγής και εμπορίας ελαιολάδου, παραγωγοί, ελαιουργοί, τυποποιητές, και έμποροι. Την έναρξη κήρυξε ο γ. γ. του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Γιάννης Ιωαννίδης, ενώ χαιρετισμό απεύθυνε ο βουλευτής Χανίων Μαν. Βολουδάκης και ο αντιπεριφερειάρχης κ. Απ. Βουλγαράκης.  

Στην έναρξη των εκδηλώσεων ο δήμαρχος Πλατανιά κ. Γιάννης Μαλανδράκης στο χαιρετισμό του ανάφερε ότι η πρωτοβουλία συνδιοργάνωσης με το Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών της διήμερης της Γιορτής Ελιάς και Λαδιού έρχεται σε συνέχεια σειράς δράσεων του Δήμου για την στήριξη της ελαιοκαλλιέργειας (όπως δωρεάν αναλύσεις εδάφους και φύλλων, εργαστήρια εμβολιασμού και κλαδέματος, ενημερωτικές ημερίδες κ.λ.π.) για την προώθηση του ελαιολάδου, αλλά και των προτάσεων στο ΥΠΠΑΤ για τη ΚΑΠ 2014-20.

Ο τ. διευθυντής του Ινστιτούτου του Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων κ. Κ. Χαρτζουλάκης αναφέρθηκε στην παγκόσμια παραγωγή και κατανάλωση ελαιολάδου που αυξάνεται παράλληλα από το 1990 μέχρι σήμερα τονίζοντας ότι δεν πρέπει να μας ανησυχεί η είσοδος νέων χωρών στην ελαιοκαλλιέργεια γιατί οι συνθήκες είναι πολύ οριακές.

Αυτό που απαιτείται είναι ο προσανατολισμός της ελαιοκαλλιέργειας και το στρατηγικό σχέδιο για την επίτευξη των στόχων. Με δεδομένο τα δομικά προβλήματα της ελληνικής γεωργίας, η ελαιοκαλλιέργεια δεν θα μπορεί να «παίξει» με αξιώσεις με ανταγωνιστικό κόστος στη «μαζική παραγωγή» έξτρα παρθένου ελαιολάδου σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Πρέπει να στραφεί στην παραγωγή ιδιαίτερα ποιοτικών και ασφαλών, πιστοποιημένων ελαιοκομικών προϊόντων, σημαντικής προστιθέμενης αξίας.

Μια δυναμική ελληνική απάντηση στην επιδιωκόμενη «ελαιοκομική παγκοσμιοποίηση» θα μπορούσε να είναι η επιλογή και καλλιέργεια σε κάθε περιοχή των ντόπιων ελληνικών ποικιλιών, όπου είναι δυνατό. Και κατέληξε ότι «το ελληνικό ελαιόλαδο, αν υπάρξει σοβαρή και συντεταγμένη εθνική στρατηγική που θα αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα που υπάρχουν (ποιοτικά και οργανοληπτικά) και πατάξουμε την νοθεία, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Αντίθετα, ανοίγονται νέες αγορές, που μπορούμε να κατακτήσουμε, αν επιμείνουμε στην ποιότητα».

Στη ανάγκη διασφάλισης της ποιότητας του ελληνικού ελαιολάδου από την παραγωγή μέχρι τον καταναλωτή αναφέρθηκε η κα Μ. Τσιμίδου, καθηγήτρια Χημείας στο ΑΠΘ τονίζοντας ότι τα μέσα υπάρχουν και πρέπει να όλοι να γνωρίζουμε και να επικοινωνούμε τα χαρακτηριστικά του που το διαφοροποιούν στις διεθνείς αγορές. Η κα. Μ. Ράππου από το ΥΠΠΑΤ αναφέρθηκε στις δράσεις προώθησης του ελληνικού ελαιολάδου στο εσωτερικό και τις διεθνείς αγορές τονίζοντας ότι “ο τουρισμός είναι το βασικό εργαλείο για την προώθηση του ελαιολάδου, αφού μπορούμε να τον κάνουμε να το γνωρίσει και να το ζητά στη χώρα του”. Τόνισε ότι υπάρχουν και δράσεις στο νέο κανονισμό, αλλά απαιτούνται συνέργειες μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Η κα Α. Τριχοπούλου, αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Υγείας, αναφέρθηκε στις ευεργετικές ιδιότητες των συστατικών του ποιοτικού ελαιολάδου (φαινόλες, μικροστοιχεία, κλπ) στην υγεία του ανθρώπου και τόνισε ότι το ελαιόλαδο πρέπει να τυποποιείται σωστά για να εξασφαλίζονται όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του.

Στους παράγοντες που επηρεάζουν την τιμή του ελαιολάδου τόσο στον παραγωγό όσο και τον καταναλωτή αναφέρθηκε ο κ. Γιώργος Οικονόμου, Γεν. Δ/ντής του ΣΕΒΙΤΕΛ  τονίζοντας την ανάγκη στρατηγικής διαφοροποίησης και προστιθέμενης αξίας, προκειμένου να επιτευχθούν υψηλότερες τιμές των ελαιοκομικών προϊόντων και να ενισχυθεί το μερίδιο τους στην αγορά και να αυξηθεί και η τιμή αγοράς από τον παραγωγό. Ο κ. Κ. Ζορμπάς, Γεν. Δ/ντής της ΟΑΚ αναφέρθηκε στην θέση της ελιάς και του ελαιολάδου στην χριστιανική θρησκεία ενώ ο αρχαιολόγος κ. Αν. Βασιλάκης αναφέρθηκε στην αρχαιολογική τεκμηρίωση του πολιτισμού της ελιάς και του ελαιολάδου στην αρχαία Κρήτη. 

Στο στρογγυλό τραπέζι έγινε μια εποικοδομητική συζήτηση για το πώς θα βελτιωθεί η ποιότητα του ελαιολάδου με συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων στην παραγωγική αλυσίδα, αγροτών, ελαιουργών, τυποποιητών, εμπόρων και καταναλωτών, ενώ ενδιαφέρον είχε η συμμετοχή στην οργανοληπτική δοκιμασία ελαιολάδου που οργάνωσε η ομάδα του Ινστιτούτου Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών με την κα. Ε. Μπαρμποπούλου.

Στο διαγωνισμό μαγειρικής συμμετείχαν 19 εδέσματα με χρήση ελιάς και ελαιόλαδου. Η αξιολόγησή τους έγινε από ομάδα αναγνωρισμένων γευσιγνωστών και μαγείρων που αποτελούνταν από τον Ηλ. Μαμαλάκη, Ν. Δαρειώτη, Γ. Μακρή, Ι. Αποστολάκη, Ι. Κατσιφαράκη, οι οποίοι τόνισαν ότι το ελαιόλαδο είναι το βασικό μας προϊόν και η χρήση του στην κουζίνα είναι αυτή που δίνει ιδιαιτερότητες. Επισκέψεις πραγματοποιήθηκαν στο Μουσείο Ελιάς στις Βούβες, αλλά και σε εγκαταστάσεις τυποποίησης ελαιολάδου. Επίσης, κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων λειτούργησε έκθεση βιβλίου με θέμα την ελιά, φωτογραφίας με τίτλο “Τοπία Ελιάς” των φωτογράφων Κ. Καλογεράκη και Φ. Μανουσάκη και ελαιοκομικών προϊόντων με συμμετοχές από ολόκληρη την Κρήτη. Οι διήμερες εκδηλώσεις έκλεισαν με την βράβευση των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό μαγειρικής, γευσιγνωσία των εδεσμάτων από το κοινό με παραδοσιακό κέρασμα και παραδοσιακή κρητική μουσική και χορό.

Νέες ευνοϊκές ρυθμίσεις για κατόχους κυνηγετικών όπλων

Κοντονής Γιώργος|  agronews.gr

Ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους κατόχους κυνηγετικών όπλων, των οποίων είτε έχει λήξει η άδεια είτε δεν έχουν δηλωθεί στις αρχές, ανακοίνωσε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη.

Βάσει των νέων ρυθμίσεων, ισχύουν τα ακόλουθα:

-   Οι κάτοχοι αδήλωτων κυνηγετικών όπλων, δεν θα έχουν καμία ποινική συνέπεια, εάν προσέλθουν με δική τους πρωτοβουλία στις αρμόδιες αστυνομικές Υπηρεσίες και υποβάλλουν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για την έκδοση των απαραίτητων αδειών κατοχής κυνηγετικών όπλων, καταβάλλοντας παράλληλα το χρηματικό ποσό των 30 ευρώ, αντί του χρηματικού ποσού των 120 ευρώ που ίσχυε με τις προηγούμενες διατάξεις.

-   Οι κάτοχοι κυνηγετικών όπλων για τους οποίους έχει εκδοθεί άδεια κατοχής (ΑΚΚΟ) αλλά έχει λήξη η ισχύς της, δεν θα έχουν καμία ποινική συνέπεια, εφόσον προσέλθουν στις αρμόδιες αστυνομικές Υπηρεσίες, με δική τους πρωτοβουλία, μέσα σε χρονικό διάστημα δύο ετών, από την ημερομηνία λήξης της αδείας και υποβάλλουν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, καταβάλλοντας το χρηματικό ποσό των 15 ευρώ, αντί του χρηματικού ποσού των 120 ευρώ που ίσχυε με τις προηγούμενες διατάξεις.

-  Οι κάτοχοι κυνηγετικών όπλων για τους οποίους έχει εκδοθεί άδεια κατοχής (ΑΚΚΟ) αλλά έχει λήξη η ισχύς της, δεν θα έχουν καμία ποινική συνέπεια, εφόσον προσέλθουν στις αστυνομικές Υπηρεσίες με δική τους πρωτοβουλία, μετά το πέρας της διετίας από την ημερομηνία λήξης της αδείας τους και υποβάλλουν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, καταβάλλοντας το χρηματικό ποσό των 15 ευρώ αντί του χρηματικού ποσού των 120 ευρώ, που ίσχυε με τις προηγούμενες διατάξεις, εφόσον δεν έχουν πριν με οποιοδήποτε τρόπο εξεταστεί από αρμόδια Αρχή για παράνομη κατοχή κυνηγετικού όπλου.

-  Οι κάτοχοι των κυνηγετικών όπλων για τους οποίους έχει εκδοθεί άδεια κατοχής (ΑΚΚΟ) αλλά έχει λήξει η ισχύς της, θα έχουν νομικές συνέπειες, εάν μετά το πέρας της διετίας δεν έχουν υποβάλλει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και με οποιοδήποτε τρόπο εξεταστούν ή ελεγχθούν από τις αρμόδιες αρχές για παράνομη κατοχή. Στην περίπτωση αυτή θα κινείται αυτεπάγγελτα από τις Αστυνομικές Αρχές η ποινική διαδικασία σε βάρος τους.

Παράλληλα το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές, παρακαλούν τους πολίτες να προβούν στην ανανέωση των αδειών κατοχής κυνηγετικών όπλων που έχουν στην ιδιοκτησία τους και έχει λήξει η ισχύς τους, αλλά και στην άμεση δήλωση των μη καταγεγραμμένων εξ αυτών. Για περισσότερες πληροφορίες ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να απευθύνεται στις αρμόδιες τοπικές αστυνομικές Αρχές.

Καλλιέργεια κολοκυθιών

Το κολοκύθι είναι νόστιμο, διουρητικό, αποτοξινωτικό και συμβάλλει σε μια καλά ισορροπημένη διατροφή. Έχει χαμηλή θερμιδική αξία (μόλις 15 θερμίδες τα 100 γρ.) και είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, κάλλιο, μαγνήσιο (συμβάλλοντας στην μείωση της αρτηριακής πίεσης), μαγγάνιο, ασβέστιο, σίδηρο, βιταμίνη C, βιταμίνη Α και καροτίνη βήτα με αντιοξειδωτική δράση και βιταμίνες Β για την αποφυγή καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων.
 
Πρόκειται για ένα ετήσιο φυτό, που η σπορά του πραγματοποιείται από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο. Πέρα από την μαγειρική του χρήση, καλλιεργείται και για καλλωπιστικούς σκοπούς εξαιτίας των μεγάλων κίτρινων ανθέων του.

Με τα κολοκυθάκια φτιάχνουμε  πολύ νόστιμα φαγητά και σαλάτες. Μπορούμε να τα καλλιεργήσουμε και εμείς, στον κήπο ή το μπαλκόνι μας. Ας δούμε τον τρόπο:

Καλλιέργεια: Η καλλιέργεια των κολοκυνθών και της κολοκύθας είναι παρόμοια με του πεπονιού και του αγγουριού που είναι και αυτά μέλη της οικογένειας των κολοκυνθών.
Απαιτούν ζεστές μέρες και νύχτες για να ωριμάσουν καλά.
Σπορά: 1.5-5 εκατοστά βάθος (αναλόγως την ποικιλία)
Απόσταση φύτευσης: Στις σειρές σε χωράφι: 60-70 εκ. / Ανάμεσα στις σειρές: 90-150 εκ.
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Εποχή σποράς-Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 21-35 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιο-Αύγουστο
Έδαφος: Κρατήστε το χώμα υγρό με σάπια φύλλα και βρεγμένα άχυρα ή χορτάρια όταν αρχίζουν οι ζέστες.
Συγκομιδή: Μαζέψτε τα καλοκαιρινά κολοκυθάκια όταν είναι μικρά για βραστά ή φρέσκα και μέχρι 20 εκατοστά για τηγανιτά. Τα μικρά κολοκυθάκια θα γίνουν υπερβολικά μεγάλα σχεδόν σαν κολοκύθες αν δεν τα κόψετε.
Οι χειμωνιάτικες κολοκύθες είναι έτοιμες για συγκομιδή όταν ο φλοιός τους χάνει τη φυσική λάμψη τους. Μετά από το στάδιο της πλήρης ανάπτυξής τους, αφήστε τις κολοκύθες άλλες 10-15 ημέρες να ωριμάσουν και κόψτε το κοτσάνι 3 εκατοστά πάνω από την κολοκύθα. Μην αφήσετε τα φρούτα να κρυώσουν. Αποθηκεύστε τες σε καλά αεριζόμενο μέρος με θερμοκρασίες 7-16°C.

Συγκαλλιέργεια κολοκυθιών
Τα κολοκύθια μπορούν να καλλιεργηθούν μαζί με καλαμπόκι-πεπόνι-τάτουλα-ραπανάκι-καπουτσίνο-κατιφέ-ρίγανη.
Ο κατιφές αποτρέπει τους κανθάρους και η ρίγανη παρέχει τη γενική προστασία παρασίτων. Το νεροκάρδαμο αποτρέπει τα ζωύφια.
Δεν καλλιεργούντε μαζί με πατάτες.
Ασθένειες: Τα κολοκύθια προσβάλλονται από περονόσπορο, ωίδιο, και βακτηριακή μάρανση. Για να αποτρέψετε τη μάρανση των κολοκυθιών διατηρήστε μία σταθερή υγρασία στο έδαφος.
Έντομα εχθροί: Ανακατέψτε στάχτη μέσα στο χώμα πριν την φύτεψη τους για να μειώσετε τα σκουλήκια των κολοκυνθών.
Για μικρές ποικιλίες άλλη μία στρατηγική είναι να τσιμπήσετε τις αναπτυσσόμενες κορφές τους, όταν φτάσουν τα 30-60 εκατοστά μάκρος.
Χρησιμοποιήστε πύρεθρο ή sabadilla για τον έλεγχο του σκαθαριού του αγγουριού  και του σκαθαριού των κολοκυνθών.
Καταστρέψτε τα αυγά του σκαθαριού της κολοκύθας με το χέρι ή τοποθετήστε τα σε ένα δοχείο με νερό και σαπούνι. Για να παγιδέψετε τα σκαθάρια του κολοκυθιού τοποθετήστε τάβλες ή σανίδες γύρω από την βάση των φυτών.
Τα σκαθάρια θα κρυφτούν από κάτω από τις σανίδες το βράδυ και μπορούν να μαζευτούν εύκολα νωρίς το πρωί.
Μερική έξτρα προστασία για τα σκουλήκια των κολοκυθών μπορεί να παρθεί, αν εφαρμόσουμε ροτενόνη γύρω από τη βάση των φυτών.
Κρατώντας τα φυτά κάτω από κάλυμμα μέχρι την ανθοφορία επιμηκύνει την επιβίωση του φυτού. Χρησιμοποιήστε ανθεκτικές ποικιλίες όπου έχετε πρόβλημα αν σας είναι εφικτό.
Σώσιμο σπόρου: Υπάρχουν 4 είδη από κολοκύθια και κολοκύθες.
Η διασταύρωση γίνεται συνήθως εύκολα μέσα στα ίδια είδη ποικιλιών και σπάνια μεταξύ ειδών.
Απομόνωσε τις ποικιλίες του ίδιου είδους με μικρότερη απόσταση 200 μέτρων για σπιτική χρήση.
Η παραγωγή αγνών σπόρων απαιτεί γονιμοποίηση με το χέρι ή απομόνωση από άλλη ποικιλία σε απόσταση 400-1600 μέτρων, αναλόγως την μεριά φύτεψης.

Πως γίνονται άσπερμα τα κολοκύθια και τα αγγούρια. 
Στα γεωπονικά ευρίσκονται δύο μέθοδοι για να κατορθώσει κανείς να κάνει κολοκύθια χωρίς σπόρο (άσπορα.
Κατά τους Καντιλίους αυτό κατορθώνεται αν βραχεί ο σπόρος που είναι για σπάρσιμο μέσα σε σηνάμινο έλαιο.
Κατά δε του Βάρωνα αν παραχωθούν οι καυλοί του φυτού και αφεθούν οι κορφές έξω, αφού δε μεγαλώσουν και αυτές και παραχωθούν οι κληματσίδες τους, αυτό δε να γίνει τρεις ή τέσσερις φορές και να κόβονται τα μεταξύ μέρη. Το τελευταίο μέρος της κολοκύνθης που δε συνεχίζεται με τα άλλα δίδει άσπερμα κολοκύθια. Αυτό μπορείς να το δοκιμάσεις και στα αγγούρια.

Οδηγός ειδών ποικιλιών κολοκύθων και χαρακτηριστικά τους. (Cucurbita spp)
C. pepo: Οι ποικιλίες pepo συνήθως τρώγονται πριν την πλήρη ωρίμανσή τους σαν καλοκαιρινά κολοκυθάκια επειδή συνήθως δεν διατηρούνται για πολύ καιρό. Τα φρέσκα κολοκυθάκια είναι απαλά σε γεύση και συνήθως φτιάχνονται βραστά, ψητά ή τηγανιτά.
Η ποιότητα της σάρκας ελαττώνεται κατά την αποθήκευσή τους και οι περισσότερες ποικιλίες τρώγονται καλύτερα σε ένα μήνα από την συγκομιδή τους. Οι θαμνώδεις pepo ποικιλίες είναι καλύτερα να φυτεύονται στη σειρά. Δοκιμάστε κολοκύθες λούφα ή Tromboncino που είναι ανθεκτικές στα έντομα για παραγωγή κολοκυθιών.

C. maxima: Πολλές ποικιλίες από αυτή την ομάδα γίνονται αρκετά μεγάλες. Τα πάνε αρκετά καλά στη αποθήκευση, από μερικούς μήνες μέχρι ένα χρόνο ή και περισσότερο αναλόγως την ποικιλία. Η σάρκα έχει εξαίρετη υφή και πολύ καλή γεύση. Δυστυχώς οι ποικιλίες maxima είναι γενικώς ευαίσθητες στη μάρανση, στα σκουλήκια και σε άλλα έντομα.

C. moschata: Οι ποικιλίες moschata είναι εξαιρετικές για διατήρηση. Η σάρκα τους είναι συνήθως πορτοκαλί στο χρώμα, γευστικές, γλυκές και συχνά μυρωδάτες. Οι moschata ταιριάζουν για πίτες και κέικ, αφού συχνά ψήνονται ή βράζονται. Οι ποικιλίες αυτές έχουν καλή αντοχή στο σκουλήκι των κολοκυθιών και στο σκαθάρι του αγγουριού όταν τα φυτά περάσουν το στάδιο του σπόρου. Κατά την περίοδο της ανάπτυξης των φυτών, οι ποικιλίες moschata χρειάζονται βραδινές θερμοκρασίες πάνω από 16°C για να αναπτυχτούνε καλά.

C. argyrosperma: Οι περισσότερες μίξης έχουν μακρά παράδοση να καλλιεργούνται στο νότο και είναι λιγότερο δημοφιλής από ότι τα παλιά χρόνια. Το φρέσκο τους χρώμα είναι συνήθως απαλό κίτρινο ή κρεμώδης, με χονδροειδές κάπως σχήμα και δεν είναι τόσο γλυκές και γευστικές όσο οι maxima και οι moschatas.
Συνήθως μαγειρεύονται με γλυκαντικά όπως μαύρη ζάχαρη ή ψήνονται με γεμιστά μίγματα. Μερικές καλλιεργούνται κυρίως για τους γευστικούς και μεγάλους σπόρους τους που κάνουν πολύ καλά σνακ. Όπως οι moschata έχουν καλή αντίσταση στο σκουλήκι των κολοκυθιών και στο σκαθάρι του αγγουριού. Σαν ποικιλία έχουν την καλύτερη αντοχή στην ξηρασία.

Ποικιλίες κολοκυνθειών
Grey-C. pepo
Ωρίμανση: 52-60 ημέρες
Μικρομεσαίο κολοκυθάκι με γκρι-πράσινο χρώμα. Έχει εξαιρετική γεύση και υφή.
Γίνονται γεμιστά, ψητά, βραστά. Συνεχίζει να παράγει κολοκυθάκια για πολύ καιρό.

Costata Romanesco-C. pepo
Ωρίμανση: 52-60 ημέρες
Έχει μεγάλα φύλλα με γκρι-πράσινα και ανοιχτού πράσινου νευρώσεις και κηλίδες. Ιταλικού τύπου. Έχει πολύ γρήγορη παραγωγή σε κολοκύθια και αργότερα καλή παραγωγή σε αρσενικά λουλούδια που μπορούν να γίνουν γεμιστά. Η σάρκα του είναι νόστιμη και με μαλακό δέρμα. Αν το αφήσετε να γίνει κολοκύθα μπορείτε να το κάνετε ψητό σε πίτες.

Early Prolific Straightneck-C. pepo
Ωρίμανση: 48-50 ημέρες
Τα κολοκύθια είναι ίσα με χρώμα λεμονί κίτρινο και το σχήμα τους δεν είναι πάντα ομοιόμορφο.. Η ποιότητα και η γεύση τους είναι εξαιρετική. Τα φυτά είναι μεγάλα, ανθεκτικά, και παραγωγικά.

Ανοιχτοπράσινα κολοκυθάκια-C. Pepo
Spaghetti Squash-C. Pepo
Ωρίμανση: 90 ημέρες
Οι κολοκύθες γίνονται 20-25 πόντους περίπου και από αχνές κίτρινες γίνονται κιτρινωπές όταν ωριμάσουν. Η σάρκα του είναι απαλή κίτρινη και σπάει σε μικρές λωρίδες όπως του σπαγγέτι. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πίτες ή να φαγωθεί βραστό. Βράζουμε για 20 έως 30 λεπτά και αφαιρούμε τη σάρκα με το πιρούνι.

Rouge Vif D'Ιtampes-C. maxima
Ωρίμανση: 110 ημέρες
Γαλλική παλιά ποικιλία προ του 1900. Έχει κοκκινωπό πορτοκαλί καρπό. Στρογγυλή ριγωτή ομοιόμορφη κολοκύθα κατάλληλη για πίτες και διακόσμηση. Είναι γνωστή σαν την ποικιλία της σταχτοπούτας ‘Cinderella’. Κάνει κολοκύθες βάρους 5-12 κιλών. Αποθηκεύεται πολύ καλά

Luffa edible-Ποκιλία κολοκύθας για φυσικό σφουγγάρι
Ωρίμανση: 150 ημέρες
Θέλουν πολύ καιρό να ωριμάσουν για αυτό φυτέψτε από νωρίς. Είναι ανθεκτικές στα έντομα και γίνονται μεγάλες και αναρριχόμενες, για αυτό δώστε τους αρκετό χώρο. Όταν ωριμάσουν πλήρως τα βάζετε σε ζεστό νερό να μαλακώσει η εξωτερικός φλοιός τους τα καθαρίζεται και μένει ο σκληρός εσωτερικός φλοιός τους που χρησιμοποιήστε σαν σφουγγάρι ή φίλτρο.

Πηγή:fitologos.blogspot.gr και nomika-epilekta.gr