Ψήνουμε αράπικα φιστίκια ! Και από τούτα παράγουμε στην Κρήτη!

Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που διαβάσαμε στο http://cretangastronomy.blogspot.gr/



Το ξέρατε ότι στην Νοτιοανατολική Κρήτη και συγκεκριμένα στα χωριά της Ιεράπετρας καλλιεργούνται και παράγονται αράπικα φιστίκια; Καλλιέργειες ξεχασμένες που είχαν περιοριστεί σε πολύ μικρές εκτάσεις μόνο για οικογενειακή κατανάλωση, αρχίζουν σιγά σιγά να επεκτείνονται ...



Είχα την τύχη να προλάβω σ’ ένα πάγκο της λαϊκής της περιοχής μου μια Γεραπετρίτισσα με αρκετές σακούλες αράπικα φιστίκια πρόσφατης συγκομιδής. Οι ερωτήσεις βροχή! «Καλλιεργείτε αράπικα φιστίκια;» «Πώς να τα φτιάξω;» « Πού τα χρησιμοποιείτε;» Η γυναίκα μάλλον θεώρησε αδιανόητη την έκπληξή μου και την άγνοιά μου για την καλλιέργεια της αραχίδας , του φυτού που παράγει αυτό που λέμε «αράπικο φιστίκι» στην Ιεράπετρα.  Οπότε οι πληροφορίες της ήταν ελλιπείς όπως όταν περιγράφουμε κάτι που εμείς το ξέρουμε καλά χωρίς να φανταζόμαστε πόσο άσχετος είναι ο άλλος…

Ψάχνοντας περισσότερες λεπτομέρειες στο διαδίκτυο για τον τρόπο που έπρεπε να διαχειριστώ το δυσεύρετο προϊόν μου, τρόπο δεν βρήκα, βρήκα όμως αρκετές πληροφορίες για την καλλιέργεια της αραχίδας στα χωριά της Ιεράπετρας. Αυτά τα ευλογημένα χωριά που προμηθεύουν όλη την Ελλάδα κηπευτικά και που υπέστησαν μεγάλες ζημιές από καταστροφική πυρκαγιά τις τελευταίες μέρες.
Μέχρι την δεκαετία του 1970 η παραγωγή του αράπικου φιστικιού έδινε υπολογίσιμο εισόδημα στους αγρότες της περιοχής. Παρήγαγαν τόνους εκλεκτής ποιότητας φιστίκι και προμήθευαν τους ζαχαροπλάστες και τους ξηροκαρπάδες των πόλεων και των κωμοπόλεων της Κρήτης.





Η καλλιέργεια πολλών  στρεμμάτων  εκείνης της εποχής κατέληξε σε μικρές εκτάσεις το πολύ μισού στρέμματος , και μόνο για οικογενειακή κατανάλωση. Όπως το σουσάμι, το ρύζι, και πολλά άλλα δημητριακά και όσπρια, η αραχίδα εγκαταλείφθηκε σιγά σιγά και έδωσε χώρο σε πιο αποδοτικές καλλιέργειες κηπευτικών και φρούτων.



Τώρα οι αγρότες στον Κουτσουρά  της Ιεράπετρας αυξάνουν χρόνο με το χρόνο την παραγωγή τους .Οι αραχίδες σπέρνονται τον Απρίλιο  και η συγκομιδή γίνεται το φθινόπωρο , στα καζανέματα!  Τυχαίο ότι τα φιστίκια είναι το πιο απλό συνοδευτικό της ρακής και ένα από τα πιο συνηθισμένα στα καφενεία της Κρήτης;
Το φιστίκι είναι από τους πιο οικονομικούς και πιο αγαπημένους ξηρούς καρπούς.  Η διατροφική του αξία είναι μεγάλη και θεωρείται ο ιδανικός ξηρός καρπός για την μείωση της χοληστερίνης αφού έχει διπλάσιες στερόλες από τους υπόλοιπους.


Τελικά δεν μπορώ να σκεφτώ ένα προϊόν που να βρίσκει τον τόπο του στο νησί μας (παρεμπιπτόντως, εδώ και χρόνια η θεία μου με προμηθεύει παπάγιες  από τον κήπο της και μια φίλη μου μου έφερε πέρυσι μια μεγάλη ποσότητα φρέσκα goji berries !!!).



Ας πάμε όμως στη συνταγή της σημερινής ανάρτησης.  Αφού η βόλτα στο διαδίκτυο για το ψήσιμο του φιστικιού δεν έδωσε κανένα αποτέλεσμα, εγώ αυτοσχεδίασα!  Σας παραθέτω λοιπόν τη διαδικασία που έδωσε κατά γενική ομολογία άριστα αποτελέσματα, εν γνώσει μου ότι ελάχιστοι θα χρειαστούν την συνταγή αυτή αφού … πού θα βρεθούν τα φιστίκια; Αν όμως βρεθούν;

Υλικά:

Άψητα φιστίκια αράπικα
Άλμη  (με σύσταση 2 κουταλιές χοντρό αλάτι ανά λίτρο νερού)
Προαιρετικά, λίγο ακόμη χοντρό αλάτι (κατά προτίμηση θαλασσινό, αφρίνα )

Επί το έργον:

Πλένουμε τα φιστίκια και τα αφήνουμε να στραγγίξουν εντελώς το νερό τους . Τα βάζουμε σε ευρύχωρη λεκάνη και τα καλύπτουμε με την άλμη. Τα αφήνουμε για 5-6 ώρες.



Θα δούμε ότι φουσκώνουν, ρουφάνε την άλμη.




Τα στραγγίζουμε πολύ καλά. Εν ανάγκη τα απλώνουμε σε χαρτί κουζίνας να στεγνώσουν όσο γίνεται.

Τα απλώνουμε σε ταψί σε λεπτή στρώση, και αν θέλουμε τα πασπαλίζουμε και με λίγο ακόμη αλάτι. Ανάβουμε το φούρνο στους  170 βαθμούς στον αέρα και βάζουμε το ταψί μας. Σε 15 λεπτά περίπου, έχουν στεγνώσει από την εμφανή υγρασία. Τότε ανάβουμε τις αντιστάσεις, χαμηλώνουμε στους 150 βαθμούς τη θερμοκρασία  και αφήνουμε τα φιστίκια να ψηθούν και να γίνουν τραγανά.



Τα δικά μου τα άφησα 40 λεπτά αλλά σε άλλους μπορεί να αρέσουν λιγότερο ψημένα. Αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς και τα αποθηκεύουμε σε δοχεία που κλείνουν αεροστεγώς.



Παρατηρήσεις:

1)Η γυναίκα που με προμήθευσε τα φιστίκια μου είπε να τα αλατίσω και να μην τα αφήσω σε άλμη. Ένα μέρος που έκανα με αυτόν τον τρόπο μας άρεσαν λιγότερο.

2)Έψησα και μια μικρή ποσότητα χωρίς αλάτι ή άλμη για να τα χρησιμοποιήσω σε γλυκά (ήδη έχω κατά νου κάποιες εφαρμογές…).

3)Το πρόσθετο αλάτι που τα πασπάλισα ήταν αφρίνα (ανθός αλατιού) από τη Χρυσή, το νησάκι που βρίσκεται απέναντι από την Ιεράπετρα. Τους πηγαίνει πολύ αλλά ίσως είναι πολύ αλμυρά για όσους αποφεύγουν το περίσσιο...




4)Πληροφορίες για την καλλιέργεια της αραχίδας στα χωριά της Ιεράπετρας (κυρίως στον Κουτσουρά που δυστυχώς αυτές τις μέρες δοκιμάζεται απόμεγάλη πυρκαγιά) , βρήκα στα παρακάτω sites :


http://www.radiovereniki.gr/index.php/145-koutsouras-lasithiou-fystiki-arapiko-i-kalliergeia-tou-den-ksexastike

http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1158152

http://www.creteplus.gr/news/trela-gia-tin-arahida-to-fistiki-pou-kalliergeitai-pleon-kai-stin-kriti-97236.html

Οι φωτογραφίες είναι από τα sites:

http://www.prota4u.org/protav8.asp?p=Arachis+hypogaea

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%AF%CE%B4%CE%B1

http://www.fytokomia.gr/permalink/3873.html


Read more: Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους http://cretangastronomy.blogspot.com/

Τα «σκουλήκια της γης»

. Τα «σκουλήκια της γης» ή «της βροχής», όπως κοινώς ονομάζονται, είναι ταπεινά πλάσματα, που παίζουν όμως βασικό ρόλο στην εδαφική οικολογία και οικονομία. Η συμβολή τους στον αερισμό, στην δόμηση και στον εμπλουτισμό των καλλιεργημένων εδαφών, στην αποσύνθεση των οργανικών καταλοίπων και στην παρασκευή κοπροχώματος ή κομπόστας από απορρίμματα έχει αναγνωριστεί από τους βιολόγους και τους εδαφολόγους· τέλος, η προσφορά τους ως τροφικής πηγής πρωτεϊνών για την πανίδα και τα κατοικίδια ζώα καθιστά επιτακτική την επιστημονική μελέτη της βιολογίας τους και την οικολογική τους προστασία. Χρησιμοποιούνται και ως δόλωμα για την ερασιτεχνική κυρίως αλιεία.

Οι γεωσκώληκες είναι ερμαφρόδιτοι, δηλαδή τα δύο φύλα είναι ενωμένα στο ίδιο άτομο. Η γονιμοποίηση των ωαρίων όμως είναι αμοιβαία· γίνεται σύζευξη δύο ατόμων και το σπέρμα του ενός γονιμοποιεί τα ωάρια του άλλου. Το γεννητικό σύστημα αποτελείται από 2 ζευγάρια αρσενικών αδένων (όρχεις), που βρίσκονται στους δακτυλίους 10 και 11, και ένα ζευγάρι θηλυκών αδένων (ωοθήκες) στον δακτύλιο 13. Οι σπερματαγωγοί των όρχεων εκβάλλουν στον 15ο δακτύλιο και οι ωαγωγοί των ωοθηκών στον 14ο δακτύλιο. Υπάρχουν ακόμη ογκώδεις σπερματοκύστες, πάνω από τους γεννητικούς αδένες, όπου συγκεντρώνονται το ώριμο σπέρμα, και δύο ζευγάρια σπερματοθηκών, που επικοινωνούν με το εξωτερικό περιβάλλον, με ισάριθμους πόρους, στους δακτυλίους 9 και 10.

Οι γεωσκώληκες αναπαράγονται ολόκληρο τον χρόνο. Η σύζευξη γίνεται την νύχτα και διαρκεί 2-3 ώρες· δύο άτομα ενώνονται με τις κοιλιακές τους επιφάνειες αλλά βλέποντας προς αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή το κεφάλι του ενός βλέπει προς την ουρά του άλλου. Τα δύο επισάγματα εκκρίνουν από ένα δακτυλίδι βλέννας που «δένει» τα άτομα σε σύζευξη. Το ώριμο σπέρμα του καθενός βγαίνει από τους αρσενικούς γεννητικούς πόρους του και γλιστρά προς τις σπερματοθήκες του άλλου, μέσα από τον βλεννώδη δακτύλιο. Εκεί το σπέρμα αποθηκεύεται· ακολουθεί ο διαχωρισμός των δύο συντρόφων, που ο καθένας τους έχει πια στις σπερματοθήκες του το σπέρμα του άλλου. Μέσα σε 24 ώρες το επίσαγμα εκκρίνει 2-10 βομβύκια, που καθώς ο γεωσκώληκας γλιστρά οπισθοχωρώντας, περνούν εμπρός από τον 14ο δακτύλιο και δέχονται όσα ωάρια βγαίνουν από τους θηλυκούς γεννητικούς πόρους· μπρος από τον 9ο και 10ο δακτύλιο, όπου ανοίγουν οι σπερματοθήκες, χύνονται τα σπερματοζωάρια και γονιμοποιούν τα ωάρια. Το βομβύκιο που απελευθερώνεται με την προς τα πίσω ολίσθηση του γεωσκώληκα και εγκαταλείπεται στο έδαφος περιέχει έναν μεγάλο αριθμό αυγών, καθώς και μια λευκωματώδη ουσία (εκτός από την βλέννα), χρήσιμη για την διατροφή των εμβρύων. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη γίνεται μέσα στο βομβύκιο, από το οποίο εκκολάπτονται μικροσκοπικοί γεωσκώληκες, σε 2-4 εβδομάδες. Οι νεαροί γεωσκώληκες ωριμάζουν σεξουαλικά σε διάστημα 2-3 μηνών και συμπληρώνουν την σωματική τους αύξηση σε 1 περίπου έτος

Είδος προς εξαφάνιση, ειδικά στα καλλιεργούμενα εδάφη, όπου η χρήση αγροχημικών, η έντονη κατεργασία του εδάφους και η έλλειψη οργανικής ουσίας καθιστά αδύνατη τη ζωή στους εξαιρετικά πολύτιμους για το οικοσύστημα γαιοσκώληκες. Βελτιώνουν τη δομή και τη γονιμότητα του εδάφους, προστατεύουν από τη διάβρωση και βοηθούν στη διαδικασία κομποστοποίησης στη φύση. Σε συστηματικά καλλιεργούμενα εδάφη, μόνο στα βιολογικά αγροκτήματα μπορεί να βρει κάποιος γαιοσκώληκες, οι οποίοι όμως και εκεί κινδυνεύουν μιας και είναι ευαίσθητοι στο χαλκό, χημική ένωση που επιτρέπεται στη βιολογική γεωργία και ο οποίος μειώνει σημαντικά την αναπαραγωγική τους δραστηριότητα.

Κυκλοφορούν στη φύση πάνω από 3.000 είδη γαιοσκωλήκων, κάποιοι ζουν στην επιφάνεια του εδάφους και αποσυνθέτουν οργανικά στοιχεία όπως φύλλα κλπ, άλλοι ζουν μέσα στο έδαφος και οι οποίοι τρώνε χώμα και ανοίγουν συνεχώς οριζόντιες στοές και κάποιοι πιο μεγαλόσωμοι κάνουν κατακόρυφες στοές που μπορεί να φτάσουν και τα 2 μέτρα.

Για να πάρουμε μια εικόνα του πόσο τρώει ένα γαιοσκώληκας να αναφέρουμε ότι μπορεί να καταναλώσει 300 γραμμάρια εδάφους και τα οποία στη συνέχεια τα αποβάλλει. Αν σε ένα τετραγωνικό μέτρο εδάφους κυκλοφορούν 100-250, αυτό σημαίνει ότι σε ένα στρέμμα εδάφους οι γαιοσκώληκες επεξεργάζονται 30-75 τόνους χώμα και συνήθως το ίδιο το χώμα το καταναλώνουν παρά πολλές φορές.

Το σπουδαιότερο είναι ότι το χώμα που αποβάλλουν είναι κατά πολύ βελτιωμένο ως προς τη δομή του και τη σύνθεση του με περισσότερη οργανική ουσία και αφομοιώσιμα για τα φυτά μεταλλικά στοιχεία. Το έδαφος που αποβάλλουν είναι πιο λεπτόκοκκο και πλούσιο σε μικροοργανισμούς, οι οποίοι και αυτοί με τη δραστηριότητα τους βελτιώνουν κατά πολύ τη δομή του εδάφους και βοηθούν στη καλύτερη τροφοδοσία και ανάπτυξη του ριζικού συστήματος των φυτών. Ακόμη και ο ίδιος ο γαιοσκώληκας μετά το θάνατο του και την αποδόμηση του αποτελεί μια εξαιρετική πηγή οργανικού αζώτου για το έδαφος, αφού αποτελείται κυρίως από πρωτεΐνες και αυτός είναι και ο λόγος που είναι ανάρπαστος μεζές για τα πουλιά και τις κότες. 

Το έδαφος στον πλανήτη γη ποτέ δεν θα γινόταν εύφορο αν δεν υπήρχαν οι γαιοσκώληκες γι” αυτό  τους αξίζει και ένα τρελό respect για τη δουλειά που κάνουν και τις μοναδικές υπηρεσίες που προσφέρουν.

Πηγές
laspistasteria.wordpress.com
wikipedia.gr

Οικολογικές μέθοδοι αντιμετώπισης σαλιγκαριών

 1. Τοποθετήστε σε μικρή απόσταση από τα φυτά που εντοπίζονται τα σαλιγκάρια κομμένα λαχανόφυλλα ή κομματάκια  από φλούδες πορτοκαλιού. 

Αυτά θα τα προσελκύσουν και έτσι θα μπορέσετε το επόμενο πρωί να μαζέψετε με τα χέρια σας, τους ανεπιθύμητους επισκέπτες.

2. Ρίξτε στάχτη από ξύλα γύρω από τα φυτά σας ώστε να δημιουργήσετε ένα φυσικό "τείχος" το οποίο θα εμποδίσει τα σαλιγκάρια. Δεν χρειάζεται μεγάλη ποσότητα. 

Η μέθοδος αυτή μειονεκτεί στο ότι σε περίπτωση βροχής θα πρέπει να επαναλάβετε τη διαδικασία, καθώς και μετά από αρκετές ημέρες με υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία.

3. Χρησιμοποιήστε άδεια κεσεδάκια από γιαούρτι ή πλαστικά δοχεία (π.χ. παλιά τάπερ),διαφόρων σχημάτων και μεγεθών. Ρίξτε μέσα σ' αυτά 2-3 δάχτυλα μπύρα και τοποθετήστε τα δοχεία σε διάφορα σημεία στον κήπο σας, ειδικά κοντά σε φυτά που δέχονται επιθέσεις σαλιγκαριών. 

     

Τα σαλιγκάρια προσελκύονται από χημικές αναθυμιάσεις που εκπέμπονται μετά από τη διαδικασία ζύμωσης. Προσέξτε αν σφηνώσετε τα δοχεία στο έδαφος να μην είναι τα χείλη τους στο ίδιο επίπεδο με την επιφάνεια του εδάφους, αλλά λίγο ψηλότερα. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να πνίξετε διάφορα ωφέλιμα έντομα εδάφους εκτός από τα σαλιγκάρια. θα πρέπει να αδειάζετε τα δοχεία από τα σαλιγκάρια μέρα παρά μέρα. Η ακτίνα δράσης κάθε παγίδας είναι σχεδόν ένα μέτρο, γι αυτό αν έχετε μεγάλο κήπο ή μεγάλες προσβολές σαλιγκαριών θα πρέπει να φτιάξετε πολλές παγίδες.

4. Φυτέψτε μέντα και φασκόμηλο γύρω από τα φυτά σας, η μυρωδιά τους τα απωθεί. 
                                        

Στην αγορά επίσης θα βρείτε οικολογοικούς τρόπους για την αντιμετώπιση σαλιγκαριών και γυμνοσαλιάγκων. Σας παραθέτουμε ενδεικτικά μερικά προϊόντα: 

• Παγίδα Σαλιγκαριών και Γυμνοσαλιάγκων 

Προστατέψτε τα λουλούδια, τα φρούτα και τα λαχανικά σας από τα Σαλιγκάρια και τους Γυμνοσάλιαγκες με αυτόν τον πλέον οικολογικό τρόπο! Χωρίς φάρμακα ή χημικά!

• Χάλκινη ταινία απώθησης Σαλιγκαριών και Γυμνοσαλιάγκων 

Αφαιρέστε την χάρτινο φιλμ από την πίσω όψη της ταινίας και κολλήστε την περιμετρικά της γλάστρας που επιθυμείτε (κάτω από το χείλος). Το προϊόν είναι οικολογικό και δεν περιέχει φάρμακα ή χημικά. Δεν τραυματίζει τα σαλιγκάρια, απλώς τα απωθεί από τα φυτά σας. Τα σαλιγκάρια δεν μπορούν να συρθούν πάνω σε επιφάνειες από χαλκό, καθώς "ηλεκτρίζονται".

Πηγή>http://www.antemisaris.gr/

Τι νοιώθει ο σκύλος για εμάς;

Λατρεύουμε τα μαλλιαρά παιδιά μας. Και το ξέρουμε πως μας λατρεύουν και αυτά. Η αγάπη και η μοναδική αφοσίωση του σκύλου στον άνθρωπό του έρχεται όμως τώρα να αποδειχθεί και επιστημονικά μέσω νευροαπεικόνισης. Ναι, οι επιστήμονες μελετούν τον εγκέφαλο των τετράποδων. Και ο μαγνητικός τομογράφος έρχεται να επιβεβαιώσει πως οι σκύλοι μας αγαπάνε, μας χρειάζονται, μας συναισθάνονται, είμαστε η οικογένειά τους...

Χάρη στις σύγχρονες μεθόδους νευροαπεικόνισης αρχίζουμε να έχουμε μία καλύτερη εικόνα για ό,τι συμβαίνει στο χνουδωτό κεφάλι των τετράποδων παιδιών μας, γράφει η Τερίσα Φίσερ στον ενημερωτικό δικτυακό τόπο Mic που εδρεύει στη Νέα Υόρκη.

Όχι μόνο οι σκύλοι μας αγαπούν όσο κι εμείς, αλλά στην πραγματικότητα μας νοιώθουν και είμαστε οικογένειά τους. Οι σκύλοι βασίζονται στους ανθρώπους περισσότερο για στοργή και προστασία απ’ ότι στο δικό τους είδος.

Η πιο άμεσα συνδεδεμένη με τον εγκέφαλο απόδειξη ότι οι σκύλοι είναι απελπιστικά αφοσιωμένοι στους ανθρώπους έρχεται από πρόσφατη μελέτη νευροαπεικόνισης για την επεξεργασία της οσμής στον εγκέφαλο του σκύλου.

Επιστήμονες ειδικευμένοι στις γνωστικές λειτουργίες των ζώων στο Πανεπιστήμιο Έμορι της πολιτείας της Τζόρτζια εκπαίδευσαν τους σκύλους να καθίσουν ακίνητοι στον μαγνητικό τομογράφο και χρησιμοποίησαν τη μη επεμβατική μέθοδο της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fMRI) για να μετρήσουν την αντίδραση του νευρικού συστήματος στην μυρωδιά ανθρώπων και ζώων, τόσο οικείων όσο και αγνώστων.

Καθώς οι σκύλοι καθοδηγούνται στον κόσμο μέσω της μύτης τους, ο τρόπος με τον οποίο επεξεργάζονται τις μυρωδιές προσφέρει πολλές δυνατότητες ερμηνείας της κοινωνικής συμπεριφοράς.

Οι επιστήμονες εντόπισαν ότι η μυρωδιά των ιδιοκτητών των σκύλων πράγματι πυροδότησε ενεργοποίηση του ‘κέντρου επιβράβευσης’ στον εγκέφαλό τους (κερκοφόρος πυρήνας). Από όλες τις μυρωδιές, οι σκύλοι όντως έδωσαν πρώτη προτεραιότητα σε εκείνη του ανθρώπου –πάνω από ο,τιδήποτε και οποιονδήποτε άλλον.

Τα αποτελέσματα της μελέτης του Πανεπιστημίου του Έμορι συμφωνούν με άλλες έρευνες τετράποδης νευροαπεικόνισης.

Στη Βουδαπέστη, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Έοτβος Λόραντ έχουν μελετήσει επίσης μέσω της μεθόδου της fMRI την εγκεφαλική δραστηριότητα των σκύλων στο άκουσμα ανθρώπινων και σκυλίσιων ήχων -φωνές, γέλια, κλάματα, γαβγίσματα, αναστεναγμούς, σφυρίγματα.

Πριν από αυτή τη μελέτη, την πρώτη στον κόσμο, δεν είχαμε καμία ιδέα τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι του σκύλου όταν οι άνθρωποι κάνουν... θόρυβο.

Και το πιο εντυπωσιακό που μάθαμε είναι ότι υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ανθρώπου και σκύλου επεξεργάζεται συναισθηματικά φορτισμένους ήχους.

Οι σκύλοι όχι μόνο καταλαβαίνουν από τη φωνή τη διάθεση και τη συναισθηματική μας φόρτιση, αλλά στην πραγματικότητα είναι «σχεδιασμένοι» να μας συναισθάνονται, καθώς περιοχές του εγκεφάλου τους είναι, ακριβώς όπως και στον άνθρωπο, αφιερωμένες στην επεξεργασία της φωνής.

«Είναι ενδιαφέρον να κατανοήσουμε τον μηχανισμό που βοηθά μία τόσο επιτυχή φωνητική επικοινωνία μεταξύ δύο ειδών. Δεν χρειαζόμασταν την νευροαπεικόνιση για να δούμε ότι αυτή η επικοινωνία [μεταξύ ανθρώπου και σκύλου) λειτουργεί, αλλά χωρίς αυτήν, δεν καταλαβαίναμε γιατί λειτουργεί. Τώρα, αρχίζουμε πραγματικά να την κατανοούμε» δήλωσε στο Mic o νευροεπιστήμονας Ατίλα Άντιτς, επικεφαλής της ερευνητικής μελέτης.

Η συμπεριφορική μελέτη υποστηρίζει επίσης τα ευρήματα της νευροαπεικόνισης. Σύμφωνα με τον Άντιτς οι σκύλοι αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο που κάνουν τα μωρά με τους γονείς τους. Όταν οι σκύλοι φοβούνται ή ανησυχούν τρέχουν στους ιδιοκτήτες τους, όπως τα νήπια τρέχουν προς τους γονείς τους. Αυτό έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με άλλα εξημερωμένα ζώα: οι γάτες, καθώς και τα άλογα, θα τρέξουν μακριά.

Ο σκύλος είναι επίσης το μόνο μη πρωτεύον θηλαστικό που κοιτά τον άνθρωπο στα μάτια. Αυτό είναι κάτι που ο Άντιτς, μαζί με άλλους ερευνητές, ανακάλυψαν περίπου μία δεκαετία πριν όταν μελέτησαν την εξημέρωση λύκων, οι οποίοι νόμιζε πως θα μοιράζονται αυτό το χαρακτηριστικό. Όμως, αυτή είναι μία μοναδική συμπεριφορά μεταξύ σκύλου και ανθρώπου: Οι σκύλοι επιζητούν την επαφή με τα μάτια με τους ανθρώπους, όχι τους βιολογικούς γονείς τους.

Οι ερευνητές έχουν εξετάσει τη σχέση ανθρώπου-ζώου και από την άλλη πλευρά. Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο στην επιθεώρηση της Public Library of Science (PLOS) , ερευνητές στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασσαχουσέττης εξέτασαν την εγκεφαλική δραστηριότητα ως «απάντηση» σε φωτογραφίες σκύλων και παιδιών.

Οι μετέχοντες στη μελέτη ήταν γυναίκες που είχαν σκυλιά και παιδιά για τουλάχιστον δύο χρόνια. Αμφότερες οι φωτογραφίες σκύλων και παιδιών κέντρισαν τις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με συναίσθημα, επιβράβευση, στοργή, οπτική επεξεργασία και κοινωνική αλληλεπίδραση. Βασικά, τόσο τα μαλλιαρά όσο και τα μη μαλλιαρά μέλη της οικογένειας μάς κάνουν εξίσου χαρούμενους...

Επιμέλεια: Ευαγγελία Μπίφη

Το διαβάσαμε στο .top7news.gr

Πηγή>http://www.fytokomia.gr/

Μεγάλη θα είναι η μείωση και στην ιταλική παραγωγή ελαιολάδου, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ISMEA

Το 2014 αναμένεται να είναι μια από τις χειρότερες χρονιές για την παραγωγή ελαιόλαδου στην Ιταλία. Η πρόβλεψη αυτή σε συνδυασμό με την αναμενόμενη μείωση κατά 50% της ισπανικής παραγωγής, αναμένεται να φέρει νέα δεδομένα στις τιμές παραγωγού. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσιοποίησε το ISMEA (Ινστιτούτου Υπηρεσιών Γεωργίας Αγοράς Τροφίμων), σε έρευνα που έκανε σε συνεργασία με τις πιο γνωστές ιταλικές οργανώσεις (AIFO, Cno, Unaprol και Unasco), δείχνει ότι αναμένεται να μειωθεί η ιταλική παραγωγή ελαιολάδου σε ποσοστό -35% σε σχέση με πέρσι (προβλέπεται να κυμανθεί στους 302.000 τόνους, έναντι 464.000 το 2013). Η μείωση της παραγωγής σε όλες τις ελαιοκομικές περιοχές της Ιταλίας παρουσιάζει διψήφια νούμερα, με εξαίρεση την περιοχή του Πεδεμόντιο και τη Σαρδηνία.

Πηγή>http://www.agrotypos.gr/

Για να δείχνετε 10 χρόνια νεότεροι, πάρτε σκύλο!

Οι άνθρωποι που έχουν σκύλο μπορούν να γυρίσουν πίσω το ρολόι της γήρανσης καθώς η συντροφιά ενός σκύλου κάνει τους ιδιοκτήτες να δείχνουν 10 χρόνια νεότεροι, διαπίστωσε νέα μελέτη.
Το αποτέλεσμα αυτό μάλιστα είναι ανεξάρτητο από την απόσταση που περπατούν οι ιδιοκτήτες βγάζοντας βόλτα το κατοικίδιό τους.
Ο ερευνητής Δρ. Zhiqiang Feng από το Πανεπιστήμιο St Andrews, δήλωσε: “Εάν έχετε στο σπίτι ένα σκυλί, το επίπεδο σωματικής δραστηριότητάς σας είναι περίπου ισοδύναμο με ένα άτομο 10 χρόνια νεότερο».
Τα άτομα της τρίτης ηλικίας που παραμένουν δραστήρια, έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνουν μια σειρά από παθήσεις, ιδιαίτερα των μυών και των οστών. Επίσης, ενισχύουν την ψυχική τους υγεία.

Και αυτή η μελέτη έδειξε επίσης ότι, εκτός από τα σωματικά οφέλη που μπορεί να προσφέρει, ένα σκυλί προάγει και την ψυχική υγεία του ιδιοκτήτη.
“Κατά μέσο όρο, οι ιδιοκτήτες σκύλων έχουν χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης», δήλωσε ο Δρ. Feng. “Ο δεσμός μεταξύ κατοικίδιου ζώου και ιδιοκτήτη ωφελεί γενικά την υγεία των ανθρώπων».
Ισχυρίζεται επίσης ότι όταν οι ηλικιωμένοι έχουν βοήθεια, όσον αφορά στην ευθύνη και τη φροντίδα που απαιτεί ένα ζώο, απολαμβάνουν μεγαλύτερα οφέλη για την υγεία τους.

Για τη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Preventive Medicine, ο Δρ. Feng εξέτασε 547 ηλικιωμένους, των οποίων η μέση ηλικία ήταν 79 ετών. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου επτά ημερών κλήθηκαν να φορέσουν ένα επιταχυνσιόμετρο που μετρούσε τις κινήσεις τους. Το 9% των συμμετεχόντων – περίπου 50 άτομα – ήταν ιδιοκτήτες σκύλων και όλοι έδειξαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης.

Μετά τον αποκλεισμό των ατόμων με αναπηρία και όσων είχαν σοβαρά προβλήματα υγείας, η έρευνα έδειξε ότι η κατοχή σκύλου μπορεί να παρακινήσει τους ανθρώπους να έχουν περισσότερη σωματική δραστηριότητα και επιτρέπει στους ηλικιωμένους να ξεπεράσουν πολλά εμπόδια, όπως οι κακές καιρικές συνθήκες και οι ανησυχίες για την προσωπική τους ασφάλεια.

Ο Δρ. Feng προσέθεσε, τέλος, ότι τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν πως η κατοχή σκύλου συνδέεται επίσης με αυξημένα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας στα άτομα άνω των 65 ετών.

Πηγή>http://biologikaorganikaproionta.com/

Καλλιέργεια μελιτζάνας θερμοκηπίου

Πριν την εγκατάσταση των φυτών στο χωράφι, γίνεται προετοιμασία εδάφους. Απομακρύνονται τα υπολείμματα της προηγούμενης καλλιέργειας και γίνεται φρεζάρισμα του χώρου με προσθήκη βασικής λίπανσης. Δεν έγινε απολύμανση του εδάφους διότι είχε εφαρμοστεί στην προηγούμενη καλλιέργεια απολύμανση με ατμό. Για την άρδευση των φυτών χρησιμοποιούνται σωλήνες PΕ διατομής 20mm που φέρουν σταλακτήρες ανά 50cm. Μετά την τελική ισοπέδωση του εδάφους, ακολουθεί η εγκατάσταση των φυτών.
Σπορά



Σπορόφυτα μελιτζάνας για θερμοκήπιο

Το βάθος σποράς πρέπει να είναι 0,5cm και η πυκνότητα φύτευσης όταν πρόκειται για αλία, 1 - 2gr σπόρου / m2 σπορείου. Όταν χρησιμοποιείται αλία, τα φυτά παραμένουν στην ίδια θέση μέχρι την φύτευση στο θερμοκήπιο . Όταν γίνεται χρήση κιβωτίου σποράς, η φύτευση γίνεται πιο πυκνή, γιατί τα νεαρά φυτάρια φυτεύονται σε ατομικά γλαστράκια στο στάδιο των κοτυληδόνων, μόλις εμφανιστεί το πρώτο πραγματικό φύλλο. Τα ακατάλληλα φυτάρια απορρίπτονται. Αναφέρεται ότι εμβάπτιση του σπόρου σε νερό πριν τη φύτευση δεν φαίνεται να έχει κανένα πλεονέκτημα στην ταχύτητα ή στην ομοιομορφία της βλάστησης, αλλά μπορεί να γίνει κάποια προβλάστηση σε υγρή άμμο ή τύρφη και σπορά, μόλις αρχίσει η βλάστηση. Επίσης ωσμωβελτίωση των σπόρων με 0,4 - 0,5Μ μανιτόλη για 4 - 6 ημέρες προκαλεί αύξηση στο ρυθμό βλάστησης των σπόρων και ανάδυσης των φυταρίων. Η υπεροχή του ωσμωβελτιωμένου σπόρου είναι εμφανής όταν η βλάστηση γίνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Φύτευση



Εγκατάσταση των φυτών μελιτζάνας στο θερμοκήπιο
Όταν το φυτό αποκτήσει το επιθυμητό μέγεθος (4 περίπου πραγματικά φύλλα ύψους 15cm το καθένα) και καλό ριζικό σύστημα 4 - 8 εβδομάδες μετά τη σπορά, ανάλογα με τις συνθήκες, μεταφέρεται στο θερμοκήπιο για φύτευση. Ο αριθμός και η διάταξη των φυτών είναι ανάλογος με το σύστημα φύτευσης και διαμόρφωσης του φυτού που θα ακολουθηθεί. Συνιστώνται αποστάσεις φύτευσης 100 - 120cm, μεταξύ των γραμμών και 60 - 75cm επί των γραμμών, όταν στο φυτό αφεθούν να αναπτυχθούν 3 - 4 βλαστοί. Η υιοθέτηση της διπλής γραμμής φύτευσης (50cm μεταξύ των διπλών γραμμών, 100cm μεταξύ των ζευγών γραμμών και 50cm επί των γραμμών φύτευσης), εξασφαλίζει πολλά πλεονεκτήματα.


Όσο μεγαλύτερο αριθμό βλαστών αφήσουμε πάνω στο φυτό τόσο πιο αργή θα είναι η ανάπτυξη των βλαστών αυτών και θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος να φθάσουν τα φυτά στο οριζόντιο σύρμα. Η τακτική να αφήνονται πολλοί βλαστοί ανά φυτό είναι καλή στην περίπτωση που η φυτεία θα παραμείνει στην παραγωγή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντίθετα, για φυτείες που διαρκούν μικρό διάστημα, έχει βρεθεί ότι πυκνή φύτευση και λίγοι βλαστοί ανά φυτό (2 βλαστοί) δίνουν πιο υψηλή παραγωγή και μεγαλύτερους καρπούς. Γενικά, έχει παρατηρηθεί ότι όσο πιο μεγάλος είναι ο αριθμός των βλαστών ανά φυτό, τόσο πιο μεγάλος είναι και ο αριθμός των καρπών που παράγονται ανά φυτό, αλλά οι καρποί έχουν μικρότερο μέγεθος. Αυτή η συμπεριφορά στην πυκνή βλάστηση, μπορεί να έχει οικονομικά πλεονεκτήματα, γιατί συχνά υπάρχει ζήτηση στο μέσο και μικρό μέγεθος καρπού, που πληρώνεται πιο ακριβά. Στον αριθμό των βλαστών που θα πρέπει να κρατηθούν ανά φυτό, η εποχή φύτευσης παίζει ρόλο. Όταν η φύτευση γίνεται το φθινόπωρο, τότε ο αριθμός βλαστών / φυτό πρέπει να είναι μικρός (2 - 3) γιατί τα φυτά θα περάσουν τον χειμώνα, όπου οι συνθήκες φωτισμού και υγρασίας δεν είναι άριστες. Αντίθετα την άνοιξη μπορούν οι βλαστοί να είναι περισσότεροι από 3. Τελευταία εφαρμόζεται και το μονοστέλεχος σύστημα διαμόρφωσης των φυτών, με ανάλογη βέβαια αύξηση του πληθυσμού φυτών/στρέμμα.


Καταπολέμηση ζιζανίων

Πολλά ζιζάνια μπορούν να ληφθούν υπόψη ως δείκτες σχετικά με την κατάσταση του εδάφους και έτσι να επέμβουν ανάλογα. Έτσι το ζιζάνιο Fumaria officinalis (καπνόχορτο) σχετίζεται με έδαφος με μεγάλη υγρασία, το Erodium cicutarium (χτενάκι) σχετίζεται με ξηρό και πετρώδες έδαφος, το Urtica urens (μικρή τσουκνίδα) σχετίζεται με ελαφρό και χουμώδες έδαφος, το Chenopodium album (λουβουδιά) σχετίζεται με έδαφος πλούσιο σε άζωτο, το Sinapis arvensis (βρούβα) σχετίζεται με αλκαλικό έδαφος (pH>7) και το Veronica officinalis (γαλαζάκι) σχετίζεται με όξινο έδαφος (pH<7). Ο κύριος στόχος είναι να κρατηθούν τα ζιζάνια σε τέτοιο επίπεδο που δεν θα δημιουργούν ανταγωνισμό στα φυτά. Τα κυριότερα καλλιεργητικά, μηχανικά, φυσικά και βιολογικά μέτρα, αναλύονται εκτενώς στην ντομάτα θερμοκηπίου.


Άρδευση

Άρδευση στο σπορείο: Η ποσότητα του νερού και η συχνότητα εφαρμογής του δίνονται ανάλογα με το υπόστρωμα και το ρυθμό ανάπτυξης του φυτού. Σαν γενικός κανόνας θα μπορούσε να εφαρμοστεί η αρχή ότι το υπόστρωμα δεν θα πρέπει να αφήνεται να ξηραίνεται τελείως, αλλά ούτε και να είναι τελείως υγρό για μεγάλο διάστημα. Όταν τα φυτά είναι μικρά, είναι φυσικό να θέλουν λίγο νερό και αυτό εφαρμόζεται κατά αραιά διαστήματα. Όταν όμως τα φυτά μεγαλώσουν και οι συνθήκες στο σπορείο είναι καλές, τότε θα χρειάζονται πιο πολύ νερό και συχνά ποτίσματα. Στέρηση νερού στα φυτά νεαρής ηλικίας προκαλεί σκλήρυνση (ανάσχεση της κανονικής ανάπτυξης), γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τη μελλοντική ανάπτυξη και παραγωγή των φυτών αυτών. Εκτός από το πότισμα στο σπορείο, μπορεί να χρειαστεί και ψεκασμός του φυλλώματος με νερό όταν έχει μεγάλη ηλιοφάνεια, για να αυξηθεί η υγρασία στο σπορείο και να βοηθηθεί η ανάπτυξη. Θα πρέπει το φύλλωμα να διατηρείται στεγνό κατά τις νυχτερινές ώρες.
Άρδευση στο θερμοκήπιο: Οι ανάγκες σε νερό μιας φυτείας μελιτζάνας ποικίλλουν ανάλογα με την ανάπτυξη των φυτών, τον τύπο του εδάφους και τις κλιματολογικές συνθήκες. Το ριζόστρωμα δεν πρέπει να ξηραίνεται, αλλά ούτε και να είναι συνέχεια πολύ υγρό. Εάν διαπιστωθεί βλαστομανία, θα πρέπει να μειωθεί η ποσότητα και η συχνότητα του ποτίσματος. Εάν η περιεκτικότητα του εδάφους σε υγρασία είναι χαμηλή, τότε μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά το χρώμα των καρπών. Η μέθοδος ποτίσματος θα πρέπει να δίνει την ακριβή ποσότητα νερού σε συνδυασμό με υγρή λίπανση. Το πότισμα στάγδην είναι το πιο κατάλληλο. Έχει υπολογιστεί ότι οι ανάγκες σε νερό μιας καλλιέργειας μελιτζάνας, μια καλλιεργητική περίοδο κυμαίνονται από 400 - 500m3 / στρέμμα, όταν το πότισμα γίνεται με τη μέθοδο στάγδην. Η ολική περιεκτικότητα σε άλατα είναι ECe 1,7 dS * m-1 και η περιεκτικότητα σε βόριο 1 - 2mg/l τότε δεν υπάρχει μείωση στην απόδοση της μελιτζάνας.


Λίπανση

Βασική λίπανση: Μία καλή φόρμουλα βασικής λίπανσης για ικανοποιητική παραγωγή περιλαμβάνει κοπριά χωνεμένη (3 - 4 τόνους/στρέμμα), 50 - 75 kg/στρέμμα λίπασμα 0-20-0 (δόση φωσφόρου) και 30 - 40 kg/στρέμμα λίπασμα 0-0-50 (δόση καλίου). Η κοπριά και τα φωσφοροκαλιούχα λιπάσματα δίνονται ως βασική λίπανση και ενσωματώνονται πριν από τη φύτευση με μια άροση βάθους 30 - 40cm.
Επιφανειακή λίπανση: Η επιφανειακή λίπανση σε δόσεις και σε αναλογία Ν:Κ2O = 1:1 (χορήγηση 120gr KNO3 και 110gr NH4NO3 σε 1lt νερό και αυτό αραιώνεται 200 φορές κατά το πότισμα). Αν παρατηρηθεί βλαστομανία, τότε γίνεται προσωρινή μείωση του αζώτου και άυξηση του καλίου με την διάλυση σε αναλογία Ν:Κ2O = 1:2 (χορήγηση 160gr KNO3 και 50gr NH4NO3 σε 1lt νερό και αυτό αραιώνεται 200 φορές κατά το πότισμα). Έαν η βλάστηση είναι φτωχή, τότε δίνεται αυξημένη ποσότητα αζώτου με την διάλυση σε αναλογία Ν:Κ2O = 2:1 (χορήγηση 70gr KNO3 και 140gr NH4NO3 σε 1lt νερό και αυτό αραιώνεται 200 φορές κατά το πότισμα). Συνήθως δεν παρίσταται ανάγκη για προσθήκη φωσφόρου στην επιφανειακή λίπανση, γιατί τα φυτά της μελιτζάνας έχουν εκτεταμένο ριζικό σύστημα και εκμεταλλεύονται μεγάλο όγκο εδάφους, αλλά συχνά τα φυτά υποφέρουν από έλλειψη μαγνησίου και θα ήταν φρόνιμο να προστίθεται με την υγρή λίπανση ποσότητα 35 - 50gr MgSO4 στο λίτρο νερού, για την παρασκευή του βασικού διαλύματος και αυτό αραιώνεται 200 φορές, για να ποτιστεί το φυτό.


Κλάδεμα

Αφαίρεση και κορυφολόγημα βλαστών: Η αφαίρεση των βλαστών 2ης τάξης στις κορυφές των κρατηθέντων βλαστών επαναλαμβάνεται μία φορά την εβδομάδα και ταυτόχρονα γίνεται περιέλιξη των βλαστών που κρατήθηκαν γύρω από τους σπάγκους. Επίσης, την ίδια στιγμή αφαιρούνται και 1 - 2 μικρά φύλλα που βρίσκονται πολύ κοντά στη αναπτυσσόμενη κορυφή του κάθε βλαστού, ώστε να μειωθεί αργότερα η πυκνότητα των φύλλων και να διευκολύνεται ο φωτισμός και ο εξαερισμός.
Αφαίρεση δευτερευόντων ανθέων και ξηράς στεφάνης: Άλλη εργασία που γίνεται κατά την εβδομαδιαία περιποίηση των φυτών, είναι η αφαίρεση των δευτερευόντων ανθέων, σε κάθε θέση καρποφορίας. Επίσης, αφαιρείται η ξηρά στεφάνη από τους καρπούς που βρίσκονται σε εξέλιξη, για να μειωθεί ο κίνδυνος προσβολής του καρπού από βοτρύτη, γιατί η ξηρά στεφάνη συγκρατεί νερό.
Αποφύλλωση: Είναι αναγκαία επίσης η αποφύλλωση, που ξεκινά 3-4 εβδομάδες μετά τη μεταφύτευση και επαναλαμβάνεται κάθε 2 περίπου εβδομάδες. Ο σκοπός της αποφύλλωσης είναι η μείωση της πυκνότητας των φύλλων, ώστε να φθάνει ικανοποιητικό φως στα αναπτυσσόμενα άνθη. Η συγκομιδή των καρπών γίνεται επίσης πιο εύκολα, και ο αερισμός γίνεται πιο αποτελεσματικά και αποτρέπεται ο κίνδυνος προσβολής από βοτρύτη. Όταν γίνεται η αποφύλλωση, κάθε πλάγιος βλαστός που εμφανίζεται χαμηλά στη βάση του φυτού πρέπει να αφαιρείται, εκτός των περιπτώσεων όπου τα φυτά έχουν αναπτυχθεί αρκετά και οι κορυφές τους έχουν φτάσει το οριζόντιο σύρμα και οι βάσεις του φυτού είναι άδειες, τότε μπορεί να αφεθούν μερικοί πλάγιοι βλαστοί στο κάτω μέρος για να παράγουν καρπούς.


Υποστύλωση

Υποστύλωση των φυτών μελιτζάνας σε θερμοκήπιο
Όταν τα φυτά φτάσουν το ύψος των 30cm, δένεται το κεντρικό στέλεχος με σπάγκο. Όταν το πρώτο άνθος εμφανιστεί, εμφανίζονται και οι πρώτοι δυνατοί πλευρικοί βλαστοί. Ανάλογα με το πόσους βλαστούς θα κρατήσουμε τους δένουμε κάθε ένα χωριστά από τα οριζόντια σύρματα. Τους υπόλοιπους τους αφαιρούμε, όταν ακόμη είναι μικροί. Σε ανοιξιάτικη φύτευση, αν κρατήσουμε πάνω από 3 βλαστούς ανά φυτό, έχουμε οψίμηση της παραγωγής, μικρότερους καρπούς, αλλά μεγαλύτερη συνολική παραγωγή. Αν εφαρμόσουμε το μονοστέλεχος σύστημα, έχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα και βέβαια φυτεύουμε περισσότερα φυτά / στρέμμα.


Ωρίμανση

Ωρίμανση μελιτζάνας θερμοκηπίου
Ο χρόνος που μεσολαβεί από την σπορά μέχρι την έναρξη της συγκομιδής ποικίλλει από 3,5 - 5 μήνες, ενώ από την άνθιση μέχρι την συγκομιδή του καρπού ποικίλλει ανάλογα με την ποικιλία και τις συνθήκες που επικρατούν στο θερμοκήπιο την περίοδο αυτή. Πρώιμες ποικιλίες χρειάζονται μόνο 15 - 20 ημέρες (άνθιση - συγκομιδή), μέσης πρωιμότητας 25 - 30 ημέρες και όψιμες 35 - 40 ημέρες. Οι καρποί συγκομίζονται όταν αναπτυχθούν σχεδόν σε πλήρες μέγεθος και προτού ωριμάσουν οι σπόροι. Ο καρπός αρχικά, όταν είναι άγουρος έχει σκούρο ιώδες χρωματισμό, ενώ όταν ωριμάσει πλήρως παίρνει ωχρό χρωματισμό και στο εσωτερικό τα σπέρματα ωριμάζουν και σκληραίνουν. Σε κάποια ενδιάμεση κατάσταση βρίσκεται το στάδιο που πρέπει να συγκομισθεί. Ο καρπός αρχίζει να «ξεθωριάζει» από τη μύτη (έναντι του μίσχου) και σταδιακά συνεχίζει το ξεθώριασμα προς τον κάλυκα. Η συγκομιδή πρέπει να γίνεται μόλις εμφανιστεί η αλλαγή του χρώματος στη μύτη του καρπού, αν και η καθυστέρηση μέχρι μια εβδομάδα δεν συνεπάγεται απώλεια στην ποιότητα του καρπού.
Ο έλεγχος της ωριμότητας του καρπού της μελιτζάνας μπορεί να γίνεται με πίεση του αντίχειρα στο πλευρό του καρπού. Εάν το αποτύπωμα της πίεσης επιστρέψει στην πρωτέρα του θέση, τότε ο καρπός είναι άγουρος. Με την πρόοδο της ωρίμανσης η σάρκα του καρπού γίνεται πιο μαλακή, ώστε με την πίεση του αντίχειρα να αφήνει αποτύπωμα επί της επιφάνειας του καρπού. Συγκομιδή του καρπού όταν είναι άγουρος, έχει σαν αποτέλεσμα τη γρήγορη μάρανσή του, γίνεται μαλακός, μειώνεται σημαντικά η διάρκεια διατήρησής του και μπορεί να προκαλέσει δηλητηριάσεις λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σολανίνης (αυτό μπορεί να συμβεί και με υπερώριμους καρπούς).
Οι καρποί από τους οποίους θα ληφθεί σπόρος, συγκομίζονται τελείως ώριμοι, όταν έχουν αποκτήσει κίτρινο ή κίτρινο – καφέ χρώμα στις συνηθισμένες ποικιλίες. Στη συνέχεια κόβονται κατά μήκος ή τεμαχίζονται μηχανικά και αφαιρείται ο σπόρος με τα χέρια (μέσα σε νερό), ο οποίος κατόπιν ξηραίνεται υπό σκιά και διατηρείται σε χώρο ξηρό και αεριζόμενο. Εφόσον είναι ανάγκη, μπορεί να γίνει συγκομιδή και μη τελείως ώριμων καρπών, αυτοί όμως διατηρούνται επί μερικές ημέρες για να ωριμάσει ο σπόρος. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο σπόρος είναι δυνατό να βλαστήσει μέσα στον ώριμο καρπό, εάν ο τελευταίος διατηρηθεί επί πολύ είτε επί του φυτού είτε και μετά τη συγκομιδή.


Συγκομιδή

Συγκομιδή μελιτζάνας θερμοκηπίου
Η συγκομιδή αρχίζει ανάλογα με την εποχή σποράς από το τέλος Δεκεμβρίου (σπορά Αύγουστο-Σεπτέμβριο στη Ν. Ελλάδα) ή αργότερα την άνοιξη (σπορά Δεκεμβρίου, Β. Ελλάδα) και συνεχίζεται μέχρι το καλοκαίρι (Ιούνιο). Συνιστάται να γίνεται μία φορά / εβδομάδα ή μία φορά / 2 εβδομάδες, όταν η θερμοκρασία είναι χαμηλή. Η αφαίρεση του καρπού γίνεται με μαχαίρι ή ψαλίδι, και μέρος του μίσχου κόβεται μαζί με τον καρπό. Ο μίσχος είναι αρκετά σκληρός (ξυλοποιημένος) και φέρει, όπως και ο κάλυκας, άκανθες. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή κατά τη συγκομιδή και τοποθέτηση των καρπών σε δοχεία, καλάθια ή κιβώτια, ώστε να μην τραυματίζει ο ένας καρπός τον άλλον. Σε περιπτώσεις εξαγωγής γίνεται περιέλιξη του κάθε φρούτου, αμέσως μετά την κοπή, πριν τοποθετηθεί στο κιβώτιο. Στην Κρήτη οι καρποί αμέσως μετά την κοπή τους, τοποθετούνται στο διάδρομο του θερμοκηπίου και στη συνέχεια μεταφέρονται εκτός θερμοκηπίου στο χώρο της διαλογής για να συσκευαστούν και να προωθηθούν στην αγορά. Οι αποδόσεις στο θερμοκήπιο κυμαίνονται από 7 - 8 τόνοι/στρέμμα μέχρι 10 - 15 τόνοι/στρέμμα, ανάλογα με τη διάρκεια της συγκομιδής, την ποικιλία που καλλιεργείται και τις συνθήκες που εξασφαλίζονται στην καλλιέργεια κατά την ανάπτυξη των φυτών.

Πηγή>http://www.gaiapedia.gr/

«Ιταλοί και Ισπανοί θα πληρώσουν στις τιμές που η Κρήτη ζητά το ελαιόλαδο»

Γιουρουκέλη Μαρία| Agronews.gr

Ζήτημα ενιαίου μετώπου για να κρατηθεί το φετινό ελαιόλαδο στις δεξαμενές προκειμένου να πληρωθεί όσο υψηλότερα γίνεται βάζει η ΕΑΣ Ηρακλείου, η οποία το Σάββατο 22 Νοεμβρίου, συγκάλεσε ευρεία σύσκεψη με τους προέδρους των 19 συνεταιρισμών της δύναμης της.

 «Εμείς στα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας θα βγάλουμε τιμές. Και τότε θα καλέσουμε τους παραγωγούς προς τα τέλη της εβδομάδας να μας φέρουν το λάδι τους. Μέχρι τότε ας μην πουλήσει κανείς. Και απευθύνομαι σε όλους τους ελαιοπαραγωγούς από τη Σητεία μέχρι και τα Χανιά», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Στρατάκης.

Ο συνεταιριστής διευκρίνισε ότι δε θα πρέπει οι Κρητικοί ελαιοπαραγωγοί να φοβηθούν φέτος, αφού η Ελλάδα θα βγάλει πάνω από 300.000 τόνους, που όμως δεν επαρκούν για να καλύψουν τις πολύ μεγαλύτερες ανάγκες της παγκόσμιας κατανάλωσης. Και επομένως όλο το λάδι θα το πάρουν οι Ιταλοί και οι Ισπανοί και θα πληρώσουν τις τιμές που η Κρήτη επιδιώκει και διεκδικεί, είτε το θέλουν είτε όχι και θα πουν κι ένα τραγούδι. «Έτσι κι αλλιώς», σύμφωνα με τον κ. Στρατάκη, «το λάδι είναι ένα προϊόν που ουδέποτε έμεινε απούλητο. Και δε θα μείνει απούλητο, ειδικά φέτος, που οι Ιταλοί και οι Ισπανοί έχουν μεγάλη μείωση παραγωγής από πέρυσι και το έχουν πολύ περισσότερο ανάγκη σε σχέση με προηγούμενα χρόνια».

Στο μεταξύ, όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Νέα Κρήτη» σε σχέση με την τυποποίηση του προϊόντος πολλά θα εξαρτηθούν από την απάντηση της Τράπεζας Πειραιώς για χρηματοδότηση του ελαιολάδου,η οποιά εφόσον είναι θετική, τότε η τυποποίηση θα προχωρήσει. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε», κατέληξε ο Ανδρέας Στρατάκης, «για να αποφύγουμε το χύμα λάδι. Διότι χύμα λάδι είναι μια διαδικασία που στο τέλος δεν αφήνει κέρδος σε μας, ενώ είναι σε βάρος και του παραγωγού και του προϊόντος».

Τι προβλέπει η ΚΥΑ που επεξεργάζεται η Κυβέρνηση για το πλαίσιο λειτουργίας των Farmers Markets

Προς εξέταση και υπογραφή στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας έχει σταλεί η ΚΥΑ που θα ορίζει τους όρους και τις λεπτομέρειες λειτουργίας των Αγορών Παραγωγών (Farmers Markets). Η ΚΥΑ μέχρι στιγμής έχει την υπογραφή μόνο του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Π. Κουκουλόπουλου και μετά το ΥΠΑΝ θα «περάσει» και από Υπουργείο Εσωτερικών ενώ στόχος της Κυβέρνησης είναι να πάρει ΦΕΚ πριν το τέλος του έτους. Σύμφωνα με την ΚΥΑ, ως Αγορά Αγροτών ορίζεται η οργανωμένη αγορά στην οποία μετέχουν αποκλειστικά παραγωγοί, με σκοπό την απευθείας διάθεση στο καταναλωτικό κοινό των νωπών ή/και μεταποιημένων αγροτικών προϊόντων που παράγουν από δικές τους πρώτες ύλες. Τα μεταποιημένα αγροτικά προϊόντα μπορούν να είναι προϊόντα οικοτεχνίας των ίδιων των παραγωγών ή να έχουν μεταποιηθεί από τρίτους για λογαριασμό τους. Ποια είναι όμως η εικόνα των Farmers Market στο εξωτερικό; Ο ΑγροΤύπος σας παρουσιάζει τις 10 καλύτερες Farmers Markets ανά τον κόσμο.

Αυτοδιαχειριζόμενος Φορέας Αγοράς Παραγωγών

Σύμφωνα με την ΚΥΑ που δημοσιεύει ο ΑγροΤύπος, για την ίδρυση ενός Αυτοδιαχειριζόμενου Φορέα Αγοράς Παραγωγών απαιτείται η σύσταση σωματείου, η σύνταξη καταστατικού και η υπογραφή του από 20 τουλάχιστον παραγωγούς που παράγουν τα αγροτικά προϊόντα τους στην Π.Ε. στην οποία πρόκειται να λειτουργήσει η αντίστοιχη Αγορά Παραγωγών. Στα νησιά της χώρας με πληθυσμό μέχρι 500 μόνιμους κατοίκους για την ίδρυση ενός Αυτοδιαχειριζόμενου Φορέα Αγοράς Παραγωγών απαιτείται η υπογραφή του καταστατικού από το ήμισυ του συνόλου των παραγωγών που πληρούν τις προϋποθέσεις.

Παραγωγοί όμορων Π.Ε.

Σε κάθε Π.Ε. λειτουργίας των Αγορών Παραγωγών, πέραν των παραγωγών της ίδιας Π.Ε. μπορούν να συμμετέχουν και παραγωγοί όμορων Π.Ε., μετά από αίτησή τους. Στις Αγορές Παραγωγών της Περιφέρειας Αττικής, μπορούν να συμμετέχουν και παραγωγοί όμορων με αυτήν Περιφερειακών Ενοτήτων και Περιφερειών Στερεάς Ελλάδας και Πελοποννήσου, της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας και των Π.Ε. των Περιφερειών Νοτίου Αιγαίου και Κρήτης μετά από αίτησή τους.

Η διαδικασία έναρξης λειτουργίας

Για την έναρξη λειτουργίας μιας Αγοράς Παραγωγών απαιτείται απόφαση του Περιφερειάρχη της Περιφέρειας στην οποία πρόκείται να λειτουργήσει, μετά από αίτηση της Διοικητικής Επιτροπής (Δ.Ε.) του Αυτοδιαχειριζόμενου Φορέα αυτής στην οικεία ΔΑΟΚ συνοδευόμενη από:

α) το καταστατικό ίδρυσης του Αυτοδιαχειριζόμενου Φορέα

β) τον κανονισμό λειτουργίας των Αγορών Παραγωγών,

γ) τον κατάλογο των μελών, στον οποίο αναφέρονται:

• τα ονοματεπώμυμά τους καθώς και τα ονοματεπώνυμα των τυχόν αναπληρωματικών μελών,
• τα ΑΦΜ τους,
• οι Κωδικοί Μητρώου Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων (ΜΑΑΕ)
• οι κωδικοί ΟΣΔΕ όπου προβλέπεται,
• οι κωδικοί του Ηλεκτρονικού Μητρώου Οικοτεχνίας (ΚΗΜΟ), όπου προβλέπεται,
• τα προϊόντα που πρόκειται να διαθέσει κάθε μέλος.

δ) γνώμη της οικείας Υπηρεσίας Τροχέας

ε) γνώμη του Οικείου Δήμου, και

στ) αντίγραφο πράξης παραχώρησης κοινόχρηστου χώρου ή του συμβολαίου μίσθωσης ιδιωτικού χώρου.

Ο οικείος Δήμος ή η οικεία Περιφερειακή Ενότητα οφείλουν να παραχωρούν κοινόχρηστους χώρους για τη λειτουργία των Αγορών Παραγωγών.

Η Δ.Ε. του Αυτοδιαχειριζόμενου Φορέα, η αίτηση της οποίας απορρίφθηκε, μπορεί να υποβάλλει ένσταση την οποία καταθέτει στην αρμόδια ΔΑΟΚ εντός 15 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης του Περιφερειάρχη σε αυτήν.

Η απόφαση έναρξης λειτουργίας της Αγοράς Παραγωγών ανανεώνεται με απόφαση του οικείου Περιφερειάρχη, μετά από σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας ΔΑΟΚ κάθε 3 χρόνια από την ημερομηνία έκδοσή της.

Αναπλήρωση άδειας

Σε άλλο σημείο της ΚΥΑ τονίζεται ότι το μέλος της Αγοράς Παραγωγών δύναται να αναπληρώνεται κατά την πώληση των προϊόντων μόνο από το/τη σύζυγο ή από συγγενή εξ’ αίματος μέχρι και δεύτερου βαθμού ή εξ’ αγχιστείας πρώτου βαθμού, υπό την προϋπόθεση να μην είναι κάτοχος παραγωγικής άδειας λαϊκών αγορών και να μην ασκεί άλλη εμπορική δραστηριότητα. Η ιδιότητα του μέλους Αγοράς Παραγωγών είναι αμεταβίβαστη με εξαίρεση την περίπτωση θανάτου μέλους οπότε η ιδιότητα μεταβιβάζεται στο/στη σύζυγο ή στους συγγενείς πρώτου βαθμού.

Οι 10 καλύτερες Farmers Markets ανά τον κόσμο

Ο θεσμός των Farmers Markets είναι πανάρχαιος και διαδεδομένος σ’ όλον τον κόσμο. Μια επίσκεψη σε μια τέτοια αγορά θεωρείται, αναμφισβήτητα, ως ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γνωρίσουμε μια πόλη ή μια περιοχή, μέσω των αγροτικών, κτηνοτροφικών ή και αλιευτικών προϊόντων και τροφίμων που παράγει. Πράγματι, αρκετές μεγάλες πόλεις διαθέτουν παγκοσμίου φήμης αγορές «Farmers Markets» όπου με μια απλή επίσκεψη κάποιος παίρνει μια γεύση της κουλτούρας τους και βρίσκει προϊόντα που δύσκολα εντοπίζει αλλού. Ακολουθεί λίστα με τις 10 πιο γνωστές αγορές ανά τον κόσμο όπου άριστα αγροτοκτηνοτροφικά και αλιευτικά προϊόντα πωλούνται κυρίως από τους ίδιους τους παραγωγούς τους:

1. Borough Market του Λονδίνου στην Αγγλία
   Η ιστορική αγορά Borough πρωτοξεκίνησε τον 11ο αιώνα, όταν οι έμποροι πουλούσαν τα προϊόντα τους γύρω από τη Γέφυρα του Λονδίνου. Σήμερα, η πλήρως ανεξάρτητη αγορά παρουσιάζει υψηλής ποιότητας προϊόντα σε περισσότερους από 100 πάγκους πλανόδιων πωλητών (παραγωγών).
2. Cours Saleya της Νίκαιας στη Γαλλία
   Πρόκειται για πολυσύχναστη αγορά για τους λάτρεις του κρέατος, όπου στον ίδιο χώρο πωλούνται κρέατα, λουλούδια και λαχανικά. Τη νύχτα μετατρέπεται σε χώρο εστίασης με καφετέριες και εστιατόρια ακόμα και με θαλασσινά.
3. Ferry Building του Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια
   Πρώτη φορά λειτούργησε το 1898 στο Old Ferry House. Σήμερα το εμπορικό κτίριο Ferry εκτός από τη λαϊκή αγορά, που λειτουργεί επτά ημέρες την εβδομάδα, συστεγάζει και τη Ferry Plaza Farmers Market για τρεις ημέρες την εβδομάδα.
4. Kreata Ayer Wet της Chinatown στη Σιγκαπούρη
   Σε αυτή την αγορά αφθονούν τα Κινέζικα βότανα και οι ασιατικές σπεσιαλιτέ που απευθύνονται τόσο στους λάτρεις της περιπέτειας, όσο και σε εκείνους που είναι πιο προσεκτικοί.
5. La Boqueria της Βαρκελώνης στην Ισπανία
   Αναμφισβήτητα η La Boqueria είναι μια από τις πιο διάσημες και ιστορικές αγορές του κόσμου. Σε πολλά μικρά καταστήματα, στα πολυσύχναστα σοκάκια αυτής της αγοράς, κάποιος μπορεί να βρει τα πάντα από θαλασσινά, κρέας, αποξηραμένα φρούτα και ελιές.
6. St Lawrence Market του Τορόντο, στον Καναδά
   Η αγορά St Lawrence εκτείνεται σε τρία κτίρια, όπου οι καταναλωτές μπορούν να βρουν αντίκες, ψημένα τρόφιμα και φρούτα.
7. Ψαραγορά Tsukiji στο Τόκιο της Ιαπωνίας
   Είναι η πιο πολυσύχναστη ψαραγορά του κόσμου με τις καθημερινές δημοπρασίες τόνου να αρχίζουν στις 5πμ για 120 επίλεκτους επισκέπτες. Μια άλλη μοναδική εμπειρία της αγοράς Tsukiji, για την οποία σχηματίζονται μεγάλες ουρές, είναι το πρωινό σούσι.
8. Ver-o-peso στη Belem της Βραζιλίας
   Η Belem είναι μια μεσαίου μεγέθους πόλη στις εκβολές του Αμαζονίου και κατέχει την υπαίθρια αγορά Ver-o-peso η οποία είναι γεμάτη με φρούτα και ψάρια.
9. Viktualienmarkt στο Μόναχο της Γερμανίας
   H Νότια Γερμανία είναι γνωστή για την πλούσια γαστρονομική παράδοση της και η αγορά Viktualienmarkt για τα ποιοτικά κρέατα.
10. Άγριας Βρώμης Farmers’ Market στο Sedgefield της Νότια Αφρικής 
    Αγορά αποκλειστικά για βιολογικά προϊόντα όπου χρησιμοποιούνται ανακυκλώσιμες συσκευασίες για προστασία του περιβάλλοντος.

Δείτε εδώ αναλυτικά όλες τις λεπτομέρειες όπως περιγράφονται στο προσχέδιο ΚΥΑ που επεξεργάζεται το Υπουργείο Ανάπτυξης

Χρήστος Διαμαντόπουλος
xdiam@agrotypos.gr

Έδαφος

Τομή εδάφους



Αμμώδες έδαφος



Αργιλώδες έδαφος



Χουμώδες έδαφος
Το έδαφος είναι το ανώτατο στρώμα του φλοιού της γης, δηλαδή το καλλιεργήσιμο επιφανειακό στρώμα σε πάχος 35 ως 50 εκατοστά. Το κάτω από το έδαφος στρώμα λέγεται υπέδαφος. Το υπέδαφος φτάνει στο 1,5 ως 2 μ., ως εκεί δηλαδή που προχωρούν οι ρίζες των φυτών και μπορεί να γίνει γεωργική εκμετάλλευσή του. Όταν το έδαφος εξαντληθεί από την εντατική καλλιέργεια, με βαθύ σκάψιμο 1 ως 1,5 μ., το υπέδαφος φέρνεται στην επιφάνεια (οι γεωργοί το αποκαλούν "γύρισμα"), οπότε σε 5 - 6 μήνες γίνεται κατάλληλο για καλλιέργεια.

Προέλευση και εξέλιξη του εδάφους
Το έδαφος προήλθε από την αποσάθρωση (διάβρωση) των πετρωμάτων της γήινης επιφάνειας. Η αποσάθρωση αυτή οφείλεται σε πολλές αιτίες: Στη θάλασσα, τη βροχή, τον ήλιο, το κρύο, τον αέρα, τα φυτά και τα ζώα. Το έδαφος, όταν δεν καλλιεργείται, πλουτίζεται ακατάπαυστα: Τα αυτοφυή φυτά (χόρτα, θάμνοι, δέντρα) με τις ρίζες τους το αποσαθρώνουν κάθε μέρα και το πλουτίζουν με τροφές που παίρνουν απ' τον αέρα (άζωτο κλπ.) και με τα φύλλα τους και τους κορμούς τους, που, όταν σαπίζουν, μεταβάλλονται σε τροφές για τα νέα φυτά.

Ανάλογα το πλουτίζουν και τα ζώα. Όσα απ' αυτά ζουν «ενδόγεια» ζωή (σκουλήκια, μυρμήγκια και άλλα έντομα και μικρόσωμα ζώα), το τρυπούν και έτσι το νερό, ο ήλιος, ο αέρας μπαίνουν ευκολότερα στο έδαφος και κουβαλούν μέσα του οργανικές ουσίες. Τέλος με τα απορρίμματα τους και τη σήψη των σωμάτων τους μετά το θάνατό τους ολοκληρώνουν τον εμπλουτισμό του. Όσα ζουν «υπέργεια» ζωή, το αποσαθρώνουν με τις φωλιές τους και τα σκαλίσματά τους και το πλουτίζουν με τα υπολείμματα των τροφών τους, με τα κόπρανά τους και με το ίδιο το σώμα τους, μετά το θάνατό τους. Όλες αυτές οι οργανικές ουσίες, που προέρχονται από τους ζωικούς οργανισμούς, παρασέρνονται ευκολότερα από τα νερά των βροχών και αποθέτονται όπου λιμνάζουν τα ρυάκια και οι ποταμοί. Γι' αυτό το έδαφος στις κοιλάδες, τους κάμπους και τα δέλτα των ποταμών πιο πολύ, είναι προσφορότερο στη γεωργία.

Όμως και το νερό και οι ακτίνες του ήλιου και ο αέρας, με την «οξείδωση» που προκαλούν στα συστατικά του εδάφους, τα διασπούν και τα διαλύουν μεταβάλλοντάς τα σε θρεπτικές για τα φυτά ουσίες.

Όλες οι παραπάνω αλλοιώσεις, που γίνονται στο έδαφος, το κάνουν να διαφέρει από το υπέδαφος και σε συνεκτικότητα και σε απόχρωση. Λίγες βέβαια οργανικές ουσίες κατεβαίνουν με τα νερά και ως το υπέδαφος, μα όταν αυτό, με το γύρισμα, ανεβαίνει στην επιφάνεια, πρέπει να σπέρνεται ύστερα από 5 ή 6 μήνες, για να γίνεται στο μεταξύ η εδαφική αποσάθρωση (διάβρωση).

Κατηγορίες εδαφών
Όλα τα εδάφη δε σχηματίστηκαν με τον ίδιο τρόπο. Αλλού επέδρασε πιο πολύ το νερό και απόθεσε σε αυτά περισσότερη άμμο, αλλού έζησαν κατά εποχές περισσότερα ζώα και φυτά και πλούτισαν ανάλογα τα εδάφη με θρεπτικές ουσίες, καθώς πολλές απ' αυτές μεταφέρθηκαν με τα νερά των βροχών στις κοιλάδες, ενώ αλλού τα γύρω βουνά παρέμειναν ασβεστολιθικά κ.λπ.

Γενικά ένα έδαφος χαρακτηρίζεται από την εδαφική υφή του και την την εδαφική δομή του, εξ αυτών και η ταξινόμησή του και η παράλληλη βασική διάκριση σε καλλιεργήσιμο και μη καλλιεργήσιμο έδαφος χαρακτηριζόμενο το δεύτερο και άγονο.
Βασικότερο στοιχείο της καλλιέργειας εδαφών είναι το εδαφικό νερό καθώς και άλλοι καθοριστικοί εξ αυτού παράγοντες όπως η ηλιακή ακτινοβολία, ο άνεμος, η σχετική υγρασία και η θερμοκρασία.

Κατηγορίες καλλιεργήσιμων εδαφών
Σήμερα τα καλλιεργήσιμα εδάφη διακρίνονται στις παρακάτω γενικές κατηγορίες:

Σε αμμώδη.

Αυτά έχουν για κύριο συστατικό τους την άμμο. Είναι χαλαρά και αφράτα, εύκολα στην καλλιέργεια. Το νερό, ο ήλιος και ο αέρας περνούν μέσα τους εύκολα και σε μεγαλύτερο βάθος. Όμως δε συγκρατούν υγρασία και οι θρεπτικές ουσίες της επιφάνειας τους ξεπλένονται εύκολα. Ακόμα, το χειμώνα ψύχονται γρήγορα και το καλοκαίρι θερμαίνονται πολύ. Τα φυτά, που δεν έχουν βαθιές ρίζες, δε βρίσκουν πολλές θρεπτικές ουσίες στα εδάφη αυτά, δε στηρίζονται γερά και όταν φυσά δυνατός άνεμος, τα ρίχνει κάτω ή τα ξεριζώνει και όταν πιάνουν ζέστες, παύουν να αναπτύσσονται, αν δεν ξεραθούν τελείως. Τα αμμώδη εδάφη χάνουν τα μειονεκτήματά τους αυτά, αν τα ανακατέψουμε με αργιλόχωμα, οπότε γίνονται αργιλοαμμώδη ή με χωνεμένη κοπριά.

Σε αργιλώδη ή κοκκινοχώματα.
 Σε αυτά πλεονάζει η άργιλος (χώμα που χρησιμοποιούν στην κεραμοποιία). Τα εδάφη αυτά έχουν μεγάλη συνεκτικότητα και δύσκολα περνούν μέσα τους βαθιά το νερό, ο ήλιος κι ο αέρας. Το χειμώνα δεν τα διαπερνά το κρύο, αλλά στην επιφάνειά τους είναι ψυχρά. Το καλοκαίρι κρατούν υγρασία, αλλά στις μεγάλες ζέστες σκάζουν, δημιουργώντας βαθιές ρωγμές. Οι ρίζες των φυτών δυσκολεύονται να προχωρήσουν βαθιά, υποφέρουν από ασφυξία και στις ξηρασίες, όταν εξατμίζεται όλη η επιφανειακή υγρασία, παύει κάθε ανάπτυξή τους και μαραζώνουν. Τα αργιλώδη εδάφη γίνονται κατάλληλα για καλλιέργεια, όταν ρίξουμε άμμο (όχι θαλασσινή, γιατί έχει αλάτι) ή κοπριά χωνεμένη ή και αχώνευτη.
Σε ασβεστολιθικά ή ασπροχώματα.
 Αυτά προέρχονται από ασβεστολιθικά πετρώματα κι έχουν τα μειονεκτήματα των αργιλωδών εδαφών. Διορθώνονται, αν τους προσθέσουμε άμμο ή κοπριά, όπως στα αργιλώδη. Όχι όμως ασβέστη, γιατί έχουν πάρα πολύ.
Σε χουμώδη ή κηποχώματα ή μαυροχώματα
. Αυτά έχουν πολλές οργανικές ουσίες και το χρώμα τους είναι σκούρο (καστανό). Είναι αφράτα και εύκολα στην καλλιέργεια. Διατηρούν τη ζέστη το χειμώνα και τη δροσιά το καλοκαίρι. Απορροφούν και κρατούν τα νερά σαν σφουγγάρια, τα διαπερνά εύκολα ο ήλιος και ο αέρας και μέσα τους ζουν ένα σωρό σκουλήκια, μικρόζωα και μικρόβια, που μεγαλώνουν τη γονιμότητά τους. Είναι τα πιο κατάλληλα εδάφη για καλλιέργεια και με το χώμα τους μπορούμε να πλουτίσουμε άλλα εδάφη φτωχά (αργιλώδη, αμμώδη και ασβεστολιθικά). Η κοπριά πολλές φορές είναι περιττή και επιζήμια. Στα εδάφη αυτά, όταν τα φυτά (και πιο πολύ το σιτάρι και τα άλλα λεπτόκορμα δημητριακά) μεγαλώνουν πολύ και «πλαγιάζουν», χωρίς να καρποφορούν, τα πλουτίζουμε με φωσφορούχα χημικά λιπάσματα.
Σε ανάμεικτα.
 Αυτά τα εδάφη έχουν απ' όλα τα κύρια συστατικά (άργιλο, άμμο, ασβέστιο και οργανικές ουσίες) και παίρνουν διάφορες ονομασίες από τα συστατικά που πλεονάζουν σε αυτά, δηλαδή: «αργιλοαμμώδη» ή «αμμοαργιλώδη», «χουμαργιλώδη» ή «αργιλοχουμώδη», «χουμώδη» ή «αμμοχουμώδη» κλπ. Τα περισσότερα εδάφη που καλλιεργούνται στη πατρίδα μας είναι ανάμεικτα.

Φυσικές ιδιότητες του εδάφους

Σύσταση: Είναι η αναλογία των συστατικών του εδάφους.
Υφή: Είναι η ένωση των μορίων του εδάφους
Πορώδες και ειδικό βάρος: Το πορώδες καθορίζεται από τον όγκο που έχουν τα διάκενα του εδάφους. Το πραγματικό ειδικό βάρος είναι γύρω στα 2,5.
Υγροσκοπικότητα του εδάφους: Όταν όλα τα διάκενα του εδάφους είναι γεμάτα νερό, η υγροσκοπικότητα του εδάφους φτάνει το μέγιστο.
Ειδική θερμότητα: Η θερμοκρασία είναι ένας από τους συντελεστές της ανάπτυξης των φυτών και εξαρτάται από τα συστατικά του εδάφους, το χρώμα του, την υγρασία του κλπ.
Χημικές ιδιότητες του εδάφους
Η απορροφητική ικανότητά του και τα φαινόμενα των ανταλλαγών.
Η οξύτητα.
Η ανόργανη θρέψη των φυτών.
Μορφολογία
Μορφολογικά, εάν εξετάσουμε το έδαφος, διακρίνουμε τις εξής τρεις κατηγορίες:
Το πεδινό έδαφος.
Το λοφώδες έδαφος.
Το ορεινό έδαφος.

Εμπλουτισμός του εδάφους

Η εντατική και πολύχρονη καλλιέργεια του εδάφους το εξαντλεί από τις θρεπτικές του ουσίες που καταναλώνονται από τα φυτά, γι' αυτό χρειάζεται η ενίσχυσή του και ο εμπλουτισμός του με τους εξής τρόπους:

Με ζωική λίπανση. Σε αυτήν τη λίπανση ανακατεύουμε το χώμα του με κοπριά από ζώα, χωνεμένη ή αχώνευτη. Εκείνο που πρέπει να προσέχουμε τότε είναι να μην αφήνουμε πολλές μέρες την κοπριά πάνω στην επιφάνεια, γιατί αδυνατίζει απ' τον ήλιο και ξεπλένεται απ' τη βροχή.

Με φυτική λίπανση. Αυτή χωρίζεται σε «ξηρολίπανση» και «χλωρολίπανση». Ξηρολίπανση γίνεται, όταν ανακατεύουμε στο χώμα γερά φύλλα, άχυρα κλπ. Χλωρολίπανση γίνεται όταν σπέρνουμε ειδικά φυτά (πιο πολύ ψυχανθή), που όταν έρθει η εποχή να ανθίσουν τα ανακατεύουμε με το χώμα, οργώνοντας το χωράφι.

Με χημική λίπανση. Γίνεται με χημικά λιπάσματα. Αυτά όμως πρέπει να χρησιμοποιούνται ανάλογα με τα φυτά και ύστερα από υπόδειξη γεωπόνου, γιατί μπορεί να βλάψουμε αντί να ωφελήσουμε
.
Με αγρανάπαυση. Με αυτή αφήνουμε το χωράφι για ένα, δύο ή και περισσότερα χρόνια ακαλλιέργητο, οπότε τα αυτοφυή χόρτα με τις τροφές που παίρνουν από τον αέρα (άζωτο κλπ.) και με το σάπισμα των βλαστών τους το πλουτίζουν.

Πηγή>http://el.wikipedia.org/

Αν θέλετε να διαπιστώσετε την περιεκτικότητα του εδάφους ενός χωραφιού σε άμμο,δέν έχετε παρά να αναζητήσετε τις φωλιές των μυρμηγκιών.Συγκεντρώστε το χώμα απο τα λοφάκια των μυρμηγκοφωλιών.Ας πούμε 2 κιλά. Αφού το ζυγίσετε,αφαιρέστε με ξέπλυμα το χώμα.Αυτό που θα μείνει είναι η καθαρή άμμος που περιέχεται σε κάθε δύο κιλά εδάφους.Μπορείτε τώρα,εύκολα,να υπολογίσετε το ποσοστό της άμμου που περιέχει το έδαφος στο χωράφι σας.Η ιδανική περιεκτικότητα είναι 50-50.
Μενέλαος