Η αυτάρκεια είναι ο μεγαλύτερος πλούτος

 

«…Η αυτάρκεια είναι ο μεγαλύτερος πλούτος. Δεν ελευθερώνουν την ψυχή από την ανησυχία και δεν φέρνουν την αληθινή χαρά τα αμέτρητα πλούτη ή η δόξα κι ο θαυμασμός του πλήθους ή οτιδήποτε άλλο οφείλεται σε αίτια απεριόριστα.

Ζώντας κανείς ελεύθερα, δεν μπορεί να αποχτήσει μεγάλη περιουσία, γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο χωρίς δουλικότητα προς τις μάζες ή την εξουσία. Μπορεί ωστόσο να ’χει όλα τα καλά σε διαρκή αφθονία. Κι αν τύχει να αποκτήσει μεγάλη περιουσία, εύκολα θα τη μοιράζει καταπώς πρέπει, κερδίζοντας τη συμπάθεια των συνανθρώπων του…».  ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ

Η αυτάρκεια είναι μια λέξη που όσο περνά ο καιρός, τόσο και χάνεται πίσω στον χρόνο και στη λήθη, η σημασία της και η δύναμή της. Η λέξη «αυτάρκεια» παράγεται από το επίθετο «αὐτάρκης», το οποίο είναι σύνθετο από την αντωνυμία «αὐτὸς» και το ρήμα «ἀρκέω -ῶ». Η ετυμολογία της μας παραπέμπει σε εκείνον που αρκείται σε όσα έχει ο ίδιος, σε εκείνον που ζει άνετα από τα δικά του παραγόμενα αγαθά. Πόσα πράγματα και υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε  σήμερα, τα έχουμε πραγματικά ΑΝΑΓΚΗ; Πόσα προϊόντα από αυτά που αγοράζουμε από το σουπερμάρκετ πηγαίνουν «σχεδόν κατευθείαν» στα σκουπίδια, επειδή μας έμαθαν να υπερκαταναλώνουμε. Οι άνθρωποι που ζουν στην επαρχία μπορούν ακόμα και σήμερα να φτιάχνουν πράγματα μόνοι τους, αλλά πόσες ώρες «σκοτώνουν» από δω και κει άσκοπα; Πόσο καλύτερα θα νιώθαμε, εάν δημιουργούσαμε κάτι δικό μας;

Οι προγενέστεροί μας, στο πολύ πρόσφατο παρελθόν ήταν αυτάρκεις σε πολύ μεγάλο βαθμό. Έφτιαχναν μόνοι τους τα τρόφιμα της χρονιάς και γνώριζαν τον τρόπο συντήρησής τους, γιατί ρεύμα δεν είχαν, έτσι δεν υπήρχαν ψυγεία, καταψύκτες κ.λπ. Οι περισσότεροι ασχολούνταν με την καλλιέργεια, ενώ φρόντιζαν τόσο για τους καρπούς της χρονιάς όσο και για ποικίλα είδη ζώων που συντηρούσαν. Παράλληλα, ζούσαν από κοινού και εναρμονισμένα, επί το πλείστον, με το φυσικό περιβάλλον. Γεγονός, που συνέβαλλε στην αποφυγή των σύγχρονων προβλημάτων και κυρίως των ασθενειών που προσβάλουν τον άνθρωπο της σύγχρονης μεγαλούπολης.

Εμείς αυτή τη στιγμή  έχουμε στα χέρια μας την τεχνολογία και την επιστήμη που μας δίνουν ένα σωρό «ευκολίες», που όμως υποδουλώνουν. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, μας έκανε να χάσουμε την επαφή με τη φύση και οι γνώσεις των προγενέστερων μας κοντεύουν να ξεχαστούν. Όσοι από μας έχουν ζήσει σε χωριά κυρίως, θα γνωρίζουν από πρώτο χέρι για τον δύσκολο αλλά και απλοϊκό τρόπο ζωής των πατεράδων ή και παππούδων μας.

Με ελάχιστα ή και χωρίς χρήματα, κατάφερναν να τα βγάζουν πέρα, συντηρώντας πολυμελείς οικογένειες. Αυτήν την γνώση θα πρέπει να προσπαθήσουμε να ξεθάψουμε ή να ανακαλύψουμε και πάλι, για να μπορέσουμε να είμαστε ανεξάρτητοι, σε όσο μεγαλύτερο βαθμό μπορούμε να το επιτύχουμε.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες της Παγκόσμιας Τράπεζας, η αρχή του επισιτιστικού προβλήματος, έγινε με την προτροπή πολλών χωρών, οι καλλιέργειες να προσανατολισθούν στην παραγωγή βιοκαυσίμων και όχι στην παραγωγή τροφίμων. Γεγονός, που παραμερίζει  σε παγκόσμια κλίμακα τον πρωτογενή τομέα και καθιστά την αγροτική ζωή αποξενωμένη.

Κατά αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι σε λίγα χρόνια δεν θα έχουν ουδεμία επαφή με το φυσικό περιβάλλον, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην αναγνωρίζουν ούτε τα είδη και τις ποικιλίες λαχανικών και ζαρζαβατικών. Επί πλέον, ο προσανατολισμός της βιομηχανικής γεωργίας καθιστά όλο και πιο δύσκολη την ζωή και την εργασία του μικρού αγρότη και των τοπικών προϊόντων.

Ακόμη, μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καταδεικνύουν με ενδελεχή έρευνα πως οι κάτοικοι των αναπτυσσόμενων χωρών διαθέτουν το 80% των εισοδημάτων τους για να εξασφαλίσουν το καθημερινό τους φαγητό. Έτσι, όταν οι τιμές των τροφίμων ανεβαίνουν (λόγω της παραγωγής βιοκαυσίμων) δεν έχουν που αλλού να περικόψουν και κόβουν από το φαγητό.

Το αποτέλεσμα είναι να βρεθούν 75 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας. Ο μαστιζόμενος από την πείνα πληθυσμός της γης προσέγγισε στο σύνολο, το ένα δισεκατομμύριο. Σχεδόν 25.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα.Αυτά είναι τα αποτελέσματα, όταν θεμελιακές ανθρώπινες άξιες καθορίζονται από διακηρύξεις και πολιτικά νομοθετήματα. Όπως η περίφημη Διακήρυξη της Ρώμης του 1996, οπού η τροφή, μετατράπηκε σε χρηματιστηριακή αξία.

Η επιστροφή σε έναν κόσμο, άρρηκτα εναρμονισμένο με το φυσικό περιβάλλον, προδιαγράφει το πως να ζουν οι άνθρωποι μαζί χωρίς ιεραρχίες και  ανταγωνισμούς. Η βαθιά ριζωμένη μνήμη των ανθρώπων, θα τους οδηγήσει να βάλουν σε πρώτη προτεραιότητα τα ερεθίσματα και το πάθος, πάνω από τους οικονομικούς συμβιβασμούς και την αποξένωση, που δημιουργείται στις σύγχρονες πόλεις. Επίσης, είναι ιστορικά αποδειγμένο πως οι περισσότεροι άνθρωποι κατάγονται από ανθρώπους της γης, οι οποίοι αποσυνδεθήκανε βίαια από τη φύση.

Έχουμε την δύναμη της μνήμης που δεν μπορεί να σβηστεί και  αναδεικνύει την αυτάρκεια, ως αρετή. Ένας αυτάρκης και αυτοτελής άνθρωπος, που δεν στέκεται ανήμπορος απέναντι στα «μίντια», ούτε στις διαφημίσεις που προσπαθούν να τον πείσουν ότι κάτι συνεχώς του λείπει για να το αγοράσει, που δεν περιμένει τα φορτηγά να φέρουν τα τρόφιμα που έχει ανάγκη, άμεσα, στο σουπερμάρκετ έχει τη δύναμη να επιλέξει το πώς θα ζήσει τη ζωή του και αν θα ενισχύσει τους κυρίαρχους μηχανισμούς, οικονομικούς κατά κύριο λόγο, με τις αγοραστικές του επιλογές.

Αν θέλεις να κυβερνάς τη ζωή σου σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, μάθε πως πραγματικός πλούτος σημαίνει το να αρκούμαστε στα λίγα. Το λίγο ποτέ δε λείπει. Επίκουρος.

anarchypress.wordpress.com

«Όπλο» η παραγωγή αγαθών της Κρήτης στην κρίση του κορωνοϊού

 

Αρνί, κατσίκι, κοτόπουλο, κουνέλι, οπωροκηπευτικά, ελαιόλαδο και αβγά... Προϊόντα που παράγει η Κρήτη και καλύπτει με αυτά τις ανάγκες του πληθυσμού του νησιού - ή ακόμη και τις ανάγκες μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού γενικότερα.

Βεβαίως δεν αρκούν μόνο αυτά για να καλύψουμε πλήρως τις ανάγκες της διατροφής μας. Ωστόσο η “Νέα Κρήτη” επιχειρεί σήμερα με τη βοήθεια ανθρώπων του αγροτικού και γεωτεχνικού χώρου να σκιαγραφήσει την ντόπια παραγωγή στα χρόνια του κορωνοϊού, αλλά καταγράφει και τις προτάσεις τους προς την κεντρική εξουσία, ούτως ώστε ο πρωτογενής τομέας στην Ελλάδα να παίξει, επιτέλους, τον ρόλο που του ανήκει, απέναντι στις ανάγκες ενός ολόκληρου λαού!

Ο πρόεδρος του Παραρτήματος Κρήτης του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, Αλέκος Στεφανάκης, έδωσε χθες μέσω της εφημερίδας μας σημαντικά στοιχεία για την παραγωγή όχι μόνο στην Κρήτη, αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα. Από τις πιο αισιόδοξες “φωνές” στην έρευνα της “Νέας Κρήτης”, ο πρόεδρος του Π.Κ. του ΓΕΩΤΕΕ τονίζει στην εφημερίδα μας: «Εδώ στο νησί μας, ευτυχώς, η εξέλιξη του τουρισμού δεν ισοπέδωσε τον πρωτογενή τομέα. Ο πρωτογενής τομέας της Κρήτης είναι εξαγωγικού προσανατολισμού. Ζωντανό παράδειγμα είναι τα κηπευτικά και το ελαιόλαδό μας... Όπου μπορεί να μην είναι οργανωμένο το σύστημα στην εμπορία, όμως τώρα βλέπουμε διαρκώς να ανεβαίνει το σύστημα στη μεταποίηση. Ασφαλώς θα αρχίσει να εξελίσσεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς η οινοποίηση των σταφυλιών. Και ασφαλώς είναι ένα κομμάτι της αιγοπροβατοτροφίας που πραγματικά χαρακτηρίζεται από εκσυγχρονισμό πολύ υψηλού βαθμού. Και φέρνει την Κρήτη σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο παραγωγικότητας. Και όλα αυτά, σε συνδυασμό με τους άλλους κλάδους που εξελίσσονται, έρχονται να συμμετάσχουν σημαντικά στην οικονομία του τόπου...».

Μάλιστα, λόγω της μεγάλης στήριξης της τοπικής οικονομίας από την αγροτική παραγωγή - σύμφωνα με τον Αλέκο Σταφανάκη - «βλέπουμε πως ενώ η πανδημία έχει προκαλέσει μεγάλη φτωχοποίηση στη χώρα μας, στον τόπο μας, εάν προσέξουμε λίγο παραπάνω, ασφαλώς θα υπάρξουν απίστευτες ζημιές, αφού το 60% της οικονομίας μας “πατάει” στον τουρισμό. Αλλά, οπωσδήποτε, το υπόλοιπο κομμάτι έρχεται να τονώσει και να συμπληρώσει το εισόδημα του κόσμου. Και γι’ αυτό θα δείτε ότι σε πανελλαδικό επίπεδο, μέχρι τώρα, η Περιφέρεια Κρήτης “κρατάει” πάρα πολύ καλά, λόγω του πρωτογενούς τομέα...».

Ποσοστό επάρκειας στην Κρήτη

Ο πρόεδρος του Π.Κ. του ΓΕΩΤΕΕ Αλέκος Στεφανάκης, όμως, μας μίλησε και για την επάρκεια των αγαθών. Έτσι, λοιπόν, σύμφωνα με τον ίδιο, «στα αιγοπρόβατα είμαστε πλεονασματικοί. Χιλιάδες αρνιά και τόνοι τυριά φεύγουν προς άλλες περιοχές της χώρας ή του εξωτερικού. Σε αυτά τα είδη είμαστε αυτάρκεις. Και οι αιγοπροβατοτρόφοι, εάν είχαν το κίνητρο της τιμής, θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες του κρητικού λαού σε κρέας, ακόμα και αν σταματούσαν οι Κρητικοί να καταναλώνουν άλλα είδη κρέατος. Αλλά, όπως είναι σήμερα η κατάσταση, η αυτάρκειά μας στα αιγοπρόβατα είναι στο 150% έως και 200%...».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «έχουμε επίσης 100% κάλυψη των αναγκών μας στην Κρήτη στο κουνέλι. Επίσης, έχουμε γύρω στο 50% επάρκεια στα κοτόπουλα. Έχουμε αυτάρκεια 100% στα αβγά. Στο μέλι είμαστε αυτάρκεις 300%. Τα προβλήματά μας είναι στο χοιρινό, όπου η επάρκειά μας δεν ξεπερνάει το 15%, και στα βοοειδή ούτε 5%»... Και για τα οπωροκηπευτικά της Κρήτης, ο ίδιος τονίζει ότι, αν δε γίνονται εξαγωγές, η παραγωγή τους είναι τόσο μεγάλη που σε επίπεδο Κρήτης θα ήταν πλεονασματικά και δε θα μπορούσαν να πουληθούν. Απόλυτα μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας βέβαια και στο ελαιόλαδο.

Αντίστοιχα, σε πανελλαδικό επίπεδο, όπως μας είπε ο Αλέκος Στεφανάκης, «έχουμε επάρκεια στα κοτόπουλα σε ποσοστό άνω του 100%. Έχουμε επάρκεια στο αβγό στο 100%. Στα αιγοπρόβατα έχουμε επάρκεια 100%. Στο χοιρινό είμαστε γύρω στο 35%. Στο βοδινό είμαστε γύρω στο 15 με 20%. Στο μέλι είμαστε πάνω από 100%. Στα ψάρια και στις ιχθυοκαλλιέργειες, η Ελλάδα είναι η “μαμά” της ιχθυοκαλλιέργειας και ασφαλώς είμαστε εξαγωγική χώρα».

Μάλιστα, ο ίδιος δηλώνει πεπεισμένος ότι, αν - σε ένα φανταστικό σενάριο - χρειαστεί να... κλείσουμε ως χώρα τα σύνορά μας, θα μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας στα περισσότερα είδη φυτικής και ζωικής παραγωγής, όχι όμως χωρίς προβλήματα αν δεν αλλάξουν ριζικά οι πολιτικές απέναντι στον πρωτογενή τομέα. «Αν δε μας έβαλε μυαλό ο κορωνοϊός, ώστε να υπάρξει ανασχεδιασμός της παραγωγικής βάσης, ασφαλώς και θα υπάρξει πρόβλημα...».

Για τα προϊόντα που έρχονται σήμερα στη χώρα μας και ειδικότερα στην Κρήτη από το εξωτερικό, ο Αλέκος Στεφανάκης λέει: «Καλώς έρχονται. Απλώς θα πρέπει αυτά τα προϊόντα να μην ελληνοποιούνται. Ο εφιάλτης είναι ο αθέμιτος ανταγωνισμός από την ελληνοποίηση. Αυτό πρέπει να το δούμε όλοι μαζί. Τόσο οι καταναλωτές όσο και οι άνθρωποι που ελληνοποιούν και οι οποίοι νομίζουν ότι κερδίζουν, αλλά στην πραγματικότητα κάνουν ζημιά πρώτα στον ίδιο τους τον εαυτό...».

Η σκληρή αλήθεια - Έχουμε ελαιόλαδο αλλά τρώμε... σπορέλαια

Ιδιαίτερο χώρο στην έρευνα αυτή αφιερώνουμε σήμερα στο ελαιόλαδο, που είναι και το λεγόμενο “εθνικό” μας προϊόν. Ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανόλης Γιαννούλης, λέει χαρακτηριστικά για την επάρκεια της χώρας μας σε ελαιόλαδο ότι «στην Ελλάδα, πριν από 30 με 35 χρόνια που απαγορευόταν η εισαγωγή σπορέλαιων και επιτρεπόταν η κατανάλωση μόνο των εγχώριων παραγόμενων λαδιών (πολύ λίγα ηλιέλαια από τον ηλιόσπορο υπήρχαν στη Θράκη και βαμβακέλαια από το βαμβάκι), η κατανάλωση του ελαιολάδου ήταν 20 κιλά κατά κεφαλή. Δηλαδή, αυτό σημαίνει ότι τα 10 εκατομμύρια των Ελλήνων κατανάλωναν 200.000 τόνους ελαιολάδου. Η Ελλάδα στην καλή της χρονιά παράγει 400.000 τόνους. Εκ των πραγμάτων λοιπόν, η χώρα μας πρέπει να πουλήσει το πλεόνασμα του ελαιολάδου της στο εξωτερικό. Άρα από πλευράς λιπαρών ουσιών, εάν ο Έλληνας πει ότι “εγώ καταναλώνω μόνο ελαιόλαδο και δεν τρώω σπορέλαια”, βεβαίως και το παραγόμενο ελαιόλαδο της χώρας μας υπερεπαρκεί...».

Αλλά εδώ ο Μανόλης Γιαννούλης είναι επίσης ξεκάθαρος λέγοντας ότι «έχουμε όμως και μία μερίδα καταναλωτών που έχουν συνηθίσει να καταναλώνουν άλλα λάδια. Δηλαδή, η αγορά η επαγγελματική “τρώει” φοινικέλαιο, “τρώει” ηλιέλαιο, “τρώει” καλαμποκέλαιο, “τρώει” σογιέλαιο... Αναφέρομαι στη φριτέζα του εστιατορίου. Αναφέρομαι στη βιομηχανία. Σε αυτούς που φτιάχνουν τσιπς. Σε αυτούς που φτιάχνουν μαγιονέζες. Είναι πάρα πολλές οι εφαρμογές που χρειάζονται λιπαρά. Τι θα κάνεις λοιπόν; Θα πεις “εγώ κλείνω τα σύνορα και δεν εισάγω” και την ίδια στιγμή “θέλω να εξάγω”; Δε γίνονται μονομερώς αυτά τα πράγματα. Και οι άλλες χώρες τότε δε θα εισάγουν από μας...».

Ο κ. Γιαννούλης καταλήγει λέγοντας πως «η λύση στην πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι κάτι μονοσήμαντο. Και σε γενικότερη κλίμακα αυτάρκεις δεν είμαστε, διότι το 70% των τροφίμων που τρώμε το εισάγουμε. Για παράδειγμα στο γάλα έχεις κατανάλωση 1.200.000 τόνους και έχουμε 500 τόνους. Στο μοσχαρίσιο κρέας εισάγουμε το 85% του κρέατος που καταναλώνουμε. Στο γουρούνι, τεράστιες εισαγωγές... Μόλις με το καλό αποφασίσουμε να δουλέψουμε εμείς και να παραγάγουμε μόνοι μας φαγητό (γιατί δεν μπορεί να σου έρχεται πατάτα από την Αίγυπτο και λεμόνι από την Αργεντινή), τότε θα αλλάξει η κατάσταση. Το 1995 είχαμε 55% υπηρεσίες και 45% πρωτογενή παραγωγή και μεταποίηση. Και φτάσαμε στο 2020, 25 χρόνια μετά, και είμαστε 80% παροχή υπηρεσίας και 20% μεταποίηση και αγροτικός τομέας. Αυτά είναι τρελά πράγματα. Αυτό που συμβαίνει σήμερα με τον τουρισμό η Κρήτη το ζει χειρότερα από άλλες περιοχές της χώρας. Γιατί, για να γεμίσουν τα ξενοδοχεία, θα πρέπει να ανεβοκατεβαίνουν σαν τις μύγες τα τσάρτερ στο Ηράκλειο και στα Χανιά...».

Οργάνωση και ανασχεδιασμός - Ο ρόλος των συνεταιριστικών οργανώσεων

«Χρειάζεται οργάνωση και ανασχεδιασμός της αγροτικής μας οικονομίας. Η χώρα μας σήμερα δεν καλύπτει ούτε το 30% της διατροφής από τα δικά της αγαθά», λέει από την πλευρά του ο πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηρακλείου Σταύρος Γαβαλάς.

«Χρειαζόμαστε, λοιπόν, πολιτική στην παραγωγή και όχι στις επιδοτήσεις όπως γίνεται μέχρι σήμερα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και το συνεταιριστικό κίνημα θα μπορούσε να παίξει έναν ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση, εάν είχε την καθοδήγηση από την Πολιτεία και τους επιστήμονες να μας οριοθετούν τι πρέπει να παράγουμε και πού...».

Στο σημείο αυτό ο Σταύρος Γαβαλάς φέρνει ως παράδειγμα την αναμπέλωση. «Πάλι έγινε ένα “πυροτέχνημα”. Βγήκαμε στις κάμερες και είπαμε κάποια πράγματα. Και πάλι οι αρμόδιοι ξέχασαν την υπόθεση αυτή. Πόσα χρόνια τώρα δε μιλάμε για την αναμπέλωση; Είδατε εσείς να γίνει κάτι προς την κατεύθυνση αυτής;».

Ο Σταύρος Γαβαλάς για τη φετινή χρονιά διαπιστώνει ότι ο αμπελουργικός κόσμος φέτος θα μπορούσε να σταφιδοποιήσει. «Είναι απογοητευμένος από τη μια... αλλά από την άλλη έχει συνηθίσει στα εύκολα. Να πάει τα σταφύλια στα οινοποιεία να ξεγνοιάσει. Όμως δεν μπορούμε έτσι να αλλάξουμε την κατάσταση. Αυτή η χώρα παράγει επιδοτήσεις τελικά. Δεν παράγει προϊόντα...».

Και καταλήγει λέγοντας πως «στον αγρότη δεν έχουν δώσει σήμερα τίποτα. Ούτε το περιβόητο τετράευρω στους βοσκούς. Ούτε τα χρήματα της απόσταξης κρίσης έχουν ακόμα δώσει. Αλλά χρειαζόμαστε πάνω απ’ όλα πολιτικές διαφορετικές για τον πρωτογενή τομέα και θεωρώ ότι οι συνεταιριστικές οργανώσεις μπορούν να παίξουν έναν ρόλο, αρκεί πρώτα το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του. Αυτό έχει τον κουμπαρά για να κάνει δράση. Χρειάζεται ένας διατροφικός σχεδιασμός. Και ειδικά η Κρήτη θα μπορούσε να παράγει πιο υγιεινά προϊόντα διατροφής. Η Κρήτη έχει πολλές ιδιαιτερότητες και πολλές δυνατότητες...».

«Αν δεν πληρώνεται ο κόπος του αγρότη...»

«Τι να το κάνεις ότι έχουμε αρκετό λάδι όταν δεν μπορούμε να το πουλήσουμε;». Έτσι ξεκινάει τη δική του τοποθέτηση στα ερωτήματά μας ο πρώην διευθυντής Ηρακλείου τής πάλαι ποτέ Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος, γεωπόνος Κωστής Παπαδάκης.

«Έχουμε προϊόντα αλλά δεν πουλιούνται. Δεν υπάρχει ο προγραμματισμός, η προσπάθεια οργάνωσης του εμπορίου, η προώθηση των προϊόντων... Ύστερα, δεν μπορείς να μιλήσεις για επάρκεια όταν μπαίνεις σε ένα κατάστημα και βλέπεις ότι το 80% των προϊόντων είναι από ξένες χώρες. Αν είναι να έχουμε επάρκεια και όμως τα δικά μας να μην πουλιούνται και να παίρνουμε τα ξένα... αυτό είναι μεγάλο θέμα».

Ο ίδιος με τις τεράστιες εμπειρίες που διαθέτει θεωρεί ότι «το ζητούμενο είναι να αναγνωριστεί από το κράτος η σπουδαιότητα της γεωργίας. Διότι η οικονομική ανόρθωση της Ελλάδας μετά τον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε από τη γεωργία. Και μέχρι και τη δεκαετία του ’60, το 60 με 80% του ΑΕΠ ήταν από τη γεωργία, η οποία γενικά είναι μια ελαφρά βιομηχανία. Για την Ελλάδα όμως, αυτή η ελαφρά βιομηχανία είναι βασικής σημασίας. Γιατί παράγει προϊόντα άμεσης κατανάλωσης, με ουσιαστική σημασία για τη θρέψη και την υγεία των ανθρώπων. Και από τη στιγμή που δεν έχουμε “βαριά” βιομηχανία, πρέπει να στηριζόμαστε στην εν λόγω “ελαφριά” βιομηχανία, μέχρι να αποκτήσουμε “βαριές” βιομηχανίες»...

Στο σημείο αυτό, ο Κωστής Παπαδάκης τονίζει πως «δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η γεωργία είναι ένας κλάδος που δίνει απασχόληση σε πάρα πολλούς άλλους τομείς: μεταφορές, βιοτεχνίες, εμπόριο κ.λπ. Και, ακόμα και στις μέρες μας, περίπου το 1/3 του συνόλου των εργατών της χώρας ασχολείται με τη γεωργία. Φανταστείτε τι ποσοστό εργασίας και τι μείωση της ανεργίας δίνει ο αγροτικός τομέας και πόσοι εργάτες δουλεύουν σε όλες τις φάσεις των αγροτικών προϊόντων...».

Ο πρώην διευθυντής Ηρακλείου της πρώην ΑΤΕ προτείνει παρακάτω: «Εκτός από τις επιδοτήσεις που έρχονται στη χώρα, θα πρέπει να δούμε επίσης ποιες καλλιέργειες έχουν μέλλον. Επίσης να γίνει οργάνωση του εμπορίου. Γιατί, όταν παράγουμε ένα προϊόν που δεν μπορούμε να το πουλήσουμε, τότε δεν κάνουμε τίποτα. Όταν έρχεται ο έμπορος και σου παίρνει το λάδι 2 ευρώ και μετά αυτό φτάνει να πουλιέται 40 ευρώ το λίτρο στη Γερμανία, τότε τι να πούμε... Και μιλάμε για ελαιόλαδο το οποίο πωλείται πανάκριβα, γιατί το παίρνουν σαν φάρμακο. Και στην Αμερική το παίρνουν πάνω από 30 ευρώ το κιλό, απ’ ό,τι λένε άνθρωποι που γνωρίζουν...».

Και προσθέτει στο σημείο αυτό ότι όλο το λάδι της Ελλάδας δε θα φτάνει για τον πληθυσμό της, εάν αναδειχθεί από το ίδιο το κράτος η πραγματική αξία του ελαιολάδου στην ανθρώπινη υγεία. «Είναι αμαρτία σκέτη να δίνεις 2 κιλά λάδι για να πιεις ένα καφεδάκι...».

Ο Κωστής Παπαδάκης λέει απευθυνόμενος στους αγρότες ότι «σε όλη την Ελλάδα, και στην Κρήτη ειδικότερα, όλος ο κόσμος ασχολείται με μονοκαλλιέργειες. Και αυτό έχει δύο μειονεκτήματα: Πρώτον, σε περίπτωση μιας πιθανής θεομηνίας, υπάρχει πλήρης οικονομική καταστροφή της γεωργικής εκμετάλλευσης. Και το δεύτερο είναι ότι, όταν παράγεις μόνο ένα προϊόν, αναγκάζεσαι και αγοράζεις όλα τα άλλα... Που σημαίνει ότι από το ένα προϊόν σπαταλάς ένα μεγάλο ποσοστό του εισοδήματός σου για να αγοράσεις τα άλλα. Ενώ παλαιότερα καλλιεργούνταν όλα περίπου τα είδη. Και ο ίδιος ο αγρότης αγόραζε μόνο καφέ, ζάχαρη και μακαρόνια. Αλλά η Κρήτη ακόμα και σήμερα είναι πιο ευνοημένη από την υπόλοιπη Ελλάδα. Γιατί στην Κρήτη παράγουμε τα βασικότερα είδη διατροφής. Δηλαδή, παράγουμε λάδι. Και παράγουμε και κηπευτικά. Έχουμε και αμπέλια. Αλλά με το λάδι και τα κηπευτικά μπορείς να κάνεις σχεδόν πλήρη διατροφή. Σαν Κρήτη μπορούμε να καλυφθούμε από το πιθανό κλείσιμο των συνόρων, όχι όμως απόλυτα. Αλλά πέρα από την Κρήτη υπάρχει και η υπόλοιπη Ελλάδα».

Από:Παπαδάκης Χριστόφορος

Πηγή:https://www.neakriti.gr/

Ο Θεός βρίσκεται παντού

 Κάποτε ήταν ένα αγοράκι που ήθελε να γνωρίσει τον Θεό…Ήξερε ότι το ταξίδι ως το μέρος που ζούσε ο Θεός θα ήταν μακρινό κι έτσι έβαλε στην βαλίτσα του μερικά σοκολατάκια και αναψυκτικά και ξεκίνησε το δρόμο του.

Αφού είχε περπατήσει λίγο, συνάντησε έναν ηλικιωμένο κύριο. Ο άντρας καθόταν σε ένα παγκάκι στο πάρκο και τάιζε περιστέρια. Ο μικρός έκατσε δίπλα του και άνοιξε τη βαλίτσα του για να πιει ένα αναψυκτικό.Ακριβώς τότε παρατήρησε ότι ο ηλικιωμένος έμοιαζε πεινασμένος κι έτσι του προσέφερε ένα σοκολατάκι.Ο ηλικιωμένος δέχτηκε με ευγνωμοσύνη και χαμογέλασε στον μικρό.

Το χαμόγελο του ήταν τόσο όμορφο, που το αγόρι, θέλοντας να το ξαναδεί, του προσέφερε κι ένα αναψυκτικό.Ο γέροντας χαμογέλασε ξανά στον μικρό.Το παιδί ήταν τρισευτυχισμένο!Πέρασαν μαζί όλο το απόγευμα, τρώγοντας και χαμογελώντας, μα χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μία λέξη…Όταν άρχισε να νυχτώνει, το αγόρι κατάλαβε πως έπρεπε να ξεκινήσει το δρόμο για το σπίτι του.

Σηκώθηκε κι αφού έκανε μόλις λίγα βήματα, γύρισε πίσω, έτρεξε προς το μέρος του ηλικιωμένου και τον αγκάλιασε σφιχτά.Κι ο γέροντας του χάρισε το πιο όμορφο χαμόγελό του!Όταν το παιδί έφτασε σπίτι του, η μητέρα του παρατήρησε το βλέμμα χαράς στο πρόσωπό του.Το ρώτησε: «Τι έκανες σήμερα και είσαι τόσο χαρούμενος;»

Ο μικρός είπε: «Έφαγα σοκολατάκια στο πάρκο με τον Θεό!»Και πριν η μαμά προλάβει να απαντήσει ο μικρός πρόσθεσε:«Και ξέρεις κάτι; Ο Θεός έχει το πιο όμορφο χαμόγελο που έχω δει!»Εν τω μεταξύ, ο ηλικιωμένος ακτινοβολώντας και ο ίδιος από χαρά, επέστρεψε στο σπίτι του.Ο γιος του, παρατηρώντας το βλέμμα ευτυχίας και αγαλλίασης στο πρόσωπό του τον ρώτησε:«Πατέρα, τι έκανες σήμερα και είσαι τόσο χαρούμενος;»

Κι ο γέροντας είπε:«Έφαγα σοκολατάκια στο πάρκο με τον Θεό!»Και πριν ο γιος του προλάβει να απαντήσει, ο γέροντας πρόσθεσε:«Και ξέρεις κάτι; Είναι πολύ νεότερος απ΄όσο πίστευα!»

Ο Θεός βρίσκεται παντού, σ’ ένα χαμόγελο, σε μια πράξη γενναιοδωρίας, σε μια πέτρα ή σ’ ένα ηλιοβασίλεμα… Αρκεί να κινήσεις για να τον βρεις.

Στη Μεσαρά "πετούν" τόνους κηπευτικών κ΄η Ελλάδα εισάγει από Τουρκία - Βαλκάνια

Την άμεση παρέμβαση του κράτους, εκφράζοντας την απόγνωσή τους, ζητούν - μέσω της “ΚΡΗΤΗ ΤV” και της εφημερίδας “Νέα Κρήτη” - οι παραγωγοί της Μεσαράς, που λόγω της κρίσης του κορωνοϊού και της ανέχειας των καταναλωτών, σε συνδυασμό από την άλλη με τις συνεχιζόμενες εισαγωγές ξένων κηπευτικών, τα προϊόντα τους μένουν στα αζήτητα. Μάλιστα, τα καρπούζια είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς παραμένουν στα χωράφια άκοπα, μέχρι που καταστρέφονται και οδηγούνται για ζωοτροφές.
Αυτό που ζητούν οι παραγωγοί της Μεσαράς δεν είναι άλλο από το να λάβει η κυβέρνηση όλα τα απαραίτητα μέτρα, προκειμένου να μπορέσουν να επιβιώσουν μέσα σ’ αυτές τις δύσκολες συγκυρίες!Η κατάσταση γίνεται διαρκώς και πιο τραγική. Ήδη τις τελευταίες μέρες έχουν μείνει απούλητοι χιλιάδες τόνοι κηπευτικών στη Μεσαρά, με τους παραγωγούς να βλέπουν τον κόπο των τελευταίων μηνών να βρίσκεται στα αζήτητα. Όπως τονίζουν οι αγρότες της περιοχής, τα πράγματα οδηγούνται από το κακό στο χειρότερο και δεν είναι καθόλου μα καθόλου ενθαρρυντικό γι’ αυτούς και τις οικογένειές τους να βλέπουν την παραγωγή τους να γίνεται ζωοτροφή και στην τσέπη τους να μην μπαίνουν χρήματα. Κι όλα αυτά, φυσικά, για προϊόντα με πολύ μεγάλο κόστος παραγωγής, που τους αποθαρρύνει και ως προς τις νέες καλλιεργητικές τους δραστηριότητες.Αναλυτικότερα, ο αντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μεσαράς Νίκος Μπορμπουδάκης τόνισε χθες στην “ΚΡΗΤΗ ΤV” ότι «το πρόβλημα είναι πάρα πολύ μεγάλο στην περιοχή μας. Μιλάμε για όλη την γκάμα των προϊόντων, όπως κολοκύθια, μελιτζάνες, καρπούζια, πεπόνια και αγγούρια. Δυστυχώς μένουν χιλιάδες τόνοι απούλητοι. Φανταστείτε ότι οι αγρότες τα πετάνε. Και πάνε οι κτηνοτρόφοι και φορτώνουν τα αγροτικά τους αυτοκίνητα και τα μεταφέρουν για ζωοτροφές στα ζώα τους»...


Στο ερώτημα γιατί συμβαίνει όλη αυτή η άσχημη κατάσταση, ο Νίκος Μπορμπουδάκης λέει συγκεκριμένα ότι «δεν υπάρχει αγοραστική ικανότητα στους καταναλωτές. Με τον κορωνοϊό, εξάλλου, είχαμε και το θέμα με τις κλειστές ταβέρνες και τα ξενοδοχεία, όπου θα διοχετεύαμε πολλά από αυτά τα προϊόντα. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Και δεν μπορούν οι άνθρωποι πλέον να ξανακαλλιεργήσουν στη νέα καλλιεργητική περίοδο»...


Ο Νίκος Μπορμπουδάκης πρόσθεσε επίσης και την προσμονή μέχρι σήμερα αποζημιώσεων προς τους παραγωγούς των θερμοκηπιακών προϊόντων. «Έχει πει ο υπουργός μέχρι σήμερα ότι θα εξετάσει όλες τις παραμέτρους για να δοθούν αυτά τα χρήματα. Δυστυχώς μέχρι στιγμής ο αγροτικός κόσμος δεν έχει πάρει ούτε ένα σεντ και ούτε ξέρουμε αν θα πάρουμε αποζημιώσεις. Υπάρχει μια αβεβαιότητα και στην αγορά και παντού», τόνισε ο αντιπρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μεσαράς.
Αλλά, όπως εξηγεί ο ίδιος, η κακή κατάσταση των τιμών παραγωγού στα θερμοκηπιακά προϊόντα της Κρήτης δεν είναι κάτι καινούργιο. «Τα τελευταία χρόνια έχουμε σοβαρό πρόβλημα, αλλά και ο κορωνοϊός έχει συμβάλει σημαντικά. Χρόνια φωνάζουμε να ληφθούν μέτρα για να μειωθεί το κόστος παραγωγής και δυστυχώς, αντί να μειωθεί, έχει αυξηθεί. Πολλά σκευάσματα που χρησιμοποιούμε έχουν αποσυρθεί. Έχουμε πλέον νέα σκευάσματα που είναι πιο ήπια στην καταπολέμηση των ασθενειών και είναι και πιο ακριβά. Και επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο το κόστος παραγωγής. Και την ίδια ώρα έχουμε και τα υπόλοιπα προβλήματα στην πώληση των προϊόντων μας που κάνουν την κατάσταση εξαιρετικά δύσκολη», σύμφωνα με τον συνεταιριστή.
«Έχουμε και μέτρα που μας επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο, όπως το 24% του ΦΠΑ, που είναι δυσβάσταχτο, και έτσι δεν μπορούμε πια να καλλιεργήσουμε τη γη μας», είπε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, ο Νίκος Μπορμπουδάκης ανέφερε ότι «στην περιοχή μας σιγά-σιγά οι παραγωγοί εγκαταλείπουν τις καλλιέργειες και γενικά η ύπαιθρος ερημοποιείται»...

Καταγγελίας για ξέφρενες εισαγωγές από Τουρκία και Βαλκάνια

Οι εκπρόσωποι του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μεσαράς καταγγέλλουν όμως και τη συνέχιση του φαινομένου, να γίνονται ξέφρενες εισαγωγές κηπευτικών από την Τουρκία και άλλες βαλκανικές χώρες, την ώρα που τα ντόπια προϊόντα μένουν στα αζήτητα. Εξάλλου, το υψηλό κόστος παραγωγής και η τιμή στην οποία αγοράζει ο καταναλωτής ένα προϊόν συγκριτικά με το πόσο το πουλάει ο παραγωγός αποτελούν τα βασικά “αγκάθια” για τον αγροτικό κόσμο.
Την ίδια ώρα, οι παραγωγοί της Μεσαράς ρίχνουν βολές προς το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, υποστηρίζοντας ότι ο χρόνος “τρέχει”, όμως τα αιτήματά τους δεν ικανοποιούνται.
Και όσο τα κηπευτικά που καλλιεργούν οι αγρότες στη Μεσαρά βρίσκονται στο “μάτι του κυκλώνα”, οι αγροτικοί φορείς ζητούν την άμεση παρέμβαση της Πολιτείας προκειμένου να μπορέσουν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να μπορέσουν να καλλιεργήσουν ξανά.

Από τους:Παπαδάκης Χριστόφορος, Γιώτα Αρχοντάκη

Πηγή:https://www.neakriti.gr/

Ας γίνει ο ψίθυρος βοή,και η βοή,ποτάμι,να πνίξει τους αλόθρησκους μαζί και τον ιμάμη!!

Στα αζήτητα τα κηπευτικά της Ιεράπετρας Αποζημιώσεις ζητούν οι αγρότες

Μετά από μια μέτρια χειμερινή περίοδο με τους περισσότερους παραγωγούς κηπευτικών της Ιεράπετρας, να καταγράφουν μεγάλες απώλειες εισοδήματος, ήρθε το δίμηνο της υγειονομικής κρίσης και του lockdown, που ισοπέδωσε τις τιμές  παραγωγού και υποχρέωσε τους αγρότες να δοκιμάσουν την τύχη τους στις  καλοκαιρινές καλλιέργειες υψηλού ρίσκου, για να προσθέσουν κι άλλες μεγαλύτερες  ζημιές στις αγροτικές τους εκμεταλλεύσεις.

Οι τιμές παραγωγού από την αρχή του καλοκαιριού δεν καλύπτουν το κόστος παραγωγής , ενώ όσοι αγρότες δεν εγκαταλείπουν και δεν ξεριζώνουν τις καλλιέργειες τους , περιμένουν μάταια να βελτιωθεί η εικόνα της αγοράς εάν και εφόσον ανέβει λιγάκι η τουριστική κίνηση, που μέχρι στιγμής δεν πάει καθόλου καλά.

Την ίδια ώρα, ο κλάδος των κηπευτικών, περιμένει τις ανακοινώσεις του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ Μάκη Βορίδη, ο οποίος στην πρόσφατη  αγροτική τηλεδιάσκεψη από την Ιεράπετρα, υποσχέθηκε ότι θα δοθούν στρεμματικές αποζημιώσεις και στον κλάδο των κηπευτικών υπό κάλυψη.

«Μετά από μια  χειμερινή καταστροφική σαιζόν για τις θερμοκηπιακές καλλιέργειες  λόγω κορωνοϊού,  το σκηνικό συνεχίζει να είναι το ίδιο και για τις καλοκαιρινές καλλιέργειες σε ότι αφορά τις πωλήσεις.

Η απορρόφηση των πιστοποιημένων υγιεινών καλοκαιρινών μας  προϊόντων είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα, κυρίως επειδή ο κόσμος δεν έχει χρήματα.

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η ολιγωρία της κυβέρνησης , που παρά τις υποσχέσεις του κ Βορίδη στην τηλεδιάσκεψη που είχαμε κάνει προ καιρού από την Ιεράπετρα, δεν κινείται τίποτα. Μας είχε υποσχεθεί ότι θα μας δώσει αποζημιώσεις μέχρι τα τέλη Αυγούστου, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει πάρει καμία απόφαση και δεν έχει ξεκινήσει καμιά διαδικασία, που να αφορά στα κηπευτικά όπως έχει κάνει για άλλα αγροτικά προϊόντα.

Τέλη Αυγούστου θα πρέπει να  ξεκινήσει η νέα καλλιεργητική περίοδος. Πως να ξεκινήσει όμως όταν ο παραγωγός οφείλει στο γεωπόνο του τα γεωργικά εφόδια της προηγούμενης χρονιάς, που είχε κακές τιμές και δεν είχε έσοδα για να ξεπληρώσει τα χρέη του.

Ο αγροτικός κόσμος της Ιεράπετρας  ελπίζει και προσδοκά ότι θα δοθούν οι αποζημιώσεις που μας υποσχέθηκε ο κ Βορίδης. Δυστυχώς όμως ο χρόνος περνά και στα προϊόντα που είχε κάνει ανακοινώσεις, μεταθέτει την πληρωμή των αποζημιώσεων για τον επόμενο Οκτώβρη.

Τότε για εμάς θα είναι πάρα πολύ αργά.

Τώρα τα καλοκαιρινά  προϊόντα δεν μπορούμε να τα πουλήσουμε και τα πετάμε. Ο τουρισμός είναι λίγος, ο κόσμος δεν έχει χρήματα και  ο επισιτισμός υπολειτουργεί.

Το κόστος καλλιέργειας των κηπευτικών  έχει φτάσει να είναι διπλάσιο από την τιμή πώλησης τους», καταλήγει ο πρόεδρος της Ομάδας Παραγωγών «Νότος» κ Αντώνης Πλεξουσάκης.

«Μετά τον κορωνοϊό οι τιμές παραγωγού σε όλα τα κηπευτικά έχουν καταρρεύσει. Για πρώτη φορά στα 35 χρόνια που καλλιεργώ, φτάσαμε πριν τη Πρωτομαγιά να κόβουμε ντομάτες και αγγούρια και να τα πετάμε. Αυτό για μένα ήταν πρωτόγνωρο. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική.

Από ανάγκη οι παραγωγοί αποφάσισαν να πάρουν το ρίσκο της καλοκαιρινής καλλιέργειας αγγουριού και λιγότερο ντομάτες. Εχθές οι τιμές σε αυτά τα προϊόντα ήταν εξευτελιστικές . Πετάξαμε πολλά απούλητα προϊόντα.

Δεν πιστεύω ότι θα μας δώσουν αποζημιώσεις για τη ζημιά που έχουμε υποστεί. Δε μας λογαριάζουν. Δεν υπάρχει πολιτική βούληση και για το λόγο αυτό δεν μας λένε κάτι συγκεκριμένο εδώ και τόσους μήνες . Μόνο αοριστίες και λόγια παρηγοριάς ακούμε από τον κ. Βορίδη», μας λέει ο παραγωγός κ  Άρης Γουργιώτης.

«Φωνάζαμε όλο το χειμώνα και στέλναμε έγγραφα ότι τα προϊόντα μας δεν πάνε καλά. Από το ΥΠΑΑΤ δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον. Νομίζουν ότι  εδώ τα έχουμε οικονομήσει. Αναγκάστηκαν πολλοί παραγωγοί αφού δεν έβγαλαν τα χρέη τους από τις χειμωνικές καλλιέργειες να ξανά καλλιεργήσουν το καλοκαίρι, αναλαμβάνοντας πολύ μεγάλο ρίσκο το οποίο το γνώριζαν. Δε μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά . Δεν είχαν χρήματα για να ξεκινήσουν τις καλλιέργειες της επόμενης σαιζόν που αρχίζει στα τέλη Αυγούστου.

Τα καλοκαιρινά κηπευτικά δεν πωλούνται μένουν στα αζήτητα και πετιούνται στις χωματερές.

Καλούμε την κυβέρνηση να ιδεί από κοντά το θέμα των αποζημιώσεων για τον κλάδο των κηπευτικών. Οι παραγωγοί μας πρέπει να αποζημιωθούν. Πρέπει να ενισχυθούν. Δεν μας έχουν πάρει σοβαρά. Δείχνουν πλήρη αδιαφορία. Ανακοινώνουν όμως αποζημιώσεις για όλους τους άλλους κλάδους , εκτός από τον κλάδο των  ευπαθών κηπευτικών.

Οι παραγωγοί αναγκάστηκαν να φυτέψουν καλοκαιρινά κηπευτικά γιατί δεν είχαν χρήματα να ξεκινήσουν το Φθινόπωρο την καινούργια σαιζόν.

Στην αποψινή μας συνεδρίαση στον Αγροτικό Σύλλογο Ιεράπετρας, έχουμε το θέμα των αποζημιώσεων. Δεν θέλουμε να στείλουμε στο Υπουργείο άλλα έγγραφα.

Τους έχουμε ήδη στείλει αρκετά . Θα επιδιώξουμε να συναντηθούμε τις επόμενες μέρες με τον ίδιο τον κ Βορίδη για να πάρουμε άμεσες απαντήσεις από τον ίδιο», πρόσθεσε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας κ Γιάννης Γαϊτάνης.

Από:Πετάσης Νίκος
Πηγή:https://www.neakriti.gr/

Ακολουθούν ενδεικτικές τιμές κοστολόγησης κάποιων προιόντων στο χωράφι την Τετάρτη 22 -7 -20.

ΑΓΓ ΕΣΩΤ. ΠΙΣΤ
0,12 € 0,18 €

ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ Α
0,41 € 0,48 €

KΝΩΣΣΟΥ Α ΠΙΣΤ
0,15 € 0,23 €

ΝΤΟΜ ΚΑBRERA A ΠΙΣΤ
0,20 €

ΦΛΩΡ ΟΔΠ Α
0,35 € 0,44 €

ΦΛΩΡΙΝΗΣ Α
0,40 €

Κρητικοί Μύθοι: Το καταραμένο Λυράκι

Συνταγή : Λαχανοντολμάδες κοτόπουλου με κουνελοτροφή

Αποζημιώσεις στους αλιείς – Πώς θα υποβάλλετε αίτηση Πότε λήγει η προθεσμία

Τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων για τη χορήγηση ενισχύσεων ήσσονος σημασίας (“de minimis”) στον τομέα της παράκτιας αλιείας ενεργοποιεί ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μάκης Βορίδης, στο πλαίσιο της στοχευμένης και ουσιώδους στήριξης των κλάδων, που έχουν πληγεί από τις επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού.

Το συνολικό ύψος της αποζημίωσης των πληγέντων αλιέων ανέρχεται στα 15.248.700 ευρώ και δικαιούχοι της ενίσχυσης είναι οι πλοιοκτήτες επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών (φυσικά ή νομικά πρόσωπα) εφόσον τα σκάφη τους διαθέτουν αλιευτική άδεια σε ισχύ κατά το έτος 2020 και δραστηριοποιούνται στην παράκτια αλιεία.

Συγκεκριμένα, το ποσό ενίσχυσης ανά κατηγορία έχει οριστεί ως ακολούθως:

Για αλιευτικά σκάφη με ολικό μήκος μικρότερο ή ίσο των 5,99 μέτρων, το ποσό ενίσχυσης ορίζεται σε 800 ευρώ ανά σκάφος.
Για αλιευτικά σκάφη με ολικό μήκος από 6,00 μέτρα και μικρό ή ίσο των 11,99 μέτρων, το ποσό ενίσχυσης ορίζεται σε 1.200 ευρώ ανά σκάφος.
Για αλιευτικά σκάφη με ολικό μήκος από 12 μέτρα και μικρό ή ίσο των 14,99 μέτρων, το ποσό ενίσχυσης ορίζεται σε 3.500 ευρώ ανά σκάφος.
Για αλιευτικά σκάφη με ολικό μήκος ίσο ή μεγαλύτερο των 15,00 μέτρων, το ποσό ενίσχυσης ορίζεται σε 4.000 ευρώ ανά σκάφος.
Οι δικαιούχοι της οικονομικής ενίσχυσης θα υποβάλουν το αίτημά τους αποκλειστικά με ηλεκτρονικό τρόπο κάνοντας χρήση των προσωπικών κωδικών εισόδου πλοιοκτητών στις εφαρμογές του ΟΣΠΑ της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://portal.alieia.minagric.gr/wps/portal/fishing. Η ψηφιακή πλατφόρμα είναι ήδη ανοιχτή για την υποδοχή των αιτημάτων από την περασμένη Τετάρτη 8 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι και την Παρασκευή 28 Αυγούστου.

Σε δήλωσή του ο κ. Βορίδης επισημαίνει ότι αυτή «είναι η πρώτη φορά που οι Έλληνες αλιείες λαμβάνουν αποζημιώσεις “de minimis”, ενδεικτικό της ευαισθησίας με την οποία προσεγγίζει τον κλάδο της αλιείας η κυβέρνηση», και τονίζει την «απόλυτη προσήλωση του υπουργείου στην έμπρακτη στήριξη των πληγέντων και των πληττόμενων κλάδων του πρωτογενούς τομέα της πατρίδας μας».

Πηγή:https://www.neakriti.gr/

Ερώτηση:Για τους αγρότες της πατρίδας μας,που ΔΕΝ είναι Χανιώτες,παίζει τίποτα?

Πως κρατάμε σπόρο ντομάτας και αγγουριού

Ιούλιος και οι ντομάτες έχουν αρχίσει να κοκκινίζουν. Οι πρώτοι καρποί που έχουμε πιθανών σημαδέψει για να πάρουμε τους σπόρους είναι έτυμοι.

Είναι πολύ εύκολο να πάρουμε τους σπόρους από τις ντομάτες. Εδώ σας παρουσιάζουμε μια πολύ απλή μέθοδο.

Κόβουμε την ντομάτα οριζόντια, τοποθετούμε τους σπόρους μέσα σ’ ένα στραγγιστήρι ξεπλένουμε με άφθονο νερό και τρίβουμε απαλά τους σπόρους πάνω στο στραγγιστήρι.

Όταν καθαρίσουν οι σπόροι τους τοποθετούμε πάνω σε μια λαδόκολλα σε σκιά για μια εβδομάδα.

Αποθηκεύουμε τους σπόρους σε δροσερό και σκιερό μέρος, γράφοντας τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας και τη χρονιά καλλιέργειας.

Θυμόμαστε να πάρουμε σπόρους σε όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου και από όσο το δυνατόν περισσότερα φυτά, για να διατηρήσουμε την ποικιλότητα της ποικιλίας.

Καλή επιτυχία.



Πώς κρατάμε σπόρο αγγουριού | Πελίτι



Το αγγούρι, Cucumis sativus,είναι μέλος της Οικογένειας Cucurbitaceae

Το γένος Cucumis περιλαμβάνει περίπου 38 γνωστά είδη. Υπάρχουν 5 τύποι αγγουριών…
Το αγγούρι είναι ένα φυτό που φέρει λουλούδια θηλυκά και αρσενικά σε διαφορετικά μέρη (monoique). Το αγγούρι μπορεί να αυτό-γονιμοποιηθεί: ένα θηλυκό λουλούδι μπορεί να γονιμοποιηθεί από γύρη αρσενικού άνθους του ίδιου φυτού. Παρόλα αυτά επικρατούν οι διασταυρούμενες επικονιάσεις (σταυρο-γονιμοποιήσεις): το θηλυκό άνθος γονιμοποιείται από γύρη που προέρχεται από άλλα φυτά της ίδιας ή άλλης ποικιλίας. Ο κύριος φορέας της σταυρο-γονιμοποίησης είναι οι μέλισσες. Ανάλογα με τις περιοχές και τα περιβάλλοντα, η απόσταση απομόνωσης ανάμεσα σε δύο ποικιλίες αγγουριών συνίσταται να είναι από 400 μέτρα έως 1 χιλιόμετρο.
Για μια παραγωγή σπόρων καλής γενετικής ποικιλότητας συνίσταται να καλλιεργούμε τουλάχιστον 6 φυτά από κάθε ποικιλία. Το ιδεώδες είναι να καλλιεργήσουμε μια δωδεκάδα. Οι καλλιεργητές που επιθυμούν να παράγουν τους δικούς τους σπόρους μπορούν χωρίς πρόβλημα να καλλιεργήσουν μαζί μια ποικιλία αγγουριού (Cucumis sativus), μια ποικιλία πεπονιού (Cucumis melo) και μια ποικιλία καρπουζιού (Citrullus lanatus). Αυτά τα φυτά δεν μπορούν να υβριδοποιηθούν μεταξύ τους.
Σποροπαραγωγή
Είναι απαραίτητο να αφήσουμε τους καρπούς να ωριμάσουν εντελώς επάνω στο φυτό πριν πάρουμε τους σπόρους. Αυτό σημαίνει ότι τα αγγούρια δεν είναι πλέον εδώδιμα: έχουν μεγαλώσει πολύ και έχουν αρχίσει να μαλακώνουν. Στην πλήρη ωριμότητα, η επιφάνεια του καρπού παίρνει το τελικό χρώμα που είναι χαρακτηριστικό της κάθε ποικιλίας . Επιπλέον, όταν οι σπόροι είναι ώριμοι στο εσωτερικό του καρπού, ο μίσχος έχει τάση να ξεραίνεται. Για να πάρουμε τους σπόρους κόβουμε το αγγούρι κατά μήκος στη μέση και αδειάζουμε το εσωτερικό κοίλωμα με ένα κουτάλι.
Η συνέχεια στο βίντεο….
Αποσπάσματα από το «ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΠΟΡΩΝ» «Manuel de Production de Semences» του Dominique Guillet ιδρυτή της Γαλλικής Οργάνωσης KOKOPELLI
https://peliti.gr/aggouri-egxeiridio-... 


Ο Παναγιώτης Σαϊνατούδης είναι ο ιδρυτής του Πελίτι (1995) www.peliti.gr.