Η καλλιέργεια του πεπονιού

Η πεπονιά (Cucumis melo – Σικυός ο πέπων) ή Πέπων ο κοινός είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Κολοκυνθοειδών.

 Καλλιεργείται σε θερμές περιοχές της γης για τον νόστιμο καρπό της το πεπόνι. Είναι αναρριχώμενο ή έρπον φυτό με καταγωγή από την Ασία, οι βλαστοί του είναι τριχωτοί, μαλακοί και σχηματίζουν γωνίες. Τα φύλλα της πεπονιάς είναι μεγάλα σχήματος νεφρού ή στρογγυλά και εναλλάσσονται. Τα άνθη της έχουν χρώμα κίτρινο και φύονται στις μασχάλες των φύλλων.
Η καλλιέργεια της πεπονιάς απαιτεί ζέστη, και εδαφική υγρασία. Ευδοκιμεί σε όλους τους τύπους των εδαφών αλλά είναι απαιτητικό φυτό γι αυτό χρειάζεται λίπανση με κοπριά ή χλωρού τύπου και σε διάφορες περιπτώσεις και λίπασμα. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά στην ύπαιθρο όταν το χώμα ζεσταθεί αρκετά. Στη συνέχεια χρειάζεται καλό πότισμα. Μέχρι να ωριμάσουν τα πεπόνια χρειάζονται περίπου 3 μήνες. Επειδή η πεπονιά είναι φυτό επιπολαιόρριζο, χρειάζεται προσοχή όταν αφαιρούνται τα διάφορα ζιζάνια, γιατί μπορεί να προκληθούν ζημιές στο φυτό. Γι αυτό τις περισσότερες φορές η αφαίρεση των ζιζανίων γίνεται με το χέρι.

Είδη
Υπάρχουν πολλές καλλιεργούμενες ποικιλίες πεπονιάς, που συγκεντρώνονται σε 7 κύριες ομάδες.
Κασάμπα ή χειμωνιάτικη. Παράγει μεγάλους καρπούς μέτριας γεύσης και αρώματος. Καλλιεργείται σε μικρή έκταση, ενώ η ονομασία της χειμωνιάτικη δόθηκε γιατί τα πεπόνια της ωριμάζουν αργά επί πολλές εβδομάδες.
Καλυπτόμενη. Παράγει μικρού μεγέθους, εύγευστα πεπόνια με πορτοκαλόχρωμη σάρκα. Σε αυτή την ομάδα ανήκουν τα μοσχοπέπονα.
Κανταλούπε. Η καταγωγή της πεπονιάς αυτής είναι από την Ιταλική περιοχή Κανταλούπο ,οι καρποί της είναι μετρίου μεγέθους η φλούδα τους είναι πιο παχιά από τις άλλες ομάδες και είναι γλυκοί και εύγευστοι. Καλλιεργείται και στις βόρειες εύκρατες περιοχές σε θερμοκήπια.
Ευπροσάρμοστος. Ο καρπός της πεπονιάς αυτής μοιάζει με του αγγουριού και γίνεται κομπόστες και μαρμελάδες .
Η ομάδα Χίτο. Οι καρποί μοιάζουν με λεμόνια και καλλιεργείται σε διάφορες περιοχές της Ασίας .Η γεύση τους είναι γλυκόξινη και η σάρκα λευκωπή. Κονσερβοποιείται και γίνεται κομπόστες.
Ντούνταλμ. Τα άνθη της πεπονιάς αυτής είναι μεγάλου μεγέθους και οι καρποί έχουν το μέγεθος πορτοκαλιού. Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό.
Λουτίφια. Τα πεπόνια της ομάδας αυτής έχουν πρασινωπή σάρκα και ουδέτερη γεύση . Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή μαρμελάδων και κομπόστας με προσθήκη ζάχαρης.
Στην Ελλάδα έχουμε αρκετές ποικιλίες πεπονιάς, ενώ τα παραγόμενα πεπόνια είναι από τα πιο νόστιμα στον κόσμο. Οι πιο γνωστές είναι:
Θρακιώτικο. Ποικιλία τοπικής προέλευσης επί αιώνες παραγόμενη στην ακριτική περιοχή του νομού Έβρου αποκλειστικά οικολογική χωρίς αρδεύσεις, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, κλπ. H ποικιλία “Χρυσή Κεφαλή” ή πεπόνι Θράκης είναι μοναδική και παράγεται με προστατευόμενο σπόρο.
Μπανάνες. Πρώιμη ποικιλία με καρπούς κιτρινωπούς συνήθως σφαιρικού και μικρού μεγέθους. Αρκετά αρωματικά και καλής ποιότητας.
Αργείτικες. Παράγουν τα γνωστά αργείτικα πεπόνια εξαιρετικής ποιότητας. Η σάρκα τους είναι λευκοπράσινη ή κιτρινοπράσινη γλυκιά και σχετικά σκληρή.
Κρεμαστά χειμωνιάτικα . Όψιμη ποικιλία , με σφαιρικό ή ωοειδή καρπό και πρασινωπή σάρκα. Καλλιεργείται σε περιοχές της Πελοποννήσου.
Κουνέλια. Οι καρποί της είναι αρωματικοί μετρίου ή μεγάλου μεγέθους. Η φλούδα τους είναι κίτρινη ή πορτοκαλί και η σάρκα λευκοκίτρινη.
Στην Ελλάδα η καλλιέργεια πεπονιού καλύπτει μια πολύ σημαντική έκταση σε υπαίθριες και υπό κάλυψη εκμεταλλεύσεις. Συγκεκριμένα, η υπαίθρια καλλιέργεια καλύπτει έκταση περίπου 66.000 στρεμμάτων, ενώ η υπό κάλυψη καλλιέργεια (θερμοκήπιο, τούνελ) περίπου 17.000 στρέμματα.

Εδαφοκλιματικές Απαιτήσεις
Τα πεπόνια λατρεύουν τη ζέστη. Για να μπορέσουν να βλαστήσουν οι σπόροι και να αναπτυχθούν, το χώμα θα πρέπει να έχει θερμοκρασία τουλάχιστον μεταξύ 21 και 27 βαθμών Κελσίου. Εφόσον ο καιρός είναι ζεστός, αυτό πλέον είναι δουλειά της φύσης. Αν όμως ο καλλιεργητής επιθυμεί να αρχίσει τη σπορά νωρίτερα, τότε μπορεί να απλώσει στο μέρος που σκοπεύει να καλλιεργήσει τα πεπόνια, μαύρο φιλμ εδαφοκάλυψης. Το άπλωμα του φιλμ εδαφοκάλυψης θα πρέπει να γίνει 4 εβδομάδες πριν την ημερομηνία σποράς. Το φιλμ εδαφοκάλυψης, με τη βοήθεια των ακτίνων του ήλιου, θα θερμάνει το έδαφος και ταυτόχρονα θα εμποδίσει την ανάπτυξη αγριόχορτων. Πριν στρωθεί το φιλμ εδαφοκάλυψης, είναι απαραίτητο να προετοιμαστούν τα λοφάκια. Επιβάλλεται επίσης να στερεωθούν γερά οι άκρες του φιλμ εδαφοκάλυψης ώστε να μην τα σηκώνει ο αέρας.
Το κατάλληλο χώμα για τα πεπόνια είναι το ελαφρά όξινο. Το pH του εδάφους θα πρέπει να είναι μεταξύ 6.0 και 6.5. Τα πεπόνια χρειάζονται μεγάλες ποσότητες νερού και πολλά θρεπτικά συστατικά.

Λίπανση
Η κοπριά αποτελεί το καλύτερο λίπασμα, πρέπει όμως νά δίδεται τελείως χωνευμένη και να είναι καλής ποιότητος. Όταν είναι σκέτη, απαιτούνται 2-3000 οκ. στο στρέμμα μαζί δε με χημικά λιπάσματα, μπορεί να περιοριστεί σε 1500-2000 οκάδ., αναλόγως του εδάφους και της προηγουμένης καλλιέργειας. Το κόπρισμα γίνεται στα σκορπιστά σ’ όλη την έκταση όπου γυρίζεται με το σκάψιμο, είτε χάριν οικονομίας, μέσα στους λάκκους. Μεταξύ των χημικών λιπασμάτων, δίδουν πολύ καλά αποτελέσματα οι τύποι 6-8 -8 η 4-10-10 σε ποσό 60-80 οκάδ. στο στρέμμα σκέτα ή 20-30 οκ. για συμπλήρωση της κοπριάς. Η χρήση των χημικών λιπασμάτων είναι αξιοσύστατος, κυρίως, σε ποτιστικές καλλιέργειες και σε εδάφη που έχουν οργανικές ουσίες (χουμώδη).

Σπορά
Η προετοιμασία του εδάφους συνίσταται 2-4 οργώματα και σ’ ανάλογα σβαρνίσματα ώστε η γη να ψιλοχωματιστεί εντελώς. Η εργασία αυτή κανονίζεται, πάντως, από την κατάσταση του εδάφους, στην οποία τ’ αφήνει η προ κάτοχος καλλιέργεια.
Για συνήθη ανοικτή καλλιέργεια, η σπορά των πεπονιών γίνεται απ” ευθείας επί τόπου, κατά Μάρτιο έως τον Μάιο, αφού περάσει ο κίνδυνος από τις ανοιξιάτικες παγωνιές.
Για τον σκοπό αυτό ανοίγονται λάκκοι βάθους και πλάτους 35-40 πόντους, κατά γραμμές 1,5-2 μ. η μία της άλλης, και επ’ αυτών σε διαστήματα 1-1,20 μ, περίπου. Εντός των λάκκων, κατόπιν, ρίχνονται 2-3 φτυαριές κοπριά χωνευμένη, η οποία ανακατεύεται καλά με το χώμα, ώστε, στην επιφάνεια αυτών να σχηματίζονται χαμηλοί σωροί. Κατά τη στιγμή της σποράς, γύρω στο κάθε σωρό τοποθετούνται 3-5 σπόροι και σκεπάζονται σε βάθος 3-4 πόντους, το πολύ. Εννοείται, ότι το χώμα πρέπει να βρίσκεται στο ρώγο του, δηλαδή, να έχει μιά σχετική υγρασία.

Άρδευση
Το νερό είναι ένα κρίσιμο στοιχείο στην παραγωγή των πεπονιών. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα έτσι ώστε να μην κατακλύζονται με νερό τα πεπόνια κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του καρπού, διαφορετικά οι καρποί θα είναι πτωχοί σε γεύση λόγω μικρής περιεκτικότητας σε διαλυτά άλατα. Η άρδευση συχνά διακόπτεται όταν έχουμε πρώιμη ανάπτυξη των καρπών και συνήθως διακόπτεται και κατά τη διάρκεια της συγκομιδής, εκτός αν πρέπει να διατηρηθεί το φύλλωμα για να προστατευτεί ο καρπός από τα εγκαύματα.
Η άρδευση σ’ αυτό το φυτό γίνεται με κατάκλιση, αυλάκια ή στάγδην άρδευση. Η στάγδην άρδευση έχει γίνει η πιο αποδεκτή μέθοδος. Παρέχει στους παραγωγούς αύξηση της πρωιμότητας και μεγαλύτερη συνολική και εμπορική παραγωγή συγκριτικά με την άρδευση με αυλάκια. Μπορεί να εφαρμοστεί με ή χωρίς πλαστικό κάλυμμα. Όταν συνδυάζεται με μαύρο πλαστικό κάλυμμα η επίδραση της στάγδην άρδευσης μειώνει την ανταγωνιστικότητα με τα ζιζάνια , δεν υπάρχει περιορισμός για τα κορεσμένα εδάφη και μπορεί να γίνει άρδευση και κατά τη διάρκεια της συγκομιδής. Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της στάγδην άρδευσης είναι η αποτελεσματική διαχείριση του νερού. Στις περιοχές όπου έχουμε περιορισμένες βροχοπτώσεις, η στάγδην άρδευση μπορεί να μειώσει την κατανάλωση του νερού ως και 40% σε σχέση με την άρδευση με αυλάκια.

Συγκομιδή
Μετά την καρποφορία δεν πρέπει να αφήνονται περισσότερα από 2-3 πεπόνια, κάθε ρίζα, προς το σκοπό να γίνονται μεγαλύτερα και πρωϊμώτερα. Για αυτό άμα δέσουν οι καρποί και αποκτήσουν το μέγεθος αυγού, πρέπει να διαλέγονται οι πλησιέστεροι στους πρώτους κλάδους και να διατηρούνται, οι υπόλοιποι δε να αφαιρούνται, συνεχώς, όταν παρουσιάζονται.
Όταν τα πεπόνια μεγαλώσουν και αρχίσει η ωρίμανσή τους, πρέπει να γυρίζονται, από καιρό σε καιρό, σε όλες τις πλευρές, ώστε να παίρνουν ομοιόμορφο χρώμα και σχήμα κανονικό σ’ όλο τους το μέγεθος.
Η συγκομιδή, πραγματοποιείται μετά 3-5 μήνες από τη σπορά, αναλόγως των ποικιλιών, του εδάφους, του κλίματος και των τεχνικών μεθόδων της καλλιεργείας. Η ωριμότητα των πεπονιών διακρίνεται από το χρώμα και το τυπικόν άρωμα, η δε ποιότητα από το βάρος. Από απόψεως γεύσεως και αρώματος, θεωρούνται ως καλύτερα τα προερχόμενα από αμμώδη εδάφη ή ξερικές καλλιέργειες και γενικώς όταν ωριμάζουν φυσιολογικώς.

Πηγή:agrotikistegi.gr

Μέσω των ΚΕΠ θα μπορούν να εκδίδουν βεβαιώσεις οι αγρότες για ασφαλιστική ενημερότητα αλλά και την εφορία

Από τα κατά τόπους ΚΕΠ θα μπορούν να παραλαμβάνουν οι αγρότες βεβαιώσεις για φορολογική χρήση και έντυπα καταβολής αποζημιώσεων και ασφαλιστικής ενημερότητας. Αυτό αναφέρει απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβέρνησης και στόχο έχει να μειωθεί η γραφειοκρατία που υφίσταται μέχρι σήμερα για την έκδοση των συγκεκριμένων βεβαιώσεων. Στην Απόφαση που υπογράφουν ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Πάρις Κουκουλόπουλος και ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης, αναφέρεται ότι τα δικαιολογητικά που θα μπορεί να παραλάβει ο παραγωγός είναι τα εξής:

Ι. Βεβαιώσεις για φορολογική χρήση

1. Βεβαίωση αποδοχών οριοδείκτη

2. Βεβαίωση αποδοχών ανταποκριτή

3. Βεβαίωση καταβολής ασφαλιστικής εισφοράς

4. Βεβαίωση επιχορήγησης μέσων ενεργητικής προστασίας

ΙΙ. Βεβαιώσεις καταβολής αποζημιώσεων ΕΛΓΑ και ενισχύσεων ΚΟΕ

1. Βεβαίωση καταβολής αποζημιώσεων φυτικού κεφαλαίου ΕΛΓΑ

2. Βεβαίωση καταβολής αποζημιώσεων ζωικού κεφαλαίου ΕΛΓΑ

3. Βεβαίωση καταβολής ενισχύσεων ΚΟΕ

ΙΙΙ. Ανάλυση αμοιβών συνεργατών ΕΛΓΑ

1. Ανάλυση αμοιβών οριοδείκτη

2. Ανάλυση αμοιβών ανταποκριτή

ΙV. Ενημερωτικά δελτία ασφαλιστικών εισφορών

1. Ασφαλιστική ενημερότητα

2. Ανάλυση καταβολών ασφαλιστικών εισφορών

V. Ενιαία δήλωση καλλιέργειας/ εκτροφής ΕΛΓΑ

Δείτε εδώ την απόφαση

Ποιός είναι ο τρόπος καρποφορίας των φυλλοβόλων δένδρων;

Μηλιά (Αρχές καλοκαιριού)

Η μηλιά καρποφορεί σε μόνιμα και ημιμόνιμα καρποφόρα όργανα, που περιέχουν μικτούς οφθαλμούς από όπου σχηματίζονται άνθη και φύλλα. Μερικές ποικιλίες καρποφορούν περισσότερο σε αιχμές και λιγότερο σε λεπτοκλάδια, ενώ το αντίθετο συμβαίνει άλλες. Επίσης υπάρχουν ποικιλίες στις οποίες μικτοί οφθαλμοί σχηματίζονται στα πλάγια των ετήσιων βλαστών. Η μηλιά φέρει επάκριο ανθοφόρο οφθαλμό (ακροκαρπία). Τα καρποφόρα όργανα της είναι τα εξής:

1. Ανθοφόρος αιχμή: Είναι βλαστός μικρού μήκους (1-2 εκ.) που φέρει επάκριο ανθοφόρο οφθαλμό και είναι το κύριο καρποφόρο όργανο του δένδρου.

2. Λαμβούρδα: Είναι το βραχύ όργανο που προκύπτει μετά την καρποφορία της ανθοφόρου αιχμής. Το όργανο αυτό φέρει την ουλή του καρπού και μια νέα πλευρική αιχμή.

3. Ασκός: Είναι το όργανο που προκύπτει από την διόγωση της λαμβούρδας και είναι παραγωγικό για αρκετά χρόνια.

4. Λεπτοκλάδιο: Είναι βλαστός μήκους 10-20 εκ. που φέρει επάκριο βλαστοφόρο ή ανθοφόρο οφθαλμό.

Αχλαδιά (Πιο όψιμα από την μηλιά, το μήνα Ιούλιο)

Η αχλαδιά καρποφορεί σε μόνιμα καρποφόρα όργανα (αιχμές, λαμβούρδες, ασκούς), καθώς και σε βλαστούς του παρελθόντος έτους.

Όπως στη μηλιά έτσι και στην αχλαδιά οι αιχμές αναπτύσσονται σε βλαστούς ηλικίας τουλάχιστο δυο ετών. Η αχλαδιά καρποφορεί περισσότερο από τη μηλιά σε λεπτοκλάδια (βλαστοί μήκους 15-25 εκ. του παρελθόντος έτους με κορυφαίο οφθαλμό πάντοτε ανθοφόρο).

Κυδωνιά (Λίγο πριν την άνθηση μετά την πρώτη βλάστηση την άνοιξη)

Οι ανθοφόροι οφθαλμοί της κυδωνιάς σε αντίθεση με της μηλιάς και της αχλαδιάς φέρουν μόνο ένα άνθος το οποίο σχηματίζεται στο άκρο του βλαστού του τρέχοντος έτους.

Ροδακινιά (Μέσα στο καλοκαίρι)

Σε κάθε γόνατο εμφανίζονται 2 ανθοφόροι και ένας βλαστοφόρος στο μέσο ή 1 ανθοφόρος και ένας βλαστοφόρος. Κατα το έτος του σχηματισμού των οι τριπλοί οφθαλμοί φέρονται στα γόνατα των ετήσιων βλαστών (μέσου ως επιθυμητού μήκους) και στις μασχάλες 1-3 φύλλων. Επίσης καρποφορεί σε λεπτοκλάδια, ταχυφυείς βλαστούς και ανθοδέσμες-ροζέττες ή μπουκέτα του Μαΐου(είναι κοντοί βλαστοί μήκους 1-5 εκ. με κεντρικό βλαστοφόρο και πλάγιους ανθοφόρους)

Βερικοκιά (Τέλος καλοκαιριού)

Καρποφορεί σε βλαστούς του παρελθόντος έτους (λεπτοκλάδια, μικτοί βλαστοί) και σε ροζέττες ή ανθοδέσμες που ζούν μέχρι και 3 χρόνια. Σε κάθε γόνατο υπάρχουν 1-3 ανθοφόροι και βλαστοφόροι οφθαλμοί.

Κερασιά-Βυσσινιά (Μετά τη συγκομιδή και συνεχίζεται όλο το καλοκαίρι)

Τα κύρια καρποφόρα όργανα της κερασιάς και της βυσσινιάς είναι οι ανθοδέσμες ή ροζέττες, οι μικτοί βλαστοί (μήκους μεγαλύτερου των 25 εκ.) και τα λεπτοκλάδια (βλαστοί μήκους μέχρι 25 εκ.)Στην κερασιά η ροζέττα μπορεί να καρποφορεί μέχερι και 7 χρόνια, ενώ στην βυσσινιά μέχρι 4. Στη βυσσινιά όλοι οι οφθαλμοί των βλαστών του παρελθόντος έτους, εκτός από τον κορυφαίο, μπορούν να γίνουν ανθοφόροι. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία των κορδονιών (γυμνοί βλαστοί μετά τη συγκομιδή των καρπών). Τα κορδόνια είναι χαρακτηριστικό φαινόμενο στις βυσσινιές.

Δαμασκηνιά (Στις περισσότερες ποικιλίες στα τέλη του καλοκαιριού)

Τα καρποφόρα όργανα της δαμασκηνιάς είναι οι μικτοί βλαστοί, τα λεπτοκλάδια και οι ανθοδέσμες, που ζούν 2-3 χρόνια. Γενικά η δαμασκηνιά καρποφορεί σε βλαστούς του παρελθόντος έτους και σε ημιμόνιμα καρποφόρα όργανα.

Αμυγδαλιά (Στο τέλος του καλοκαιριού Αύγουστος-Σεπτέμβριος)

Η αμυγδαλιά καρποφορεί σε ανθοδέσμες ή ροζέττες (5 ανθοφόροι και 1 βλαστοφόρος κορυφαίος), σε μικτούς βλαστούς καθώς και σε λεπτοκλάδια. ’λλες ποικιλίες καρποφορούν περισσότερο σε ροζέετες και άλλες περισσότερο σε λεπτοκλάδια.

Φιστικιά (Μετά τον σχηματισμό των φύλλων)

Καρποφορεί σε μέτριας ζωηρότητας βλαστούς του παρελθόντος έτους (μικτοί βλαστοί, λεπτοκλάδια). Οι ανθοφόροι οφθαλμοί φέρονται από τη βάση ως το μέσο των μικτών βλαστών, ενώ στα λεπτοκλάδια είναι δυνατόν όλοι οι οφθαλμοί εκτός από τον κορυφαίο να είναι ανθοφόροι. Στους ετήσιους βλαστούς, που είναι προεκτάσεις των καρποφορούντων καρπών παρατηρείται οφθαλμόπτωση.

Καρυδιά (Από τις 2 πρώτες εβδομάδες του Ιουνίου μέχρι τα μέσα Ιουλίου ανάλογα με την ποικιλία)

Τα καρποφόρα όργανα του δένδρου είναι οι βραχείς βλαστοί του έτους που φέρουν τα θηλυκά άνθη και οι βλαστοί του παρελθόντος έτους που φέρουν τα αρσενικά άνθη

Φουντουκιά ή Λεπτοκαρυά (Οι ίουλοι το Μάιο, τα θηλυκά άνθη τον Ιούλιο-Αύγουστο)

Τα θηλυκά άνθη της φουντουκιάς σχηματίζονται από πλευρικούς μικτούς οφθαλμούς οι οποίοι αναπτύσσονται σε βραχείς βλαστούς. Τα αρσενικά άνθη σχηματίζονται σε ταξιανθίες ίουλων από πλευρικούς οφθαλμούς σε βλαστούς του παρελθόντος έτους.

Ακτινίδιο

Οι ανθοφόροι οφθαλμοί εμφανίζονται πάνω στους βλαστούς του έτους, όταν η κληματίδα αποκτήσει μήκος περίπου 10 εκ. Τα άνθη και των δύο φύλλων σχηματίζονται από μασχαλιαίους οφθαλμούς κοντά στη βάση της καινούριας βλάστησης. Το ακτινίδιο αν και φαινομενικά έχει ερμαφρόδιτα άνθη, συμπεριφέρεται ως δίοικο φυτό, δηλαδή σχηματίζει αρσενικά ή θηλυκά άνθη σε ξεχωριστά άτομα.

Συκιά

Υπάρχουν δύο τύποι της καρποφόρας (ήμερης) συκιάς

1. Μονόφορη

Καρποφορεί μια φορά το χρόνο. Οι καρποί σχηματίζονται στους βλαστούς του έτους στο 3ο-5ο γόνατο, ενώ οι υπόλοιποι ανθοφόροι οφθαλμοί πέφτουν. Οι καρποί μπορούν να αναπτυχθούν χωρίς γονιμοποίηση (παρθενοκαρπικά) ή με γονιμοποίηση, ανάλογα με την ποικιλία

2. Δίφορη

Καρποφορεί δυο φορές το χρόνο. Η πρώτη καρποφορία προέρχεται από καρπούς που σχηματίζονται στο άνω τμήμα των βλαστών του παρελθόντος έτους και είναι πάντοτε παρθενοκαρπικοί. Η δεύτερη προέρχεται από σύκα σε βλαστούς του ιδίου έτους (3ο-5ο γόνατο) και τα οποία αναπτύσσονται παρθενοκαρπικά ή με γονιμοποίηση, ανάλογα με την ποικιλία.

Υπάρχει και η άγρια συκιά η οποία παρουσιάζει τρείς καρποφορίες: μια την άνοιξη, τους ερινεούς, που σχηματίζονται από βλαστούς του παρελθόντος έτους, δεύτερη καρποφορία τα θερινά σύκα, που σχηματίζονται από βλαστούς του έτους, τρίτη τα χειμερινά σύκα που λέγονται όλυνθοι ή κρατήρες και σχηματίζονται από βλαστούς του έτους (δεύτερο κύμα βλάστησης). Οι καρποί της άγριας συκιάς δεν είναι φαγώσιμοι αλλά είναι χρήσιμοι, γιατί μέσα στα βραχύστυλα θηλυκά άνθη τους ζεί και εξελίσσεται το έντομο ψήνας (Plastophaga psenes L.) που είναι απαραίτητο στην επικονίαση της ήμερης συκιάς.

Λωτός

Καρποφορεί σε βλαστούς του έτους που αναπτύσσονται από πλάγιους ή ακραίους οφθαλμούς των βλαστών του παρελθόντος έτους. Οι βλαστοί του έτους φέρουν στα πλάγια ανθοφόρους και βλαστοφόρους οφθαλμούς από τους οποίους οι ανθοφόροι εκπτύσσονται την ίδια βλαστική περίοδο και δίνουν καρπούς, ενώ οι βλαστοφόροι που βρίσκονται προς την κορυφή του βλαστού εκπτύσσονται στην επόμενη βλαστική περίοδο και δίνουν νέα βλάστηση.

Ελιά (Από Ιανουάριο μέχρι Μάιο-Ιούνιο)

Τα άνθη της ελιάς σχηματίζονται σε μασχαλιαίους οφθαλμούς, ετήσιων βλαστών του παρελθόντος έτους. Τα κύρια καρποφόρα όργανα λοιπόν είναι:

1. μικτοί βλαστοί μέτριου μήκους 10-20 εκ., που φέρουν πλευρικά ανθοφόρους και βλαστοφόρους οφθαλμούς

2. μικροί αδύνατοι βλαστοί μληκους μέχρι 10 εκ., οι οποίοι φέρουν συνήθως βλαστοφόρους και λίγους ανθοφόρους οφθαλμούς

Εσπεριδοειδή (Ένα μήνα πριν από κάθε άνθηση)

Τα εσπεριδοειδή δεν έχουν μόνιμα καρποφόρα όργανα. Τα άνθη τους σχηματίζονται σε ταξιανθίες ή κατα ομάδες στις κορυφές των βλαστών του παρελθόντος έτους όπως επίσης και στις μασχάλες των φύλλων των βλαστών του τελευταίου κύματος βλάστησης.

Αβοκάντο (Λίγες εβδομάδες πριν από την άνθηση)

Το αβοκάντο καρποφορεί σε βλαστούς της καινούριας βλάστησης από μικτούς οφθαλμούς.

Χαρουπιά

Καρποφορεί σε βλαστούς ηλικίας πάνω από δυο ετών από μασχαλιαίους ανθοφόρους οφθαλμούς.

Επιμέλεια & συγγραφή κειμένου: Τραντάς Μάνος

Πηγή: agrool.gr

Πως παίρνω τους σπόρους του αγγουριού;

Πλησιάζουμε στο τέλος του καλοκαιριού και μαζί μ΄ αυτό πλησιάζει και το τέλος πολλών ειδών, που είχαμε φυτεύσει στον λαχανόκηπο μας. Όμως όπως λέει και η παροιμία "των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν". Εμείς δηλαδή τώρα είναι η εποχή που θα πρέπει να φροντίσουμε για την συλλογή εκείνων των σπόρων που θα χρειαστούμε για του χρόνου.

Στο παρόν άρθρο μας λοιπόν θα σας πούμε πως μπορείτε να συλλέξετε τους σπόρους που θα χρειαστείτε για να έχετε και του χρόνου αγγουριές.

Βήμα 1ο

Διαλέγετε ένα αγγούρι που έχει μείνει ή έχετε φροντίσει να μείνει, πάνω στο φυτό πολύ περισσότερο από το στάδιο της συγκομιδής.  Αυτό σημαίνει ότι το χρώμα του από πράσινο έχει γίνει κίτρινο ή και άσπρο ή πλησιάζει στο να σαπίσει. Όταν ο καρπός αλλάξει χρώμα και αρχίσει να σαπίζει τότε γίνεται μαλακός στην αφή.

Βήμα 2ο

Απομακρύνεται τον καρπό από το φυτό και τον κόβετε κατά μήκος.

Βήμα 3ο

Μετά μ΄ ένα κουτάλι απομακρύνουμε το κομμάτι της σάρκας που περιέχει τους σπόρους.

Βήμα 4ο

Διαλέγουμε τους σπόρους και τους τοποθετούμε σε ένα δοχείο.

Βήμα 5ο

Προσθέτουμε απιονισμένο νερό τόσο όση είναι η ποσότητα των σπόρων και της σάρκας που τους καλύπτει και τους αφήνουμε σ΄ αυτό για 2 ή 3 μέρες.

Βήμα 6ο

Τοποθετούμε το βάζο σ΄ ένα σκιερό μέρος χωρίς πολύ κρύο ούτε πολύ ζέστη. Ανακατεύουμε καθημερινά το μίγμα και απομακρύνουμε από την επιφάνεια τους σπόρους που επιπλέουν. Στην επιφάνεια του μίγματος συγκεντρώνονται οι σπόροι που δεν είναι ζωντανοί και τα περιβλήματα των σπόρων και οι υγιείς σπόροι κατακάθονται στον πάτο του διαλύματος.

Βήμα 7ο

Πλένουμε πολύ καλά τους υγιείς σπόρους με καθαρό νερό και τους αφήνουμε στην συνέχεια σ΄ ένα απορροφητικό χαρτί ή σε λεία επιφάνεια, γυάλινη, πλαστική, κλπ ώστε να στεγνώσουν πολύ καλά. Κατά την διάρκεια του στεγνώματος αν τους γυρνάτε αυτό θα βοηθούσε ώστε όλες οι πλευρές τους να στεγνώσουν σωστά. Αν ο καιρός είναι βροχερός μπορούμε να παρατείνουμε για μερικές μέρες την διάρκεια του στεγνώματος, δηλαδή πάνω από μια εβδομάδα. Για να βεβαιωθούμε ότι η διαδικασία έχει ολοκληρωθεί, θα πρέπει οι σπόροι να κινούνται με ευκολία και να μην κολλάνε μεταξύ τους. Επίσης όταν στεγνώσουν οι σπόροι, τους τοποθετούμε σε γυάλινο βάζο μέσα στο ψυγείο για 2 ημέρες ώστε να εξουδετερωθούν τυχόν υπολλείματα μούχλας και βακτηρίων.

Βήμα 8ο

Αποθηκεύουμε. Συνήθως χρησιμοποιούνται χάρτινες ή πλαστικές συσκευασίες για την αποθήκευση. Εάν επιλέξουμε την πλαστική συσκευασία θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι έχουν στεγνώσει πολύ καλά οι σπόροι γιατί το παραμικρό ίχνος υγρασίας θα μπορούσε να τους καταστρέψει όλους τους σπόρους και να σαπίσουν.

Οι σπόροι διατηρούν καλή βλαστική ικανότητα για τα επόμενα 3 χρόνια.

Στο παρακάτω βίντεο δείτε πως συλλέγουν τους σπόρους του αγγουριού στην εναλλακτική κοινότητα του "Πελίτι"

Πηγή>http://www.fytokomia.gr/

Σύκα: φρέσκα και αποξηραμένα

Απο τις βιβλικές αναφορές, με το φύλλο συκής μέχρι τις ιστορικές, στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, τα σύκα αποτελούν όχι μόνο πηγή έμπνευσης αλλά και μόνιμη λιχουδιά στην ελληνική επικράτεια. Φρούτο το καλοκαίρι…μεζές το χειμώνα, το σύκο είναι ένα προϊόν με τεράστια γευστική και θρεπτική αξία.

Πλούσια σε αντιόξινα συστατικά ως καλοκαιρινά φρέσκα φρούτα, τα σύκα βρίσκουν τους χειμερινούς τους «αντίπαλους» στα αποξηραμένα τα οποία είναι επίσης ιδανική πηγή μετάλλων και βιταμινών. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ποιες είναι τελικά αυτές οι «θαυματουργές» ιδιότητες που κάνουν τα σύκα αστείρευτη πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό; Και τελικά ποιο είναι καλύτερο: το φρέσκο ή το αποξηραμένο σύκο;

Φρέσκα σύκα
Τα φρέσκα σύκα έχουν χαμηλή θερμιδική αξία με τα 100 γραμ. να έχουν μόλις 74 θερμίδες. Περιέχουν διαλυτές φυτικές ίνες, βιταμίνες και χρωστικά αντιοξειδωτικά που συμβάλλουν στην καλύτερη δυνατή υγεία και ευεξία του ατόμου.

Ειδικότερα δε τα μαύρα σύκα, τα οποία είναι και πιο γλυκά, είναι πλούσια σε πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά, όπως είναι οι λουτεΐνη, ταννίνες, καροτένια αλλά και το χλωρογενικό οξύ το οποίο ενισχύει τη «χρησιμοποίηση» του λίπους, έναντι των υδατανθράκων, για την παραγωγή ενέργειας, μειώνοντας την απορρόφηση της γλυκόζης. Με άλλα λόγια συμβάλλει στην πραγματοποίηση περισσότερων καύσεων.

Όμως τα φρέσκα σύκα είναι και αστείρευτη πηγή βιταμινών που βοηθούν τον ανθρώπινο οργανισμό να ενισχύσει την άμυνά του ή ακόμα και να καταπολεμήσει συγκεκριμένες ασθένειες. Διαθέτουν σε αφθονία αντιοξειδωτικές βιταμίνες, όπως η βιταμίνη Α, Ε, και Κ συμβάλλοντας στον «περιορισμό» των ελεύθερων ριζών και προστατεύοντας στην ουσία από διάφορες μορφές καρκίνου, διαβήτη, εκφυλιστικές ασθένειες και λοιμώξεις. Στα συν περιλαμβάνεται και η πλούσια περιεκτικότητά του φρέσκου σύκου σε κάλιο, που συμβάλλει στη διατήρηση της αρτηριακής πίεσης.

Αποξηραμένα σύκα
Βέβαια και τα αποξηραμένα σύκα έχουν το δικό τους μερίδιο …θρεπτικών ουσιών που λειτουργεί προς όφελος του ανθρώπινου οργανισμού. Αν και θερμιδικά είναι σαφώς πιο επιβαρυμένα από τα φρέσκα, με 249 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια, τα αποξηραμένα σύκα είναι εξαιρετική πηγή μετάλλων, βιταμινών και αντιοξειδωτικών ουσιών. Στην πραγματικότητα, τα αποξηραμένα φρούτα είναι μία «αποθήκη» ενέργειας.

Μελέτες έχουν δείξει ότι το χλωρογενικό οξύ που περιέχουν βοηθά στη μείωση των επιπέδων σακχάρου και γλυκόζης στο αίμα ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον τα αποξηραμένα σύκα είναι μοναδική πηγή μετάλλων όπως είναι το ασβέστιο, ο χαλκός, το κάλιο, το μαγγάνιο, ο σίδηρος, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος με το κάλιο μάλιστα να είναι το στοιχείο εκείνο που ελέγχοντας τη ροή του αίματος «διαχειρίζεται» κατά κάποιον τρόπο τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

Ο χαλκός από την άλλη είναι απαραίτητο ιχνοστοιχείο για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ενώ ο σίδηρος απαιτείται για την κυτταρική οξείδωση. Το ασβέστιο τέλος είναι κύριος παράγοντας για την πυκνότητα των οστών.

Σύκα: θρεπτικά σε όποια μορφή
Τόσο τα φρέσκα όσο και τα αποξηραμένα σύκα είναι ευεργετικά για τον άνθρωπο. Σε όποια μορφή και αν καταναλωθούν, τα σύκα περιέχουν αρκετά καλά επίπεδα βιταμίνης Β, η οποία λειτουργεί ως αρωγός του ρυθμού μεταβολισμού του ατόμου.

Επιπλέον η τρυπτοφάνη, που περιέχουν, απαλλάσσει τον άνθρωπο από τις διαταραχές του ύπνου και κυρίως την αϋπνία, ενώ ανακουφίζει από την κούραση και τονώνει τη μνήμη. Η κατανάλωση των σύκων προτείνεται και σε μακροχρόνιες ασθένειες όπως είναι η αναιμία ενώ λόγω της καθαρτικής τους επίδρασης είναι χρήσιμα για τη θεραπεία της χρόνιας δυσκοιλιότητας.

Ακόμα, η πηκτίνη που περιέχουν τα σύκα βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα ενώ τα ψημένα σύκα μπορούν να θεραπεύσουν φλεγμονές, όπως είναι τα αποστήματα. Επιπλέον το «γάλα» που βγάζουν τα φύλλα της συκιάς είναι ιδανικό καταπραϋντικό για τσιμπήματα από μέλισσες και σφήκες.

Τέλος τα σύκα θεωρούνται θησαυρός για το σύνολο της ευημερίας και ευτυχίας του ανθρώπου ενώ είναι και ένα από τα ιδανικότερα αφροδισιακά.

Πηγή:pentapostagma.gr

 Συκιά

Η συκιά είναι από τα αρχαιότερα δέντρα που καλλιέργησε ο άνθρωπος (7000 π.Χ. στην Ιεριχώ). Είναι το πρώτο δέντρο που αναφέρεται στην Βίβλο. Στην ελληνική μυθολογία σχετίζεται με γεγονότα και θεούς που μαρτυρούν τη "χθόνια καταγωγή" και στις Ινδίες είναι δέντρο ιερό.

Η Συκιά δεν είναι κανένα εντυπωσιακό δέντρο. Ίσα - ίσα που περνάει απαρατήρητη με τον γκρίζο κορμό της και τα θαμπά μεγάλα και αδρά της φύλλα. Ανήκει στην οικογένεια των Μωρεωδών (Moracean), το γένος των φίκων. Κατάγεται από την Καριά της Μ. Ασίας γι’ αυτό και λέγεται "φίκος ο καρικός" (Ficus carica) και καλλιεργείται εδώ και χιλιάδες χρόνια για τους ιδιαίτερα θρεπτικούς "καρπούς" της που τρώγονται φρέσκοι ή αποξηραμένοι. Στην πραγματικότητα αυτό που τρώνε είναι ο ανθός της και όχι ο καρπός της.

Με τις πρώτες καλοκαιρίες της άνοιξης ανοίγουν τα μπουμπούκια, πολύχρωμα και προκλητικά, στέλνοντας στον αέρα ελκυστικές μυρωδιές. Όσο αυξάνεται η ζέστη στην ατμόσφαιρα, δένουν και τους καρπούς τους. Η συκιά δεν ακολουθεί αυτόν τον δρόμο. Δεν έχει μπουμπούκια που ανθίζουν, ούτε λουλούδια με πολύχρωμα πέταλα να έλκουν τα έντομα, να γονιμοποιούνται και να δημιουργούν καρπό. Η συκιά "ανθίζει" προς τα μέσα. Μικρά φουσκωτά "σακουλάκια" ,τα σύκα, γεμάτα στήμονες, σποράκια και χυμούς, που κάποια στιγμή, αν δεν τα φάμε, προκαλούν τα έντομα, με την γλύκα τους, να διεισδύσουν. Μετά σαπίζουν και πέφτουν στη γη.

Τα ώριμα μαλακά σύκα είναι κακοστόμαχα, καθαρτικά της κοιλιάς, εύκολα όμως η καταρροή από αυτά σταματάει, προκαλούν εξανθήματα και ιδρώτα, ξεδιψούν και σβήνουν την θερμότητα. Τα δε ξηρά είναι θρεπτικά, θερμαντικά, προκαλούν δίψα, είναι ευκοίλια και ακατάλληλα για τις καταρροές του στομαχιού και της κοιλιάς, κατάλληλα όμως για την τραχεία, το
λάρυγγα, την ουροδόχο κύστη και τα νευρά, καθώς και για αυτούς που λόγο μακράς ασθένειας έχουν κακό χρώμα και για τους ασθματικούς και επιληπτικούς και υδρωπικούς, καθαρίζουν με την απόχρεμψη τα περιττώματα του θώρακα βρασμένα με ύσσωπο αν ποθούν, αρμόζει και στους παλαιούς βήχες και τις χρόνιες παθήσεις του πνεύμονα, μαλακώνουν την κοιλιά αν κοπανιστούν με σόδα και κνήκο και φαγωθούν.

Το δε αφέψημά τους αρμόζει στις φλεγμονές του λαιμού, ως γαργάρα, ενώ προστίθεται και στο ωμό κριθάλευρο για γυναικείους υποκαπνισμούς μαζί με μοσχοσίταρο ή αλεύρι από ξεφλουδισμένο κριθάρι, μαζί με απήγανο γίνονται κλύσμα για τους κολικούς.

Σαν κατάπλασμα βρασμένα και λιωμένα διαλύουν τα σκληρώματα και τις παρωτίτιδες, μαλακώνει τα τοπικά φλεγμονώδη αποστήματα του δέρματος, χωνεύουν τη μασχαλιαία και βουβωνική λεμφαδενίτιδα (οιδήματα των αδένων) και ακόμα περισσότερο μαζί με ίριδα ή σόδα ή ασβέστη. Και ωμά αν κοπανιστούν μαζί με αυτά που έχουν ειπωθεί, έχουν τις ίδιες επιδράσεις. Μαζί με φλούδι ροδιού καθαρίζουν τα πτερύγια και μαζί με ανθό χαλκού θεραπεύουν τα ανίατα ρευματικά και κακοήθη έλη στη κνήμη. Αν ψηθούν δε σε κρασί και ανακατευθούν με αψίνθιο και κριθαρένιο αλεύρι ωφελούν σαν κατάπλασμα τους υδρωπικούς. Καμένα και αναμεμιγμένα με κερί θεραπεύει τις χιονίστρες, λιωμένα δε και ωμά μαζί με υγρό σιναπιού (sinapsis alba) παρμένα και τοποθετημένα στα αυτιά, θεραπεύουν τους ήχους και τοις φαγούρες.

Ο γαλακτώδης χυμός της άγριας και της ήμερης συκιάς πήζει το γάλα σαν την πυτιά, διαλύει δε και το πηγμένο όπως και το ξύδι, προκαλεί έλκη (πληγές) στο σώμα και ανοίγει τις πληγές, είναι καθαρτικός της κοιλιάς και χαλαρωτικός της μήτρας όταν πίνεται με λείο άμυλο. Είναι ωφέλιμος στις ποδάγρες σαν κατάπλασμα μαζί με αλεύρι από μοσχοσίταρο και ξύδι. Καθαρίζει δε και τη λέπρα και λειχήνες, τις φακίδες, τους αλφούς (κατά τόπους λευκοπάθεια του δέρματος) και τη ψώρα μαζί με κριθάλευρο

Και τους δαγκωμένους από σκορπιό, δηλητηριώδη ζώα και λυσσασμένα σκυλιά ωφελεί όταν στάζετε στην πληγή (ο γαλακτώδης χυμός) και ωφελεί και τους πονόδοντους όταν προστεθεί σε μαλλί και τοποθετηθεί μέσα στην τρύπα και εξαφανίζει τις μυρμηγκιές αν επαλειφθεί με λίπος γύρω γύρω η σάρκα.

Τα ίδια κάνει και ο χυμός από τα τρυφερά κλαδιά της άγριας συκιάς, όταν είναι φουσκωμένα, πριν ακόμα βλαστίσει το μάτι. Κομμένοι κοπανίζονται και ο χυμός αφού ξεραθεί στη σκιά φυλάγεται.
Χρησιμοποιούνται δε στα φάρμακα που ανοίγουν πληγές και το γαλάκτωμα και ο χυμός.

Τα απαλά άκρα των κλαδιών, όταν βράζονται μαζί με βοδινά κρέατα, τα κάνουν εύκολα στο βράσιμο.

Τα άγρια σύκα, τα από μερικούς καλούμενα ερινέοι, βρασμένα σαν κατάπλασμα μαλακώνουν κάθε νεοπλασία και οίδημα των αδένων του λαιμού, ωμά σαν κατάπλασμα μαζί με σόδα και αλεύρι εξαφανίζουν τις μυρμηγκιές και τις νεοπλασίες.

Τα φύλλα έχουν τις ίδιες ιδιότητες. Μαζί με ξίδι και αλάτι σαν κατάπλασμα θεραπεύει τα έλκη και εξανθήματα στο κεφάλι, την πιτυρίδα και τις ματωμένες φλύκταινες των ποδιών.

Τρίβονται με αυτά και οι σαρκώδεις επιφύσεις και οι τραχύτητες των βλεφάρων, και στη λεύκη γίνεται κατάπλασμα με τα φύλλα ή τα κλαδιά της μαύρης συκιάς, κάνει και για τα δαγκώματα από σκυλιά μαζί με μέλι. Τα άγρια σύκα επαναφέρουν και τα οστά μαζί με φύλλα άγριας παπαρούνας και διαλύουν τα τοπικά αποστήματα του δέρματος (καλόγερους) μαζί με κερί, μαζί με ρόβι και κρασί φτιαγμένα κατάπλασμα αρμόζουνε σε δαγκώματα από αρουραίο ή σαρανταποδαρούσα.

Γίνεται και σκόνη από την άγρια και την ήμερη συκιά, αν καούν τα κλαδιά, από την στάχτη. Πρέπει να την μουσκέψουμε πολύ και να την αφήσουμε να παλιώσει.
Αρμόζει δε στα εγκαύματα και στη γάγγραινα, καθαρίζει και διαλύει τα περιττώματα.
Πρέπει να τη χρησιμοποιούμε με βρεγμένο σφουγγάρι τοποθετώντας το επάνω, σε άλλους όμως και ως κλύσμα, όπως σε αυτούς που πάσχουν από δυσεντερία, χρόνιες καταρροές, κοίλα μεγάλα και διαβρωτικά έλκη, γιατί καθαρίζει επουλώνει και κολλάει τις σάρκες, όπως ταιριάζει στις πληγές που τρέχουν αίμα.
Και πίνεται για την διάλυση των θρομβώσεων και για τα πεσίματα, ρήγματα και σπάσματα, ποσότητα από αυτήν πρόσφατα διυλισμένη με ένα κύαθο νερού και με την προσθήκη λίγου λαδιού.
Βοηθάει όταν δίνεται σκέτη σε όσους έχουν κολικούς και δυσεντερία σε ποσότητα ενός κύαθου, είναι κατάλληλη για επάλειψη μαζί με κρασί για τις παθήσεις των νεύρων και τους σπασμούς και πίνεται για όσους έχουν πιει γύψο ή έχουν τσιμπηθεί από αράχνες. Τα ίδια παρέχουν και οι υπόλοιπες σκόνες, κυρίως της βελανιδιάς και όλες είναι στυπτικές.

Η συκιά είναι φυλλοβόλο δέντρο, με επίσημη ονομασία Ficus carica και ανήκει στην οικογένεια των Μορεειδών.

Ο κορμός της δεν είναι ευθύς όπως των περισσότερων καρποφόρων δέντρων αλλά διακλαδίζεται. Αναλόγως την ποικιλία το ύψος της κυμαίνεται από τα 3 ως 6-7μ. και το πλάτος από 2-5μ. Τα φύλλα είναι μεγάλα, σε σχήμα καρδιάς που φέρουν χωρίσματα (λοβούς), 3 ως 5 συνήθως. Γενικά, είναι δέντρο που αντέχει τους ανέμους και το ξύλο της δεν καίγεται εύκολα από τη φωτιά.

Γιατί να την επιλέξουμε για το κτήμα μας?

Γιατί είναι αρκετά εύκολη στην καλλιέργειά της και κυρίως, για τους εξαιρετικά νόστιμους και θρεπτικούς καρπούς της, τα σύκα, που τρώγονται νωπά ή αποξηραμένα. Τα νωπά σύκα είναι πλούσια σε σάκχαρα, πρωτεΐνες, θερμίδες, βιταμίνες (Α, Β1, Β2, C), μεταλλικά στοιχεία (κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο) και αντιοξειδωτικές ουσίες ενώ στα ξερά τριπλασιάζεται η θρεπτική τους αξία. Αυτός είναι και ο λόγος που ορειβάτες, πεζοπόροι, αλπινιστές κ.α. κουβαλάνε πάντα μαζί τους ξερά σύκα, καθώς η κατανάλωσή τους δίνει άμεσα ενέργεια στον ταλαιπωρημένο οργανισμό τους.

Κλίμα/έδαφος

Η συκιά καλλιεργείται κυρίως σε παραμεσόγειες χώρες και σε πεδινές, ημιορεινές και ορεινές περιοχές. Έτσι, οι πρώτες χώρες σε παραγωγή σύκων παγκοσμίως είναι οι Τουρκία, Ιταλία, Ισπανία, Αλγερία κ.α. Στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως σε Πελοπόννησο (Μεσσηνία, Λακωνία), Εύβοια (Ταξιάρχες και Κύμη), Πήλιο και σε νησιά του Αιγαίου. Συνήθως κάθε περιοχή καλλιεργεί και τις δικές της ποικιλίες ή έχει τις δικές της ονομασίες. Στην Πελοπόννησο καλλιεργείται κυρίως η Καλαμών, στην Εύβοια η Σμυρνέϊκη και η Κύμης, στην Αττική τα Βασιλικά μαύρα, στην Μαγνησία τα Αργαλαστής, στη Λέσβο τα Αϊδινίου, Πολίτικα κλπ. Η συκιά αρχίζει να καρποφορεί από το 4ο-5ο έτος από τη φύτευσή της και δίνει πλήρη παραγωγή από το 8ο-10ο έτος και τουλάχιστον για 50 χρόνια.

Ποικιλίες συκιάς

Καταρχήν, υπάρχουν οι αγριοσυκιές ή αρρενοσυκιές που ωριμάζουν τα σύκα τους 3 φορές/έτος, πλην όμως τα σύκα αυτά δεν είναι φαγώσιμα. Βρώσιμα είναι τα σύκα της ήμερης συκιάς ή θηλυκιάς. Οι ποικιλίες της ημεροσυκιάς είναι πάρα πολλέ (άνω των 600) και διαχωρίζονται ανάλογα με το πόσες παραγωγές σύκων/έτος έχουν (μονόφορες, πολύφορες), το χρώμα της επιδερμίδας τους (λευκό, μαύρο) και τον προορισμό τους (για νωπά, ξηρά σύκα ή διπλής κατεύθυνσης). Από τις μονόφορες και λευκές (για την ακρίβεια, κιτρινοπράσινες) ποικιλίες οι πιο καλές είναι: η Σμυρνέϊκη (με σφαιρικό και μεγάλο σύκο με λεπτή φλούδα, πολύ γευστικό, για ξηρή και νωπή κατανάλωση), η Κύμης (μεσαίο-αχλαδόμορφο και πολύ γλυκό σύκο, σκάει η φλούδα με τις βροχές, για παραγωγή κυρίως ξηρών σύκων), η Καλαμών (για ξηρή κατανάλωση, στρογγυλό, μεσαίου μεγέθους και με σκληρή επιδερμίδα σύκο που δεν σκάει εύκολα) και η Αργαλαστής (σφαιρικό σύκο, σχετικά μεγάλο, πολύ γευστικό και για κατανάλωση νωπού και ξηρού σύκου).

Στις καλές μαύρες, μονόφορες ποικιλίες είναι η Βασιλική μαύρη, τα Μαύρα Μαρκοπούλου (με μεγάλα, μακρουλά, πολύ γλυκά και κόκκινης σάρκας σύκα, με ραβδώσεις στην επιδερμίδα και επιπόλαιες σχισμές όταν ωριμάσουν, μονόφορη) και η ξενική Mission, όλα για νωπή κατανάλωση. Όλες οι προαναφερόμενες ποικιλίες ωριμάζουν τα σύκα τους σταδιακά, από τέλη Ιουλίου ως αρχές Σεπτέμβρη, με εξαίρεση τα Καλαμών και Μαρκοπούλου που η συγκομιδή τους επεκτείνεται ως τον Οκτώβριο.

Τέλος, άσπρα δίφορα σύκα είναι τα Βασιλικά Λευκά Μαρκοπούλου και τα Αυγόσυκα ή Φρακασάνες ή Αποστολιάτικα (τοπικές ονομασίες), με μεγάλα αλλά όχι πολύ νόστιμα σύκα τον Ιούνιο και με μικρότερους αλλά πιο γευστικούς καρπούς τον Αύγουστο, για νωπή κατανάλωση.

Χωρίς τον ψήνα...δεν τρώμε σύκα!

Όλες αυτές οι ποικιλίες έχουν την ιδιαιτερότητα ότι χωρίς την παρουσία ενός εντόμου δεν μπορούν να ωριμάσουν τους καρπούς τους. Ο ψήνας λοιπόν, ένα μικρό υμενόπτερο, βγαίνει με γύρη κολλημένη πάνω στο σώμα του από τα αρσενικά σύκα της αγριοσυκιάς και επισκέπτεται τα ανώριμα ακόμα σύκα της ημεροσυκιάς και έτσι τα γονιμοποιεί. Χωρίς αυτήν την εργασία, τα σύκα μας θα πέσουν νωρίς από τα δέντρα, μόλις αποκτήσουν 2-3εκ. διάμετρο. Για το λόγο αυτό θα πρέπει είτε να φυτέψουμε μια αγριοσυκιά κοντά στη συκιά μας είτε να κρεμάσουμε αγριόσυκα στο δέντρο μας. Η εργασία αυτή ονομάζεται όρνιασμα ή ε: σε ένα δίχτυ δένουμε 5-6 ορνούς και κρεμάμε 2-3 τέτοια δίχτυα σε κάθε δέντρο, κάθε 3-4 ημέρες και για 15 ημέρες, ξεκινώντας το 1ο δεκαήμερο του Ιουνίου. Η συλλογή των ορνών να γίνεται αργά το απόγευμα και η ανάρτησή τους στην ποικιλία μας το ίδιο βράδι ή το αργότερο την επόμενη ως τις 9 το πρωί, γιατί μετά ο ψήνας ξεκινάει τις πτήσεις του από τα αγριόσυκα.

Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή για το έτος 2006, η καλλιεργούμε έκταση στην Ελλάδα είναι 65.000 στρέμματα, τα δέντρα περίπου 2 εκατομμύρια και η ετήσια παραγωγή 12.000 τόνοι νωπών και 10.000 τόνοι ξερών σύκων.

Κλάδεμα

Είναι πολύ σημαντικό στα πρώτα κλαδέματα μετά τη φύτευση, να διαμορφώσουμε τη συκιά σε σχήμα ανοιχτού κυπέλλου και η διακλάδωση των βραχιόνων να ξεκινάει αρκετά χαμηλά, στα 40-50 εκ. από το έδαφος. Τα σύκα μαζεύονται με το χέρι και όχι με ράβδισμα, οπότε θα πρέπει το δέντρο να είναι χαμηλό για να μπορέσουμε να τα φτάνουμε. Το κλάδεμα γίνεται Γενάρη-Φλεβάρη για τις ζεστές και Μάρτιο για τις πιο κρύες περιοχές. Την ίδια περίοδο γίνεται και το κλάδεμα καρποφορίας στα ενήλικα δέντρα. Το κλάδεμα αυτό είναι ελαφρύ (αφαιρούμε τα κακοσχηματισμένα, άρρωστα, ξερά κλαδιά και αυτά που εισέρχονται προς το εσωτερικό του δέντρου, η συκιά δεν αντιδρά πολύ καλά στο βαρύ κλάδεμα και στις χοντρές τομές λόγω της πολλής εντεριώνης που περιέχει) και μόνο κάθε 3-4 χρόνια αφαιρούμε τα χοντρά κλαδιά που μεγαλώνουν το μέγεθος του δέντρου σε ύψος και πλάτος. Επαλείφουμε/απολυμαίνουμε τις μεγάλες τομές με ειδική πάστα επούλωσης πληγών που βρίσκουμε σε καταστήματα γεωργικών εφοδίων.

Λίπανση

Ρίχνουμε λίπασμα τύπου 5-10-5, Γενάρη-Φλεβάρη μήνα (*). Τα λιπάσματα να περιέχουν και ασβέστιο, αλλιώς κάθε 3-4 χρόνια ρίχνουμε γεωργικό ασβέστη (*).

Κλίμα – έδαφος

Όχι ιδιαίτερα απαιτητικό δέντρο, αντέχει στα ξηρικά και ασβεστώδη εδάφη, αποφεύγουμε όμως τα πολύ σφιχτά, χαλικώδη εδάφη, στα οποία δεν αποστραγγίζει καλά το νερό. Απαιτεί θερμό-δροσερό καλοκαίρι και σχετικά ήπιο χειμώνα, δεν φυτεύουμε συκιές σε περιοχές όπου η θερμοκρασία πέφτει κάτω από τους -10οC (καταστρέφεται το δέντρο) και όπου είναι οι συχνές οι βροχές από μέσα Ιουλίου ως Σεπτέμβριο (εποχή ωρίμανσης των σύκων, σκίζονται).

Πολλαπλασιασμός

Με μοσχεύματα: μοσχεύματα 30-40 εκ. που κόβονται χειμώνα, τοποθετούνται σε άμμο που την κρατάμε υγρή για να ριζοβολήσει, μετά σε προστατευμένο χώρο και φύτευση στην οριστική θέση τον μεθεπόμενο Μάρτιο. 

Με εμβολιασμό: για να κάνουμε μια άγρια συκιά ήμερη ή όταν θέλουμε να αλλάξουμε την ποικιλία της συκιάς μας. Για καλύτερα αποτελέσματα αγοράζουμε την αγαπημένη μας ποικιλία σύκων από φυτώρια.

Πότισμα

Τα 3 πρώτα έτη ποτίζουμε 4-5 φορές/έτος, από Μάϊο ως Σεπτέμβριο. Όταν μεγαλώσει η συκιά 2-3 ποτίσματα/έτος είναι αρκετά, το αργότερο ως την έναρξη ωρίμανσης των σύκων (δηλ. ως τέλη Ιουλίου, αλλιώς θα σκάνε τα σύκα από το πολύ νερό, ιδιαίτερα αν βρέχει κιόλας).

Φυτοπροστασία

Μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα ο κηροπλάστης (ψώρα υπόλευκη με σχήμα σαν όστρακο χελώνας που εμφανίζεται στα φύλλα και στα νεαρά κλαδιά και βλαστούς) και με δύο μικρές μυίγες που προσβάλλουν και τρώνε τα σύκα, τη λογχαία και τη μυίγα της Μεσογείου (*).

Συγκομιδή - αποξήρανση

Για νωπή κατανάλωση μαζεύουμε τα σύκα ώριμα, όταν έχουν το τυπικό χρώμα της ποικιλίας και όταν μπορούμε να τα συμπιέσουμε με το χέρι. Τα τρώμε άμεσα, συντηρούνται μόνο για λίγες ημέρες στο ψυγείο, σε θερμοκρασία 1-2οC και υγρασία 90%. Η συκιά ωριμάζει τα σύκα της από τα κατώτερα φύλλα και προς τα πάνω. Όταν τα θέλουμε για ξηρά, τα αφήνουμε να υπερ-ωριμάσουν πάνω στο δέντρο και τα μαζεύουμε όταν αρχίσουν να ζαρώνουν και να πέφτουν με ελαφρύ τίναγμα των κλαδιών. Στη συνέχεια, απλώνουμε σε ξύλινα τελάρα τα σύκα και τα αφήνουμε να ξεραθούν στον ήλιο για 7-10 ημέρες, γυρνώντας τα 1-2 φορές/ημέρα (είτε ολόκληρα, όπως κάνουν στον Ταξιάρχη ή τα κόβουμε στη μέση και τα ενώνουμε, όπως στην Κύμη). Το βράδι και όταν βρέχει τα βάζουμε σε κλειστό/ξερό χώρο, για να μην απορροφούν υγρασία και για προστασία από νυχτόβια έντομα. Απολυμαίνουμε τα σύκα εμβαπτίζοντάς τα για 1’ σε καζάνι με νερό θερμοκρασίας 60-70οC, στο οποίο έχουμε διαλύσει 5% αλάτι και θυμάρι. Τα αφήνουμε να στεγνώσουν και τα αποθηκεύουμε σε ξηρό και ζεστό μέρος. Συντηρούνται αρκετούς μήνες.

Μικρά αλλά σημαντικά!

χρησιμοποιούμε γάντια στο μάζεμα των σύκων, ο γαλακτώδης χυμός που βγαίνει από το σημείο κοπής και οι μικρές τρίχες στην κάτω επιφάνεια των φύλλων δημιουργούν ερεθισμούς, κνησμό και αλλεργίες

όταν κόβουμε τα σύκα και βγαίνει από το σημείο κοπής γαλακτώδης χυμός, τότε το σύκο είναι ακόμα ανώριμο για κατανάλωση.

δεν φυτεύουμε πολύ κοντά σε κτίρια, αποθήκες, διαδρόμους γιατί το ισχυρό και επιφανειακό ριζικό σύστημα της συκιάς ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα στις κατασκευές αυτές 

τα μη εμπορεύσιμα σύκα, τα ‘’απόσυκα’’, χρησιμοποιούνται για την παρασκευή οινοπνεύματος

πλένουμε άμεσα με σαπούνι ή/και ξύδι τα χέρια ή όποιο σημείο του σώματός μας έρθει σε επαφή με τον ερεθιστικό χυμό της συκιάς

εκτός από νωπά και ξηρά, τα σύκα χρησιμοποιούνται και στη ζαχαροπλαστική, ποτοποιία (η σουμάδα στην Χίο-ποτό, η συκομαϊδα στην Κέρκυρα-τάρτα και οι παστελαριές στα νησιά του Αιγαίου-γλυκό έδεσμα

(*) Προσοχή!!

- Οι δοσολογίες των λιπασμάτων και των βελτιωτικών εδάφους εξαρτώνται από τον τύπο του λιπάσματος ή του εδαφοβελτιωτικού, το είδος και το στάδιο ανάπτυξης της καλλιέργειάς μας και τον τύπο εδάφους που έχουμε.

- Πιθανά προβλήματα φυτοπροστασίας αντιμετωπίζονται είτε με σκευάσματα εμπορίου (φυσικό πύρεθρο, σκευάσματα χαλκού, υγρό και σκόνη θείου κ.λπ.) είτε με παρασκευάσματα που μπορούμε να φτιάξουμε μόνοι μας (διάλυμα μαλακού σαπουνιού, αυτοσχέδιες παγίδες σύλληψης εντόμων, εκχυλίσματα από φυτά κ.λπ.).

- Διαβάζουμε προσεκτικά την ετικέτα των λιπασμάτων, βελτιωτικών εδάφους και κυρίως των φυτοπροστατευτικών προϊόντων, ακολουθώντας πιστά τις αναγραφόμενες οδηγίες χρήσης.

- Προτού αγοράσουμε ένα φυτοπροστατευτικό προϊόν ελέγχουμε πρώτα την ημερομηνία λήξης του.

- Φοράμε γάντια, καπέλο, προστατευτικά γυαλιά και ρούχα που να καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια μας, προτού ψεκάσουμε με τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα.

Σε ποιούς χορηγούνται δικαιώματα φύτευσης στο αμπέλι

Tα αναγκαία συμπληρωματικά μέτρα για τη διαχείριση του Δυναμικού παραγωγής οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου και ειδικότερα ορίζονται η διαδικασία, οι όροι και οι λεπτομέρειες εφαρμογής σχετικά με τις παράνομες φυτεύσεις, τα δικαιώματα φύτευσης, το εθνικό αποθεματικό δικαιωμάτων φύτευσης, τις δηλώσεις συγκομιδής, τους ελέγχους στον αμπελοοινικό τομέα και την τήρηση του αμπελουργικού μητρώου, καθορίζει απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Πάρι Κουκουλόπουλου.

Όπως προβλέπεται χορηγούνται δικαιώματα νέας φύτευσης σε παραγωγούς (φυσικά ή νομικά πρόσωπα) όσον αφορά εκτάσεις που: προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς σύμφωνα με το άρθρο 7 της αριθμ.
659/9588/24-01-2013 (Β΄160) ΚΥΑ όπως κάθε φορά ισχύει.

2) προορίζονται για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας σύμφωνα με τα άρθρα 4, 6 και 10 της με αριθ. 3967/41140/2-4-2012 (Β΄1080) απόφαση Υπουργού Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων και Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπως κάθε φορά ισχύει.

Στην απόφαση, επίσης, ορίζεται ότι οι κάτοχοι αμπελουργικών εκμεταλλεύσεων των οποίων η σταφυλική παραγωγή προορίζεται για οινοποίηση, υποχρεούνται αμέσως μετά το πέρας του τρυγητού να υποβάλλουν δήλωση συγκομιδής σύμφωνα με τον Καν(ΕΚ) 436/2009, όπως ισχύει κάθε φορά.

Η υποβολή της δήλωσης γίνεται εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών οι οποίες ορίζονται με εγκύκλιο από την αρμόδια Διεύθυνση του Υπ.Α.Α.Τ και δεν μπορεί να είναι αργότερα από τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους.

Πηγή:.paseges.gr

Ντομάτα.Μεγάλα προβλήματα φέτος στην ύπαιθρο.Αντιμετωπίζονται?

Δυστυχώς για όλους μας τα ημερομήνια βγήκαν σωστά και ο καιρός φέτος το καλοκαίρι μας έπαιξε άσχημο παιχνίδι.Ιδιαίτερα στην βόρεια και κεντρική Ελλάδα,οι απανωτές βροχές και το χαλάζι κατέστρεψαν πολλές υπαίθριες καλλιέργειες.Η υπερβολική υγρασία τις νύχτες δημιούργησε μεγάλα προβλήματα στα φυτά όπως ο βοτρύτης και ο περονόσπορος.Πολλοί καλλιεργητές επαγγελματίες και ερασιτέχνες έχασαν φέτος κάθε ελπίδα με την ντομάτα,καθώς έβλεπαν τα φυτά,μέσα σε μιά βδομάδα να διαλύονται.Λόγω της μεγάλης κλιματικής αλλαγής,έχουν ενισχυθεί οι μύκητες που προσβάλλουν τα φυτά,αλλά έχουν φανερώσει και νέες προσβολές απο έντομα που δέν τα είχαμε πρίν. Είναι σχεδόν αδύνατο πλέον να μιλάμε για πιθανή  βιολογική καταπολέμηση αυτών των προσβολών.Ακόμα και τα ποιό ισχυρά φυτοφάρμακα αποδεικνύονται ανεπαρκή στον πόλεμο με τις ασθένειες των φυτών.

Ας δούμε όμως αναλυτικά τις πιό ζημιογόνες προσβολές που παρατηρήθηκαν φέτος στην ντομάτα,αλλά και τις καλύτερες δυνατές λύσεις στα προβλήματα,ώστε του χρόνου να ήμαστε περισσότερο προετοιμασμένοι για τις νέες καλοκαιρινές καλλιέργειες.Αλωστε ας μήν ξεχνάμε ότι και για τα φυτά ισχύει το ίδιο όπως και για τον άνθρωπο.Η πρόληψη είναι φτηνότερη και αποτελεσματικότερη απο την θεραπεία.

ΜΥΚΗΤΕΣ.

Περονόσπορος.

Ξεκινά με την παρατεταμένη υγρασία όταν βρίσκει πρόσφορο έδαφος.Οταν δηλαδή έχουν δημιουργηθεί πληγές από κλαδέματα σε μέρες με νοτιά, και συννεφιά.Προσβάλλει πρώτα τα ευαίσθητα μέρη του φυτού όπως τα πρώτα χαμηλά φύλα και ιδιαίτερα τις άκρες,όπου συγκεντρώνεται και παραμένει υγρασία.Αν δέν επέμβουμε,θα καταστρέψει όλόκληρο το φύλλωμα του φυτού και θα επιφέρει την ξήρανση.



Πρόληψη.

Αρχικά,και όταν τα φυτά μας είναι ακόμα μικρά,αφαιρούμε όλα τα πρώτα φύλλα της ντοματιάς φτάνοντας στο φύλλο που βρίσκεται πίσω ακριβώς απο την πρώτη ταξιανθία.Αυτό το φύλλο αλλά και όλα τα παραπάνω δέν τα αγγίζουμε.

Αμέσως μετά ψεκάζουμε με ένα μίγμα απο antracol και ψευδάργυρο.Αυτό βοηθά τα φυτά να μεστώσουν αλλά και την ταξιανθία να γίνει ζωηρή και εύρωστη.Τρείς μέρες μετά ψεκάζουμε με διαφυλλικό ασβέστιο και βόριο.Αυτό θα μας δώσει γερά και ανθεκτικά φυτά.Οι παραπάνω ψεκασμοί να γίνουν τρείς φορές εναλάξ και με διαφορά τριών ημερών.

Παράλληλα λιπαίνουμε με λίπασμα μεγάλης περιεκτικότητας σε φώσφορο(φωσφορική ουρία),τρείς-τέσσερεις φορές και κάθε 4 μέρες..Αυτό θα βοηθήσει τις ντοματιές να μήν τρέχουν και να αποκτήσουν γερό κορμό.
Προτιμήστε το πρωινό πότισμα.Οταν ποτίζετε απόγευμα,η υγρασία παραμένει στο έδαφος όλη νύχτα και καθώς εξατμίζεται επικάθεται στο κάτω μέρος των πρώτων φύλλων.Αυτό βοηθά τον περονόσπορο να αναπτυχθεί.

Ολα τα κλαδέματα να γίνονται πρωί και σε μέρες που δέν έχει σύννεφα και φυσά βοριάς!!Πάντα μετά απο κάθε πληγή που δημιουργούμε στο φυτό,ψεκάζουμε με χαλκό.
Φροντίστε,η φύτευση των νεαρών φυτών να γίνεται αραιά ώστε αργότερα να υπάρχει επαρκής αερισμός ανάμεσα τους.Συνήθως,60-70 εκατοστά είναι καλά για την υπαίθρια ντομάτα.

Θεραπεία.

Αν προσβληθούν τα φυτά απο τον περονόσπορο πρέπει να επέμβουμε όσο το δυνατόν πιό γρήγορα.Αφαιρούμε όλα τα προσβεβλημένα φύλλα και στην συνέχεια ψεκάζουμε.
Υπάρχουν στο εμπόριο μυκητοκτόνα όπως το alliet η το ridomill που κάνουν καλή δουλειά. Ολα τα ψεκάσματα να γίνονται πρωί και τουλάχιστον τρείς φορές.

Μαύρος περονόσπορος.(Ατιμο πράμα...)



Είναι μιά μορφή περονόσπορου που είναι πολύ πιό επιθετικός και πολύ πιό δύσκολα ιάσιμος.
Φέτος είχαμε πολλές προσβολές και δυστυχώς με καταστροφικά αποτελέσματα επειδή οι αγρότες αλλά και οι γεωπόνοι δέν αναγνώρισαν έγκαιρα τον μύκητα.

Ξεκινά με την υπερβολική υγρασία και μεταδίδεται με τον αέρα και με την επαφή.Χτυπά τον κορμό και τα φύλλα και είναι ικανός να καταστρέψει ολόκληρο το χωράφι σε μιά βδομάδα.


Πρόληψη.

Ισχύουν τα ίδια που αναφέραμε για τον περονόσπορο.
Πρέπει να υπάρχει πολύ καλός αερισμός του χώρου ώστε να στεγνώνουν γρήγορα τα φυτά.

Θεραπεία.
Αμεση αφαίρεση όλων των τμημάτων του φυτού που προσβλήθηκαν.Ακόμη κι άν έχει χτυπηθεί ο κορμός στην μέση του φυτού, κόβουμε το πάνω μέρος απο την προσβολή και μετά.Χρησιμοποιούμε γάντια και βουτάμε το μαχαίρι σε διάλυμα χαλκού μετά απο κάθε τομή.Συγκεντρώνουμε προσεχτικά και αμέσως όλα τα άρρωστα μέρη σέ μιά σακούλα και αφού την δέσουμε,τα απομακρύνουμε άμεσα από το χωράφι.Αμέσως μετά ψεκάζουμε με ridomill και χαλκό.Οι ψεκασμοί επαναλαμβάνονται κάθε δυό μέρες για ένα δεκαπενθήμερο,ενώ συνεχίζουμε να αφαιρούμε και να απομακρύνουμε τα άρρωστα μέρη.Παράλληλα διατηρούμε στο μέγιστο τον αερισμό,μέρα νύχτα,ακόμα κι αν βρέχει.Πάντως, αν υπάρξει προσβολή σε περίοδο που η υγρασία παρατείνεται και διατηρείται για πολλές μέρες,καλύτερα να ξεχάσουμε την καλλιέργεια...

Βοτρύτης.


Ξεκινά και αυτός με την αυξημένη υγρασία και μεταδίδεται με την επαφή αλλά καί με τον αέρα,καθώς με την επώαση του μύκητα δημιουργείται ένα είδος μούχλας που έχει μεγάλη πτητικότητα.

Προσβάλλει όλα τα μέρη της ντοματιάς δημιουργώντας καφέ σήψη και επιφέροντας την ξήρανση του μέρους που προσβλήθηκε.

Πρόληψη-θεραπεία

Ισχύουν οι ίδιες προληπτικές ενέργειες που κάνουμε για τον περονόσπορο.Το μυστικό στον έλεγχο αλλά και την αποφυγή του βοτρύτη είναι οι προληπτικοί ψεκασμοί  με κατάλληλα μυκητοκτόνα τα οποία θα εναλλάσονται με διαφορετικά κάθε φορά,κάθε 10 μέρες και γιά όλη την χρονική περίοδο που έχουμε υγρασίες και νοτιάδες,αλλά και όταν τα φυτά είναι φορτωμένα και καταπονούνται.
Αντιμετωπίζεται ευκολότερα.

ΕΝΤΟΜΑ.

Tutta Apsoluta.(Απόλυτη καταστροφή)

Δεν είναι τυχαίο που οι ισπανοί της έδωσαν αυτό το όνομα.
Πρόκειται για ένα πεταλουδάκι του διαόλου που μπορεί να καταστρέψει απέραντες εκτάσεις με καλλιέργειες σε χρόνο ρεκόρ!
Φαντάσου να περνάς μέσα απο το χωράφι σου και να καμαρώνεις για τις ντομάτες σου που είναι για φψτογραφία!

Καθώς προχωράς να ανακαλύπτεις ότι δίπλα σου πετά σαν να χορεύει και μιά μικρή πεταλούδα που δείχνει καθ,όλα ακίνδυνη.


Λίγες μέρες μετά,να περνάς και να βλέπεις όλες τις ντομάτες σου να έχουν γεμίσει με τρύπες που προχωρούν μέχρι βαθειά μέσα στον καρπό.

Να βλέπεις τα όμορφα και καταπράσινα φυτά σου που φύτεψες και καλλιέργησες με έξοδα και πολύ κόπο, να έχουν γίνει σαν το μωσαικό.



Τρελαίνεσαι!!Τρέχεις,ρωτάς,ψάχνεις απεγνωσμένα για βοήθεια,αλλά τίποτα!

Πως το αντιμετωπίζουμε?
Κατ,αρχήν πρέπει να γνωρίσουμε τον εχθρό μας.




Μιλάμε για μιά μικρή καφέ πεταλούδα που έχει μέγεθος περίπου ένα εκατοστό.Μας ήρθε απο την Αίγυπτο πριν μερικά χρόνια φωλιασμένη μέσα στις εισαγόμενες αιγυπτιακές πατάτες!Πρόκειται για την μεγαλύτερη απο τις πληγές του φαραώ που όμως δεν αναφέρεται στην ιστορία.Καθώς εισχωρεί στον καρπό και στον κορμό,παραμένει μέσα ως προνύμφη και δέν ενοχλείται απο κανένα φάρμακο.
Πολλαπλασιάζεται πάρα πολύ γρήγορα.Ακόμα κι άν ψεκάζεις κάθε μέρα,δέν το προλαβαίνεις.Είναι ένα έντομο με...νοημοσύνη!Οση ώρα ψεκάζουμε,κρύφεται κάτω απο χαρτόκουτες η μέσα στα τελάρα η τις κλούβες.Μετά τον ψεκασμό,ξαναβγαίνει και αρχίζει τον...τρελό χορό!

Πρόληψη-αντιμετώπιση.

Κατασκευή και τοποθέτηση γύρω απο την καλλιέργεια,και σε κάθε 10 μέτρα,σύστημα με οικολογικές εντομοπαγίδες που αποτελούνται απο μια ηλεκτρική λάμπα πάνω απο ένα πιάτο που είναι γεμάτο με νερό και στην κορυφή λάδι.
Κρεμάστε ανάμεσα στα φυτά αυτοσχέδιες παγίδες φτιαγμένες με πλαστικά μπουκάλια του νερού.Κόβετε το πάνω μέρος του μπουκαλιού και αφού το αναποδογυρίσετε και το στερεώσετε με γαντζάκια,ρίχνετε μέσα στο μπουκάλι περίπου ένα νεροπότηρο με μίγμα απο νερό,μαυρη ζάχαρη και μαγιά.Οι πεταλούδες μπαίνουν μέσα καθώς ελκύονται απο την μυρωδιά και μήν μπορώντας να βγούν,πνίγονται στο νερό.
Ψεκάζετε μέρα παρα μέρα(!)με ενα μίγμα απο ava για πιάτα (150 γραμμαρια στα 200 κιλά νερό) μπλέ οινόπνευμα(300 γραμμ.στα 200 κιλά νερό)και εκχύλισμα σκόρδου.Για να φτιάξετε το εκχύλισμα,κοπανίστε και αφήστε να μουλιάσουν για 4 μέρες 5 σκόρδα σε 10 κιλά νερό. Η tutta απεχθάνεται το σκόρδο.

Δείτε περισσότερες ενέργειες και τρόπους αντιμετώπισης εδώ

Μενέλαος.

Πηγή>www.aximadias.blogspot.gr