Εταιρεία κάνει πόσιμο το θαλασσινό νερό μέσω του ήλιου

H πρόσβαση σε μια αξιόπιστη, καθαρή πηγή νερού είναι μια καθημερινή πρόκληση για μεγάλο τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, περίπου 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν σε περιοχές όπου το νερό σπανίζει.
Ακόμα, όμως και για εκείνους οι οποίοι έχουν πρόσβαση σε νερό, αυτό είναι συχνά επικίνδυνο, μολυσμένο και ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση: ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι 1.800 εκατομμύρια άνθρωποι πίνουν μολυσμένο νερό με λύματα.
Μία εταιρεία θέλει να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη, δημιουργώντας πόσιμο νερό από τον ήλιο και το θαλασσινό νερό, όπως αναφέρει το CNBC.
Το Desolenator, είναι ένα μηχάνημα το οποίο μπορεί να μετατρέψει την ηλιακή ενέργεια σε νερό πόσιμο. Ο CEO του Desolenator είπε σχετικά: «Το 97% του νερού στον πλανήτη είναι θαλασσινό και το σχέδιό μας είναι να αξιοποιήσουμε αυτό το νερό λύνοντας με αυτόν τον τρόπο την παγκόσμια κρίση στο θέμα του νερού».

Οι ηλιακοί αποστακτήρες νερού δεν αποτελούν νέα τεχνολογία αλλά ο τρόπος που το Desolenator δουλεύει, είναι διαφορετικός. Το Desolenator είναι πολύ αποτελεσματικό και μπορεί να παράγει μέχρι και 14 λίτρα νερό την ημέρα.
Επίσης, μπορεί να λειτουργεί χωρίς να χαλάσει για 20 χρόνια και μάλιστα χωρίς να χρειάζεται ανταλλακτικά ή οτιδήποτε άλλο.

Πώς λειτουργεί
Το Desolenator χρησιμοποιεί την επιφάνεια του ηλιακού πάνελ για να βράσει νερό. Το νερό βράζει περίπου στους 100 βαθμούς. Έπειτα, οι υδρατμοί περνάνε μέσα από ένα μηχάνημα ανταλλαγής θερμότητας προκειμένου να ζεστάνουν το αλατισμένο νερό. Τέλος, υπάρχουν δύο έξοδοι. Από τη μία βγαίνει καθαρό, πόσιμο νερό και από την άλλη βγαίνει αλάτι.
Η εταιρία που έχει φτιάξει το Desolenator έχει ξεκινήσει μία τεράστια προσπάθεια προκειμένου να κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο μηχάνημα στην αγορά με σκοπό να έχουν πόσιμο νερό όλοι εκείνοι που όχι μόνο δεν έχουν αλλά και δυσκολεύονται πολύ να το βρουν, όπως συμβαίνει στην Ινδία και την Αφρική.
Το κόστος της εγκατάστασης ενός Desolenator σε ένα σπίτι θα είναι λιγότερο από 774 δολάρια, σύμφωνα με τον William Janssen, ιδρυτή και Διευθύνοντα Σύμβουλο της Desolenator.

newmoney.gr

Πρόβλημα με τα μυρμήγκια; Ξεφορτωθείτε τα μια και καλή με αυτό το απλούστατο κόλπο!

Τα μυρμήγκια βρίσκονται σε κάθε γωνιά του κόσμου, κανένας και ποτέ όμως δε θέλει να τα βλέπει μέσα στο σπίτι του! Ακόμη και ένα να είναι, πολύ πιθανό είναι να υπάρχει ολόκληρη φωλιά τριγύρω.

Δοκιμάστε αυτή την απλή και φιλική προς το περιβάλλον συνταγή, η οποία σαφώς είναι ασφαλέστερη από τα σκληρά χημικά, αλλά το ίδιο αποτελεσματική.

Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: ζεστό νερό, διφθοριούχο νάτριο (borax), ζάχαρη, μέλι και ένα μπουκάλι σπρέι.

Αρχικά βράστε λίγο νερό. Σε ένα μπολ προσθέστε 6 κουταλιές ζάχαρη και 6-8 κουταλιές borax. (Βόρακα).   Ρίψτε λίγο ζεστό νερό και ανακατέψτε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Στη συνέχεια βάλτε λίγο μέλι και περισσότερο ζεστό νερό (αν χρειάζεται). Μόλις κρυώσει το μείγμα, ρίξτε το στο μπουκάλι και είστε έτοιμοι!



gregthegardener/fanpage

Δείτε 7 λόγους να βάλετε το σκόρδο στη ζωή σας σήμερα κιόλας

Μπορεί η μυρωδιά του να είναι λίγο έντονη, δίνει όμως εξαιρετική γεύση σε κάθε είδους πιάτο. Το ταπεινό σκόρδο ανήκει στην πραγματικότητα στις υπερ-τροφές, καθώς διαθέτει μοναδικές ιδιότητες για την υγεία μας, κυρίως χάρη στο ενεργό συστατικό του, την αλλισίνη.

Δείτε 7 λόγους να βάλετε το σκόρδο στη ζωή σας σήμερα κιόλας

1. Καταπολεμά τα σπυράκια
Το σκόρδο είναι ένα φυσικό γιατροσόφι για τα σπυράκια, καθώς η αλλισίνη έχει τη δυνατότητα να εξολοθρεύει τα βακτήρια που τα προκαλούν, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2009 στην επιθεώρηση Angewandte Chemie. Εάν εφαρμοστεί τοπικά στην επιδερμίδα, μπορεί επίσης να βοηθήσει να υποχωρήσουν τα σημάδια από τα σπυράκια ή δερματικές αλλεργίες.

2. Καταπολεμά την τριχόπτωση
Οι θειικές ενώσεις του σκόρδου περιέχουν κερατίνη, ένα απαραίτητο δομικό συστατικό των μαλλιών. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Indian Journal of Dermatology, Venerology and Leprology κατέδειξε ότι η εφαρμογή τζελ από σκόρδο σε συνδυασμό με βαλεριανική βηταμεθαζόνη προωθεί την ανάπτυξη νέας τρίχας σε άτομα με γυροειδής αλωπεκία.

3. Προστατεύει από το κρυολόγημα
Μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Advances in Therapy καταδεικνύει πως το συμπλήρωμα σκόρδου μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης κρυολογήματος κατά 63% και παράλληλα μειώνει τη διάρκεια των συμπτωμάτων του κρυολογήματος κατά 70%.

4. Ρίχνει την πίεση
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε πέρυσι στην επιθεώρηση Pakistan Journal of Pharmaceutical Sciences, η καθημερινή λήψη συμπληρώματος σκόρδου συμβάλλει στην αποτελεσματικότερη διαχείριση της υπέρτασης, καθώς τα συστατικά του σκόρδου έχουν αγγειοδιασταλτική δράση κι έτσι διευκολύνουν την κυκλοφορία του αίματος. Το ωμό σκόρδο έχει παροδική μόνο επίδραση στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Hypertension.

5. Μειώνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας
Το σκόρδο προστατεύει από την καρδιοπάθεια επειδή συμβάλλει στη μείωση της κακής χοληστερίνης (LDL), σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Annals of Internal Medicine. Το συμπλήρωμα σκόρδου βοηθά τον οργανισμό να διαλύει ευκολότερα μικρούς θρόμβους, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφράγματος λόγω απόφραξης των αρτηριών.

6. Ενισχύει τις αθλητικές επιδόσεις
Το σκόρδο ενισχύει τις σωματικές μας αντοχές και περιορίζει την κόπωση έπειτα από την άσκηση. Μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2005 στην επιθεώρηση Journal of Physiology and Pharmacology κατέδειξε πως η κατανάλωση ελαίου από σκόρδο για διάστημα έξι εβδομάδων βοηθά τους καρδιοπαθείς να περιορίσουν τις κρίσεις ταχυπαλμίας και κατ' επέκταση να παρατηρήσουν βελτίωση στις σωματικές τους αντοχές κατά τη διάρκεια τεστ σε διάδρομο γυμναστικής.

7. Συμβάλλει στην υγεία των οστών
Το σκόρδο περιέχει ψευδάργυρο, μαγγάνιο, βιταμίνη Β6 και βιταμίνη C, συστατικά απαραίτητα για τη δόμηση δυνατών οστών και τη σωστή απορρόφηση του ασβεστίου.

Πηγή>: tro-ma-ktiko.gr

Φυτεύοντας παρέα με την Σελήνη

Οι παλιοί αγρότες και καλλιεργητές γης συνήθιζαν να συνδέουν τις γεωργικές εργασίες τους με τις φάσεις της σελήνης. Στην απλοϊκότητά τους ανακάτευαν προλήψεις, θρησκευτικές πεποιθήσεις και μαγικές δυνάμεις. Όλα αυτά πήραν μια πιο συγκεκριμένη και επιστημονική μορφή και αναπτύχθηκαν πιο οργανωμένα σ' αυτό που σήμερα ονομάζουμε βιοδυναμική κηπουρική.

Τι είναι η βιοδυναμική κηπουρική

Η βιοδυναμική είναι μια θεωρία που ανέπτυξε πρώτος ο Αυστριακός φιλόσοφος, επιστήμονας και παιδαγωγός Ρούντολφ Στάινερ (Rudolf Steiner) και βασίστηκε στην αρχή, σύμφωνα με την οποία, κοσμικοί παράγοντες επηρεάζουν την ισορροπία της ζωής στη γη. Ο Στάινερ εκτός των άλλων υπήρξε και ειδικός στην καλλιέργεια της γης και αρχιτέκτονας και θεωρείται ο ιδρυτής και πρώτος δάσκαλος της βιοδυναμικής κηπουρικής. Μπορούμε να πούμε πως η προσέγγιση του Στάινερ στην καλλιέργεια φυτών είναι πολυδιάστατη.

Η θεωρία της βιοδυναμικής παρουσιάστηκε το 1922, αναβιώνοντας αρχαίες θεωρίες, με το να αναγνωρίζει τις κοσμικές ενέργειες που δημιουργούν και ρυθμίζουν τη ζωή. Ο όρος βιοδυναμική έχει ελληνική ρίζα (από τις λέξεις βίος=ζωή και δύναμις=ενέργεια). Συνεπώς, η βιοδυναμική κηπουρική αναφέρεται στις κηπουρικές εργασίες, που γίνονται με τη βοήθεια των δυνάμεων, που μπορούν να δημιουργούν και να ρυθμίζουν τη ζωή.

Η κοσμική επιρροή στην καλλιέργεια των φυτών

Όλοι οι καλλιεργητές κηπουροί έχουν γνώση της σημασίας της ηλιακής ενέργειας, δηλαδή το πώς η ενέργεια που προέρχεται από τον ήλιο υποστηρίζει την ζωή των φυτών. Ωστόσο δεν γνωρίζουν όλοι οι κηπουροί ότι και οι κοσμικές ενέργειες, οι ενέργειες δηλαδή που προέρχονται από όλους τους πλανήτες επηρεάζουν τις φυσιολογικές δραστηριότητες των φυτών. Εξαιτίας των διαφορών αυτών των βοηθητικών ενεργειών, το φύτεμα κατά την διάρκεια συγκεκριμένων ημερών του κύκλου της σελήνης είναι σημαντικό.

Η κατανόηση των Κοσμικών Ρυθμών είναι καίρια για την βιοδυναμική κηπουρική. Το φως του ήλιου, της σελήνης, των πλανητών και των αστέρων φτάνει στα φυτά σε κανονικούς "Ρυθμούς". Κάθε "Ρυθμός" συμβάλει στη ζωή, την ανάπτυξη και τη μορφή των φυτών. Κατανοώντας το σήμα και την επίδραση κάθε "ρυθμού" μπορείτε να ρυθμίσετε τον κατάλληλο χρόνο για την προετοιμασία του εδάφους, τη σπορά, την καλλιέργεια και τη συγκομιδή, αποκτώντας ένα πλεονέκτημα στον έλεγχο της σοδειάς που προσδοκάτε.

Κηπουρική σύμφωνα με τις φάσεις του φεγγαριού

Η σελήνη επιδρά στην ανάπτυξη των φυτών μέσα από την έλξη που ασκεί στο νερό. Τα φυτά περιέχουν νερό στη σύστασή τους σε πολύ μεγάλο ποσοστό και έτσι ανταποκρίνονται στις παλιρροιακές έλξεις της σελήνης.

Υπάρχουν δύο τύποι επίδρασης, που η σελήνη ασκεί στα φυτά. Η πρώτη επίδραση εξαρτάται από τη φάση στην οποία βρίσκεται η σελήνη, όταν αυξάνεται ή μειώνεται σε φως. Τότε η έλξη της βαρύτητας της σελήνης επιδρά στις ρίζες και στην ανάπτυξη των φύλλων. Όπως ακριβώς η σελήνη έλκει τις παλίρροιες στους ωκεανούς, με τον ίδιο τρόπο έλκει και τις μικρότερες ποσότητες νερού, αναγκάζοντας την υγρασία να ανέβει κοντύτερα στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια που η σελήνη είναι στη γέμιση (αυξάνεται) ή τραβώντας τις ρίζες προς τα κάτω όταν η σελήνη βρίσκεται στη χάση (ελαττώνεται). Γενικά η καλύτερη στιγμή για φύτεμα είναι λίγο πριν την Νέα σελήνη και κατά τη διάρκεια της φάσης της γέμισης.

Η περίοδος της χάσης είναι καλή για να καθαρίσουμε τους κήπους μας από τα ζιζάνια ή τα νεκρά φυτά, να σκαλίσουμε τα παρτέρια, να κλαδέψουμε, να κάψουμε τα σκουπίδια, να κάνουμε κομπόστ και γενικά να αραιώσουμε την βλάστηση που περισσεύει. Ωστόσο μερικά φυτά είναι καλύτερα να τα "ξεκινάμε" κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων φάσεων της σελήνης. Για παράδειγμα όταν έχουμε Νέα σελήνη είναι ιδανικό να φυτέψετε λουλούδια, θάμνους, δέντρα, και μερικά λαχανικά όπως το σπανάκι, το λάχανο, το μαρούλι και άλλα που μας ενδιαφέρει κυρίως το επάνω μέρος τους, αυτό που βρίσκεται πάνω από το έδαφος. Έτσι όσο η σελήνη μεγαλώνει για να φτάσει στην πανσέληνο, τραβάει τα φυτά προς τα πάνω βελτιώνοντας την ανάπτυξή τους.

Οι επιδράσεις των "Σεληνιακών σημείων", των δώδεκα ζωδιακών σημείων (των δώδεκα αστερισμών), πάνω στα φυτά, θα λέγαμε ότι είναι πιο πολύπλοκες. Η σελήνη κάνει ένα πλήρη κύκλο των ζωδιακών σημείων μία φορά το μήνα περνώντας από κάθε αστερισμό σε χρόνο που διαρκεί 1.5 ως 3 μέρες. Η σελήνη δρα σαν δορυφόρος παίρνοντας τις δυνάμεις των αστερισμών, μεταφέροντας τις στη γη και επηρεάζοντας με αυτές διάφορα μέρη των φυτών. Η επιρροή της πάνω στα τέσσερα φυσικά στοιχεία (γη, αέρας, φωτιά και νερό, μεταβάλλεται καθώς περνάει μέσα από τα ζωδιακά σημεία.

Όταν η σελήνη βρίσκεται στον Άρη, τον Λέοντα και τον Τοξότη οι μέρες είναι πολύ θερμές. Οι θερμές μέρες είναι καλές για τον σχηματισμό καρπών στα δέντρα αλλά και για τους σπόρους. Ο Ταύρος, η Παρθένος και ο Αιγόκερως βοηθούν στην ανάπτυξη των ριζών. Άρα την εποχή που η σελήνη βρίσκεται σ' αυτούς τους αστερισμούς, είναι η καλύτερη περίοδος για βλαστική αναπαραγωγή, δηλαδή για να φυτέψουμε μοσχεύματα. Όταν η σελήνη βρίσκεται στους Διδύμους, τον Ζυγό και τον Υδροχόο, η ευνοϊκή επιρροή της αναπτύσσεται στα λουλούδια, στη μορφή, το άρωμα και το χρώμα τους, λόγω της επίδρασής της στον αέρα. Όταν η σελήνη βρίσκεται στον Καρκίνο, τον Σκορπιό και τους Ιχθείς, βοηθάει στην βλαστική ανάπτυξη των φυτών λόγω της επίδρασής της στο νερό.

Πηγή: rc-cafe.blogspot.com

Δοκιμή για ύπαρξη νερού

Όταν από τις διάφορες ενδείξεις υποψιαζόμαστε ότι στο υπέδαφος κάποιου σημείου υπάρχουν κοιτάσματα νερού, μπορούμε να βεβαιωθούμε γι αυτό κάνοντας κάποιες δοκιμές.

Η μία δοκιμή είναι η εξής: Στο μέρος που υποψιαζόμαστε, σκάβουμε ένα λάκκο με βάθος περίπου 1,5 μέτρα. Παίρνουμε μια μεγάλη κατσαρόλα, προτιμότερα ημισφαιρική, και την αλείφουμε εσωτερικά με λάδι. Σε ένα κομμάτι μάλλινη στεγνή και καθαρή κλωστή μήκους 8-10 εκατοστών δένουμε μια μικρή πετρούλα και την κλωστή την κολλάμε εσωτερικά της χύτρας με κερί, φροντίζοντας να κρέμεται ως τη μέση της χύτρας όταν θα είναι γυρισμένο προς τα κάτω.

Την ώρα που δύει ο ήλιος, τοποθετούμε το δοχείο ανάποδα μέσα στο λάκκο και το σκεπάζουμε με χώμα σε ύψος μισού μέτρου. Αφήνουμε το δοχείο όλη τη νύχτα μέσα στο λάκκο. Το ξημέρωμα, πριν ανατείλει ο ήλιος, αφαιρούμε το χώμα και γυρίζουμε τη χύτρα.

Αν στο σημείο εκείνο υπάρχει νερό, το δοχείο είναι ιδρωμένο εσωτερικά και το μαλλί γεμάτο νερό. Αν η υγρασία είναι έντονη ώστε να έχουν δημιουργηθεί σταγόνες, το νερό βρίσκεται σε μικρό βάθος. Αν υπάρχει μόνο υγρασία, το νερό βρίσκεται σε μεγαλύτερο βάθος. Εξυπακούεται ότι αν δεν υπάρξει υγρασία στο δοχείο, δεν υπάρχει νερό από κάτω.

Μια άλλη πιο απλή και γρήγορη μέθοδος για δοκιμή ύπαρξης νερού, είναι αυτή με το σφουγγάρι. Σκάβουμε ένα λάκκο, τοποθετούμε μέσα ένα στεγνό σφουγγάρι και το σκεπάζουμε με χλωρά φύλλα καλαμιάς ή κάποιο είδος μαλακό χόρτο. Μετά από τρείς ώρες, αν το σφουγγάρι είναι υγρό, τότε υπάρχει από κάτω νερό.

Έτσι μπορούμε με μεγαλύτερη βεβαιότητα να μπούμε στη διαδικασία αναζήτησης νερού σε ένα σημείο που υποψιαζόμαστε την ύπαρξή του.

Φυτά που δείχνουν ύπαρξη νερού

Ένας πολύ αξιόπιστος τρόπος για να καταλάβουμε αν υπάρχουν κοιτάσματα νερού στο υπέδαφος ενός κομματιού γης, είναι να παρατηρήσουμε τα είδη των φυτών που φύονται σε εκείνο το σημείο. Η ύπαρξη συγκεκριμένων φυτών δηλώνουν την ύπαρξη υπόγειων νερών. Αν τα φυτά είναι πυκνά και χλωρά, αυτό σημαίνει ότι τα υπόγεια ύδατα είναι διαρκή, πλούσια και σε βάθος. Αν τα φυτά είναι μαραμένα, τότε δηλώνεται ότι τα νερά είναι όχι διαρκή, είναι κοντά στην επιφάνεια και είναι αδύνατα.

Τα φυτά που φανερώνουν την ύπαρξη νερού και μας δίνουν ελπίδες για να σκάψουμε εκεί είναι, η λυγαριές, το τριφύλλι, τα βρύα, τα βούρλα, οι λεπτές και μαλακές καλαμιές, η κόνυζα και η ραγάζια. Τα συγκεκριμένα φυτά θα τα δούμε να φύονται μόνα τους κάπου, προδίδοντας την ύπαρξη υπόγειου νερού.

Άλλα φυτά που μαρτυρούν την ύπαρξη νερού είναι οι βάτοι, το άγριο τριφύλλι, η περικοκλάδα, η αγριοσυκιά, το ξυνολάπαθο, τα ηλιοτρόπια, η αγριοφτελιά, ο αγριοδιόσμος, τα χρυσάνθεμα, το βρωμόχορτο, το κοντυλόχορτο, η αγριάδα, η κύπερη, το νυχάκι, το χιλιόχορτο, το πολυτρίχι, η χαμολεύκα, το πολυγόνατο, ο χαμολειός, το πεντάνευερο και άλλα φυτά.

Η ύπαρξη όλων αυτών των φυτών μας δίνει τη δυνατότητα να υποψιαστούμε ότι υπάρχουν υπόγεια νερά και έχουμε ελπίδα να σκάψουμε εκεί, να επιτύχουμε βρίσκοντας. Βέβαια υπάρχουν και άλλα στοιχεία που συνδιαστικά υποδεικνύουν ύπαρξη υπόγειων υδάτων και θα αναφερθούμε στη συνέχεια σε αυτά.
Ραβδοσκοπία


Μια πανάρχαια μέθοδος αναζήτησης υπόγειων νερών είναι η ραβδοσκοπία. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιήθηκε από τους λεγόμενους ραβδοσκόπου και είναι η εύρεση κοιτασμάτων νερού με τη βοήθεια μιας μικρής ράβδου Χρονολογείται δε, από το 6000 π.Χ. και είναι μια μαντική μέθοδος.

Οι ραβδοσκόποι για να εντοπίσουν κοιτάσματα νερού χρησιμοποιούσαν μια διχαλωτή ράβδο κατασκευασμένη από κλαδί δέντρου, κυρίως φλαμουριάς, ιτιάς ή φουντουκιάς (λεπτοκαρυάς). Σήμερα, η ράβδος που χρησιμοποιείται από τους ραβδοσκόπους, είναι από σύρμα σε ειδικό σχήμα.

Ο τρόπος χρήσης της ράβδου είναι ο παρακάτω. Οι ραβδοσκόποι κρατούν με τα χέρια τους τη ράβδο και χαλαρώνουν. Στη συνέχεια αρχίζουν περπατούν αργά και χαλαρά, καλύπτοντας ολόκληρη την περιοχή που θεωρούν σαν πιθανή για εύρεση νερού. Όταν εντοπιστεί το σημείο που βρίσκεται νερό υπογείως, τότε η ράβδος αρχίζει να κινείται πάνω από το σημείο αυτό.

Η επικρατέστερη ερμηνεία του φαινομένου είναι ότι από το νερό και τα διάφορα μέταλλα (η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται επίσης για τον εντοπισμό μετάλλων στο υπέδαφος) εκπέμπονται ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Υπάρχουν λοιπόν άτομα που έχουν την ικανότητα, το νευρικό τους σύστημα να διεγείρεται από αυτά τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα και αυτοί έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν το νερό. Βέβαια αυτή η εξήγηση δεν είναι τεκμηριωμένη επιστημονικά.

Πηγή>http://www.geotriseis.com/

Το τρώμε και στη χωριάτικη σαλάτα και μπορεί να μας σώσει από το εγκεφαλικό. Τι είναι;

Εμποδίζει την παραγωγή χοληστερόλης και αναστέλλει τη δημιουργία θρόμβων στο αίμα

Πολλοί από εσάς ίσως να το ακούτε και να το διαβάζετε για πρώτη φορά. Και όμως, το λυκοπένιο η χημική αυτή ουσία που ευθύνεται για το κόκκινο χρώμα σε διάφορα φρούτα και λαχανικά (ντομάτες, πιπεριές, καρπούζια) μπορεί να λειτουργήσει σαν ασπίδα και να προστατεύσει τον οργανισμό από εγκεφαλικά.

Οι άνδρες με τα υψηλότερα επίπεδα λυκοπένιου στον οργανισμό τους, έχουν κατά 55% λιγότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό σε σχέση με όσους έχουν στο αίμα τους το μικρότερο ποσοστό της εν λόγω χημικής ουσίας.

Η ντομάτα είναι κατ’ εξοχήν αυτή που περιέχει μεγάλη ποσότητα λυκοπένιου, το οποίο προστατεύει τα κύτταρα του σώματος από βλάβες. Οι ερευνητές, μ’ επικεφαλής τον Τζούνι Κάρπι του Τμήματος Ιατρικής του πανεπιστημίου της Ανατολικής Φινλανδίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευρολογίας “Neurology”, ανέλυσαν στοιχεία από 1.031 άνδρες αρχικής ηλικίας 45 έως 65 ετών, τους οποίους παρακολούθησαν για μια μεγάλη περίοδο 12 ετών, στη διάρκεια της οποίας οι 67 έπαθαν εγκεφαλικό.

Οι άνδρες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο λυκοπένιου στο αίμα τους. Από την ομάδα των 258 ατόμων με το χαμηλότερο επίπεδο λυκοπένιου πέθαναν 25, ενώ από την ομάδα των 259 ατόμων με το υψηλότερο επίπεδο λυκοπένιου πέθαναν μόνο 11. Η αντιστρόφως ανάλογη σχέση ανάμεσα στο επίπεδο του λυκοπένιου και στον κίνδυνο εγκεφαλικού διαπιστώθηκε ότι ισχύει άσχετα από την ηλικία του ατόμου και από άλλους παράγοντες κινδύνου (κάπνισμα, πίεση, διαβήτης κ.α.).

«Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη σύσταση οι άνθρωποι να καταναλώνουν πάνω από πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών τη μέρα, κάτι που θα οδηγούσε σε μεγάλη μείωση του αριθμού των εγκεφαλικών παγκοσμίως», δήλωσε ο Κάρπι, όπως αναφέρει το iatropedia.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το λυκοπένιο μειώνει την ικανότητα της «κακής» χοληστερόλης (LDL) να δημιουργεί δυνητικά επικίνδυνες αθηρωματικές πλάκες στις αρτηρίες, κάτι που μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα ή εγκεφαλικό. Επιπλέον, το λυκοπένιο έχει και άλλες σχετικές ιδιότητες, καθώς εμποδίζει την παραγωγή χοληστερόλης και αναστέλλει τη δημιουργία θρόμβων στο αίμα.

Από την άλλη, η μελέτη διαπιστώνει μεν την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα στο λυκοπένιο και τα εγκεφαλικά, χωρίς όμως να αποδεικνύει πως αν κανείς τρώει ντομάτες, μειώνει σίγουρα τον κίνδυνο για εγκεφαλικό, γι’ αυτό, άλλωστε, χρειάζονται περαιτέρω μελέτες, όπως είπε ο Φινλανδός ερευνητής.

olympia.gr

Φτιάξτε μόνοι σας σπιτικό σαμπουάν με Χαμομήλι!.

Υλικά

* 3 σακουλάκια Χαμομήλι
* 3 κουταλιές της σούπας αγνό σαπούνι σε νιφάδες
*1 κουταλιά της σούπας γλυκερίνη

Εκτέλεση
Βάλτε το χαμομήλι σε 1 1/2 φλιτζάνι βραστό νερό για 10 λεπτά. Αφαιρέστε τα σακουλάκια χαμομηλιού και προσθέστε το σαπούνι σε νιφάδες.
Αφήστε το μέχρι να μαλακώσει το σαπούνι.
Ανακατέψτε σε γλυκερίνη μέχρι το μείγμα να είναι καλά αναμεμειγμένο.
Ρίξτε σε ένα μπουκάλι.
Καλό είναι να φυλάσσεται σε σκοτεινό μέρος.

............................................

Φτιάξτε μόνοι σας σπιτικό σαμπουάν με αιθέρια έλαια!

Υλικά
* Μια πλάκα τριμμένο πράσινο σαπούνι
* 300 ml νερό ή καλύτερα όσο πάρει για να γίνει όχι πολύ παχύ το μείγμα, γιατί όσο θα κρυώνει θα πήζει...
* Αιθέρια έλαια, όπως άρκευθος-δεντρολίβανο-τσαγιόδεντρο (μερικές σταγόνες μόνο από το καθένα π.χ. από 20 σταγόνες για 300ml τελικού μείγματος.)
* 4-5 κουταλιές σούπας υγρή γλυκερίνη
.
Εκτέλεση
Βάζουμε το σαπούνι, τη γλυκερίνη και το νερό σε σκεύος, σε μέτρια φωτιά και ανακατεύουμε μέχρι το μείγμα να ομογενοποιηθεί.
Όταν γίνει, κατεβάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε τα αιθέρια έλαια.
Αφήνουμε να κρυώσει και είναι έτοιμο!!!

 http://thesecretrealtruth.blogspot.com/

Η άγνωστη Ιστορία της τομάτας

Η ταπεινή ντομάτα θεωρείται ως βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής: βασικό λαχανικό στη χωριάτικη σαλάτα, η ντομάτα αποτελεί τη βάση για όλα τα κοκκινιστά φαγητά και τις σάλτσες.

Η Εθνική Υπηρεσία Κήπων των ΗΠΑ χαρακτηρίζει την ιστορία της ντομάτας ως πρόσφατο “success story” διότι επρόκειτο για ένα παρεξηγημένο ζαρζαβατικό επί σειρά αιώνων.

Οι ντομάτες προέρχονται από τη Νότιο Αμερική και συγκεκριμένα την Κορδιλιέρα των Άνδεων, η οποία εκτείνεται από το Περού και τον Ισημερινό έως τη Βολιβία και το Περού.

Οι ιθαγενείς πληθυσμοί έτρωγαν ντομάτες, αλλά δεν υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία που να δείχνουν την καλλιέργειά τους κατ’ οποιονδήποτε τρόπο.

Οι ιστορικοί εικάζουν ότι τα ζώα έτρωγαν επίσης αυτές τις άγριες ντομάτες και ότι συνέβαλαν στην εξάπλωσή τους 3000 χιλιόμετρα βορειότερα, στην Κεντρική Αμερική.

Ήταν οι Αζτέκοι, πολιτισμός που προηγήθηκε των Μάγιας, οι οποίοι πρώτοι έφαγαν, καλλιέργησαν και ονομάτισαν την ντομάτα. Την αποκάλεσαν“τομάτλ” ή “ξτομάτλ”. Η επιστημονική ονομασία της ντομάτας είναι “Lycopersicon esculentum” η οποία σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βρώσιμο λυκοροδάκινο”.

Το 1520, ο ισπανός Κονκισταδόρας Ερνάν Κορτέζ είδε τις ντομάτες σε μια υπαίθρια αγορά και μετέφερε σπόρους στην Ισπανία.

Από εκεί κατέληξαν στη Νάπολη της νότιας Ιταλίας, πόλη που τότε τελούσε υπό ισπανική κατοχή,όπου απέκτησαν και την κακή τους φήμη.

Σημειώνεται ότι μαζί με τις ντομάτες μεταφέρθηκαν στον Παλαιό Κόσμο τον 16ο αιώνα οι πατάτες, οι μελιτζάνες, οι πιπεριές και ο καπνός.

Οι πρώτοι βοτανολόγοι πίστευαν ότι το φυτό ανήκε στην οικογένεια των solanacaea, όπως και το ναρκωτικό λουλούδι μπελαντόνα. Ένα λήμμα από μια πρώιμη περιγραφή της ντομάτας την περιγράφει ως “νέο φυτό πιο ευχάριστο στην όραση απ΄ότι στη γεύση ή την όσφρηση, διότι η βρώση του προκαλεί παράκρουση και εμετό”.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι πουριτανοί χριστιανοί θεωρούσαν ότι οι ντομάτες είχαν αισθησιακή εμφάνιση και ως εκ τούτου ήταν κακές.

Έπρεπε να φτάσουμε στα 1820 για να αποκατασταθεί η φήμη της ντομάτας στο δυτικό κόσμο. Τότε, ο περιηγητής Συνταγματάρχης Ρόμπερτ Γκίμπον Τζόνσον συνέλεξε σπόρους ντομάτας από όλο τον κόσμο και ενθάρρυνε αμερικανούς αγρότες να τους καλλιεργήσουν.

Για να διαψεύσει τις φήμες περί δηλητηριώδους δράσης της ντομάτας, ο Τζόνσον δήλωσε δημοσίως ότι θα φάει ένα ολόκληρο καλάθι στα σκαλιά του δικαστηρίου του Σάλεμ της Μασσαχουσσέτης. Προς έκπληξη όλων, ο Τζόνσον επιβίωσε και η ντομάτα έκανε ένα νέο ξεκίνημα μέχρι που το 1835 είχαν αναχθεί σε βασικό συστατικό της αμερικανικής διατροφής. Ακόμα και τότε τα βιβλία μαγειρικής συνιστούσαν το μαγείρεμά τους επί τουλάχιστον τρεις ώρες πριν την κατανάλωση.

Πλέον οι ντομάτες θεωρούνται άριστη πηγή λυκοπενίου και πλούσια πηγή καλίου και βιταμίνης Α. Περιέχουν επίσης βοταμίνη C, μέταλλα και ιχνοστοιχεία.

—Οι γενετικές μεταλλάξεις

Μια από τις ποικιλίες που έφερε ο Κορτέζ στην Ευρώπη έδινε γιγάντιους καρπούς, γνωστούς σήμερα ως τομάτα beefcake.

Η ντομάτα που έτρωγαν στις Άνδεις δεν μοιάζει και πολύ με αυτή που τρώμε σήμερα λόγω της μετάλλαξης του λαχανικού από τους Αζτέκους με μια σειρά διασταυρώσεων καρπών που είχαν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά.

Μια νέα μελέτη ερευνητών του αμερικανικού Εργαστηρίου Κολντ Σπρινγκ Χάρμπορ που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Genetics» αποκαλύπτει το μυστικό του μεγάλου μεγέθους της ντομάταςbeefcake: αυτό οφείλεται στην υπερπαραγωγή βλαστικών κυττάρων.

Το μέγεθος του καρπού και πολλά ακόμα χαρακτηριστικά των φυτών ρυθμίζονται από το μερίστωμα, τον ιστό από τον οποίο μεγαλώνουν οι άκρες των βλαστών. Η μελέτη αποκάλυψε την ύπαρξη ενός μηχανισμού ανάδρασης, στον οποίο ένα γονίδιο διεγείρει την παραγωγή βλαστικών κυττάρων ενώ το άλλο την επιβραδύνει.

Η μείωση της δραστηριότητας του ανασταλτικού μηχανισμού είναι αυτή που γιγάντωσε την ποικιλία beefcake. Το ανασταλτικό γονίδιο κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη (CLAVATA3) που συνδέεται στην επιφάνεια των κυττάρων-στόχων όπως το κλειδί στην κλειδαριά. Για να λειτουργήσει κανονικά η πρωτεΐνη πρέπει να έχουν συνδεθεί πάνω της τρία μόρια σακχάρου. Αν ο αριθμός αυτός μειωθεί, η ανασταλτική πρωτεΐνη δεν λειτουργεί αποτελεσματικά και τα βλαστικά κύτταρα αυξάνονται.

—Επιβίωσε χάρη στη φροντίδα των καλλιεργητών

Στη φύση, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στο φυτό, αφού η υπερπαραγωγή βλαστικών κυττάρων μπορεί αυξήσει το μήκος των καρπών, αλλά να τους κάνει αδύναμους.

Επιπλέον, το φυτό χρειάζεται περισσότερη ενέργεια για να παράξει τους γιγάντιους καρπούς του. Σε συνθήκες καλλιέργειας, όμως, η ανθρώπινη φροντίδα εξασφαλίζει την επιβίωση της ποικιλίας.

Η παρέμβαση σε αυτόν τον μηχανισμό ρύθμισης του μεριστώματος ήταν μία μόνο από τις γενετικές αλλαγές που έδωσαν τις εκατοντάδες ποικιλίες τομάτας που απολαμβάνουμε σήμερα. Το σημαντικό όμως είναι ότι οι πρωτεΐνες CLAVATA που αναστέλλουν την παραγωγή βλαστικών κυττάρων υπάρχουν σε όλα τα φυτά.

Δυνητικά, ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε να ρυθμιστεί και σε άλλα φρούτα ώστε αυτά να λάβουν επιθυμητά χαρακτηριστικά άλλα από αυτά που τους δίνει η φύση.

Πηγή: econews

Τιμές αγροτικών προϊόντων 19-06-2015

ΑΓΓΟΥΡΙΑ ΕΣΩΤ. ΠΙΣΤ. 0,12 € 0,12 € 0,12 €

ΚΕΡΑΤΑ Α ΠΙΣΤ. Ο.Δ.Π. 0,12 € 0,13 € 0,13 €

ΚΝΩΣΣΟΥ Α ΠΙΣΤ. 0,20 € 0,32 € 0,26 €

ΜΕΛΙΤΖ. Α Ο.Δ.Π. 0,41 € 0,53 € 0,48 €

ΜΕΛΙΤΖ. Β Ο.Δ.Π. 0,14 € 0,19 € 0,17 €

ΜΕΛΙΤΖ. ΚΟΚΚΙΝΕΣ 0,64 € 0,64 € 0,64 €

ΝΤΟΛΜΑ Α ΚΟΥΠ. Ο.Δ.Π. 0,25 € 0,36 € 0,29 €

ΝΤΟΜΑΤΑ Α ΠΙΣΤ. 0,11 € 0,21 € 0,14 €

ΝΤΟΜΑΤΑ ΥΔΡΟΠΟΝΙΑΣ Α 0,12 € 0,12 € 0,12 €

ΦΛΑΣΚΕΣ Α 0,23 € 0,23 € 0,23 €

ΦΛΑΣΚΕΣ ΚΟΥΠΑΤΕΣ Α Ο.Δ.Π. 0,34 € 0,34 € 0,34 €

ΦΛΩΡ. Ο.Δ.Π. Α 0,58 € 0,66 € 0,63 €

Τιμές αγροτικών προϊόντων απο το Δημοπρατήριο <<ΑΓΡΟΠΗΓΗ>>

Whats up,doc?

Ο νούς και η...τσικουδιά

Κάθησε ο άνθρωπος αμοναχός στο καφενείο και συλλογίστηκε:

Θέλω να πιώ μιά τσικουδιά,μα,ίσως να μήν πρέπει.

 Ισως θα είναι καλύτερα να ρωτήσω πρώτα:

Νού, λέει απευθυνόμενος στην κεφαλή του,να πιώ απόψε μιά τσικουδιά?

Πιέσ τη,του απαντά ο νούς.

Λίγη ώρα μετά την πρώτη,ξαναρωτά ο άνθρωπος το νού:
Να πιώ τώρα άλλη μιά?

Πιές τη, του απαντά ο νούς,νευριασμένα.

Μόλις ετέλεψε κι η δεύτερη,ξαναρωτά πάλι ο άνθρωπος:
Πές μου,νού, να πιώ και τρίτη?

Πιές τη ,του λέει ο νούς, μα εγώ φεύγω...